Pohrebyszcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pohrebyszcze
Погребище
Ilustracja
Synagoga i kościół parafialny. Rysunek Napoleona Ordy, 1872
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Data założenia XII wiek
Powierzchnia 8,7 km²
Wysokość 226 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

10 080
Nr kierunkowy +380 +486
Kod pocztowy 22200-22208
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Pohrebyszcze
Pohrebyszcze
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pohrebyszcze
Pohrebyszcze
Ziemia 49°29′12″N 29°16′17″E/49,486667 29,271389
Portal Portal Ukraina

Pohrebyszcze (ukr. Погреби́ще) - miasto na Ukrainie, nad Rosią, w obwodzie winnickim, siedziba władz rejonu pohrebyszczeńskiego.

Historia[edytuj]

Pohrebyszcze

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z XII wieku.

Quote-alpha.png
Pohrebyszcze — po Radziwiłłach spadły na Rzewuskich z Radziwiłłówny urodzonych. Kościół r. 1754 był fundowanym przez Radziwiłłów, Kazimierza Michała Hetmana W. ks. Litewskiego i Karola Stanisława jego syna. (...) W Pohrebyszczach zamieszkał Adam Rzewuski, kasztelan Witebski, poseł do Danii, potém senator Rossyjski, ożeniony z Rdułtowską; był ojcem licznej rodziny. Kilku nadobnych panien i 3ch synów, z których Henryk Rzewuski znany jako znakomity pisarz; drugi Adam osiągnął wyższe stopnie w służbie rosyjskiej. (...)[1]

Należały do ks. Janusza Zbaraskiego. Na znajdującym się tu zamku należącym do Rzewuskich urodziły się siostry Ewelina, późniejsza żona Honoriusza Balzaca oraz Karolina.

W 1919 oddziały ukraińskie dokonały pogromu, pozbawiając życia 350-400 żydowskich mieszkańców[2].

W 1938 Pohrebyszcze otrzymały status osiedla typu miejskiego, a od 1984 - status miasta. Ludność miasta liczy 10 800 osób.

Pałac[edytuj]

  • pałac wybudowany przed 1786 r. w stylu klasycystycznym przez Stanisława Ferdynanda Rzewuskiego na murach starego zamku Wiśniowieckich[3], pałac posiadał skrzydła i był postawiony na planie podkowy
  • pałac wybudowany przed 1861 r. w stylu neogotyku angielskiego przez Adama Rzewuskiego[3], z wieżyczkami[4].

Przypisy

  1. Eustachy Iwanowski, Rozmowy o polskiéj koronie, na str. 603
  2. The Pogroms in Ukraine in 1919 (ang.). [dostęp 2013-02-12]. G. Nachsen: Remembering the Pogrebishche pogrom of 1919 (ang.). 2009-10-28. [dostęp 2013-01-16].
  3. a b Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo bracławskie, T. 10, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1996, s. 313-321.
  4. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 87.

Linki zewnętrzne[edytuj]