Przejdź do zawartości

Podworańce (gmina Miedniki Królewskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Podworańce
Padvarionys
Ilustracja
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

wileński

Gmina

Miedniki Królewskie

Populacja
• liczba ludności


114
(2001)

Położenie na mapie rejonu wileńskiego
Mapa konturowa rejonu wileńskiego, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Podworańce”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Podworańce”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Podworańce”
Ziemia54°31′05″N 25°37′59″E/54,518000 25,633000

Podworańce[1] (lit. Padvarionys) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Miedniki Królewskie, przy granicy z Białorusią.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Ilino. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[2] leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Turgiele[3]. W 1931 miejscowość liczyła 185 mieszkańców, zamieszkałych w 28 budynkach[3].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

  1. Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  2. Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213
  3. a b Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]