Podziemne przejście dla pieszych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Przejście podziemne”. Zobacz też: Przejście podziemne (film).
Podziemne przejścia dla pieszych

Podziemne przejście dla pieszychbudowla zapewniająca możliwość przejścia dla pieszych pod określonym szlakiem komunikacyjnym przebiegającym na powierzchni terenu lub budowli mostowej. Takie przypisanie tego rodzaju obiektów budowlanych do kategorii budowli zostało dokonane w artykule artykule 3 punkcie 3 prawa budowlanego, definiującego pojęcie budowli; w ramach tej definicji wyszczególniono podstawowe rodzaje budowli, wymieniając także podziemne przejście dla pieszych[1].

Podziemne przejścia dla pieszych były często budowane w Europie w latach 70. XX wieku w tym w Polsce Ludowej ze względu na popularność modernistycznych idei rozdzielania ruchu pieszego i samochodowego. Wadą przejść podziemnych pozbawionych wind jest brak funkcjonalności i nieprzyjazny charakter dla osób z dziećmi na wózkach, niepełnosprawnych i rowerzystów. Z tego powodu od lat 90. XX wieku rozpoczęto w Polsce wyposażanie przejść podziemnych w windy. Niektóre przejścia podziemne wyposaża się także w schody ruchome. Aktualnie nie buduje się już na świecie przejść podziemnych pozbawionych wind lub schodów ruchomych ponieważ są niefunkcjonalne. W niektórych miastach Europy zdecydowano się nawet na usunięcie przejść podziemnych co równocześnie wiąże się z likwidacją dominacji samochodów na ulicy i przywróceniem przejść dla pieszych czego przykładem są remonty ulic Babenberger w Wiedniu oraz Krakowskie Przedmieście w Warszawie.

Jedną z odmian przejścia jest womitorium – tunelowe przejście w trybunie, łączące zewnętrzne ciągi komunikacyjne obiektu widowiskowego (np. stadionu) z widownią. Przykładem womitorium były wjazdy na płytę dawnego Stadionu Dziesięciolecia w Warszawie[2].

Przejście podziemne w ruchu drogowym[edytuj | edytuj kod]

znak D-35: przejście podziemne dla pieszych

Kodeks drogowy oraz przepisy wykonawcze definiują specjalny znak informacyjny dla tego typu przejść. Jest to znak D-35: przejście podziemne dla pieszych[3][4].

Podziemne przejście dla pieszych umożliwia bezkolizyjne skrzyżowanie ruchu pieszego z innego rodzajem ruchem, np. drogowym czy kolejowym. Realizowane jest poprzez budowę odpowiedniego tunelu lub mostu (wiaduktu), przy czym ruch pieszy odbywa się w tunelu lub pod wiaduktem, a ruch pojazdów na koronie budowli.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
  2. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 176. ISBN 83-85001-89-1.
  3. Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
  4. Dz. U. z 2002 r. Nr 170, poz. 1393 Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.