Pohrebyszcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pohrebyszcze
Погребище
Ilustracja
Gmach administracji rejonowej w centrum miasta
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Data założenia XII wiek
Powierzchnia 8,7 km²
Wysokość 226 m n.p.m.
Populacja (2018)
• liczba ludności

9525[1]
Nr kierunkowy +380 +486
Kod pocztowy 22200-22208
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Pohrebyszcze
Pohrebyszcze
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pohrebyszcze
Pohrebyszcze
Ziemia49°29′12″N 29°16′17″E/49,486667 29,271389
Portal Portal Ukraina

Pohrebyszcze (ukr. Погреби́ще) – miasto na Ukrainie, nad Rosią, w obwodzie winnickim, siedziba władz rejonu pohrebyszczeńskiego.

Prywatne miasto szlacheckie Pehrebyszcze, położone w województwie bracławskim, w 1627 roku należało do kasztelana krakowskiego Jerzego Zbaraskiego[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Synagoga i kościół parafialny. Rysunek Napoleona Ordy, 1872

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z XII wieku.

Quote-alpha.png
Pohrebyszcze — po Radziwiłłach spadły na Rzewuskich z Radziwiłłówny urodzonych. Kościół r. 1754 był fundowanym przez Radziwiłłów, Kazimierza Michała Hetmana W. ks. Litewskiego i Karola Stanisława jego syna. (...) W Pohrebyszczach zamieszkał Adam Rzewuski, kasztelan Witebski, poseł do Danii, potém senator Rossyjski, ożeniony z Rdułtowską; był ojcem licznej rodziny. Kilku nadobnych panien i 3ch synów, z których Henryk Rzewuski znany jako znakomity pisarz; drugi Adam osiągnął wyższe stopnie w służbie rosyjskiej. (...)[3]

Należały do ks. Janusza Zbaraskiego. Na znajdującym się tu zamku należącym do Rzewuskich urodziły się siostry Ewelina, późniejsza żona Honoriusza Balzaca oraz Karolina.

W 1919 oddziały ukraińskie dokonały pogromu, pozbawiając życia 350-400 żydowskich mieszkańców[4].

W 1938 Pohrebyszcze otrzymały status osiedla typu miejskiego, a od 1984 - status miasta. Ludność miasta liczy 10 800 osób.

Pałac[edytuj | edytuj kod]

  • Pałac wybudowany przed 1786 r. w stylu klasycystycznym przez Stanisława Ferdynanda Rzewuskiego na murach starego zamku Wiśniowieckich[5], pałac posiadał skrzydła i był postawiony na planie podkowy
  • pałac wybudowany przed 1861 r. w stylu neogotyku angielskiego przez Adama Rzewuskiego[5], z wieżyczkami[6].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.14
  2. Latyfundia książąt Zbaraskich w XVI i XVII wieku, w: Przegląd Nauk Historycznych 2009, R. VIII, nr 1, s. 67.
  3. Eustachy Iwanowski, Rozmowy o polskiéj koronie, na str. 603
  4. E. Tcherikower, G. Nachshen: The Pogroms in Ukraine in 1919 (ang.). [dostęp 2013-02-12]. G. Nachsen: Remembering the Pogrebishche pogrom of 1919 (ang.). 2009-10-28. [dostęp 2013-01-16].
  5. a b Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 10: Województwo bracławskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 313-321, ISBN 83-04-04314-9, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  6. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 87.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]