Pokój (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pokój
Room
Ilustracja
Gatunek dramat
Data premiery 4 września 2015 (Toronto)
16 października 2015 (Warszawa)
POL: 26 lutego 2016
Kraj produkcji  Irlandia
 Kanada
 Stany Zjednoczone
 Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 118 minut
Reżyseria Lenny Abrahamson
Scenariusz Emma Donoghue
Główne role Brie Larson, Jacob Tremblay,
Sean Bridgers, Joan Allen
Muzyka Stephen Rennicks
Zdjęcia Danny Cohen
Scenografia Mary Kirkland, Ethan Tobman,
Michelle Lannon
Kostiumy Lea Carlson
Montaż Nathan Nugent
Produkcja David Gross, Ed Guiney
Wytwórnia A24, Element Pictures,
No Trace Camping
Dystrybucja Kanada Elevation Pictures,
Polska Monolith Films

Pokój (ang. Room, 2015) – brytyjsko-amerykańsko-irlandzko-kanadyjski dramat filmowy w reżyserii Lenny'ego Abrahamsona. Ekranizacja powieści pod tym samym tytułem pióra Emmy Donoghue[1].

Światowa premiera filmu odbyła się 4 września 2015 roku, podczas Telluride Film Festival. Następnie film został zaprezentowany w sekcji „Special Presentations” 40. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto.

Polska premiera filmu nastąpiła 16 października 2015 roku, w ramach 31. Warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego[2], na którym obraz otrzymał nagrodę publiczności dla filmu fabularnego[3]. Następnie film wyświetlany był z dniem 15 listopada 2015 podczas 23. Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Camerimage w Bydgoszczy.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

24-letnia Joy i jej pięcioletni syn Jack mieszkają w nędznej szopie, którą nazywają „pokojem” (ang. Room). Dzielą łóżko, toaletę, wannę, telewizor i małą kuchnię. Jedynym oknem w szopie jest świetlik. Joy i Jack są przetrzymywani przez mężczyznę, którego nazywają Stary Nick. Jest on biologicznym ojcem Jacka, który porwał Joy siedem lat wcześniej i rutynowo ją gwałci, podczas gdy Jack śpi w szafie. Joy próbuje zachować optymizm dla syna, ale czasami ulega depresji i cierpi na skutek niedożywienia. Przekonuje Jacka, że świat istnieje tylko w „pokoju”, którego zawartość jest „prawdziwa”, podczas gdy reszta świata istnieje tylko w telewizji.

Stary Nick informuje Joy, że stracił pracę i grozi, że może nie być w stanie utrzymywać ich w przyszłości. Joy postanawia powiedzieć Jackowi o świecie zewnętrznym, na co chłopiec reaguje z niedowierzaniem. Joy instruuje Jacka, aby udawał gorączkę, mając nadzieję, że Stary Nick zabierze go do szpitala, ale mężczyzna obiecuje przywieźć antybiotyki.

Joy zawija Jacka w dywan i każe mu udawać martwego, w nadziei, że wtedy Stary Nick zabierze go na zewnątrz. Stary Nick daje się przekonać, że dziecko nie żyje i umieszcza Jacka z tyłu swojego pickupa. Chociaż Jack jest oszołomiony swoją pierwszą ekspozycją na zewnętrzny świat, wyskakuje z przejeżdżającego przez dzielnicę mieszkaniową samochodu i uciekając wpada na przechodnia. Stary Nick porzuca chłopca i odjeżdża. Dzięki wskazówkom Jacka policja odnajduje jego matkę, po czym oboje trafiają do szpitala.

Joy dowiaduje się, że jej rodzice rozwiedli się, a matka ma nowego partnera, Leo. Wraca z Jackiem do swojego rodzinnego domu, gdzie jej matka mieszka z Leo. Ojciec Joy nie potrafi zaakceptować Jacka i wyjeżdża. Jack początkowo z trudem dostosowuje się do życia w nowym, większym świecie. Jest nieufny, rozmawia tylko z matką i wyraża chęć powrotu do „pokoju”. Joy ogląda w telewizji reportaż o aresztowaniu Starego Nicka. Zmaga się z narastającym gniewem i depresją, kłóci się z matką i reaguje złością w przeprowadzanym z nią osobistym wywiadzie telewizyjnym. Ostatecznie podejmuje samobójczą próbę i trafia do szpitala.

Jack zaczyna oswajać się ze swoim nowym życiem. Nawiązuje kontakt z rodziną i psem, bawi się z chłopcem w swoim wieku. Postanawia po raz pierwszy ściąć swoje długie włosy, aby wysłać je mamie i dodać jej sił w szpitalu. Joy wraca do domu i dziękuje Jackowi za ponowne uratowanie życia.

Na prośbę Jacka eskortowani przez policję odwiedzają „pokój”. Jack uważa, że „pokój” się skurczył i z otwartymi drzwiami stał się innym miejscem. Jack i Joy żegnają się z „pokojem” i odchodzą.

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Box office[edytuj | edytuj kod]

Budżet filmu jest szacowany na 13 milionów dolarów[1]. W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie film zarobił 14,7 mln USD. W innych krajach przychody wyniosły 20,7 mln, a łączny przychód z biletów 35,4 miliona dolarów[4].

Krytyka w mediach[edytuj | edytuj kod]

Film spotkał się z dobrą reakcją krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes 93% z 303 recenzji jest pozytywne, a średnia ocen wyniosła 8,46/10[5]. Na portalu Metacritic średnia ocen z 43 recenzji wyniosła 86 punktów na 100[6].

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

88. ceremonia wręczenia Oscarów
73. ceremonia wręczenia Złotych Globów
  • nagroda: najlepsza aktorka w filmie dramatycznym − Brie Larson
  • nominacja: najlepszy film dramatyczny
  • nominacja: najlepszy scenariusz − Emma Donoghue
69. ceremonia wręczenia nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej
  • nagroda: najlepsza aktorka pierwszoplanowa − Brie Larson
  • nominacja: najlepszy scenariusz adaptowany − Emma Donoghue
22. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych
  • nagroda: wybitny występ aktorki w roli pierwszoplanowej − Brie Larson
  • nominacja: wybitny występ aktora w roli drugoplanowej − Jacob Tremblay
31. ceremonia wręczenia Independent Spirit Awards
  • nagroda: najlepsza główna rola żeńska − Brie Larson
  • nominacja: najlepszy pierwszy scenariusz − Emma Donoghue
  • nominacja: najlepszy montaż − Nathan Nugent
20. ceremonia wręczenia Satelitów
  • nominacja: najlepszy film roku
  • nominacja: najlepszy reżyser − Lenny Abrahamson
  • nominacja: najlepszy scenariusz adaptowany − Emma Donoghue
  • nominacja: najlepsza aktorka filmowa − Brie Larson
29. ceremonia wręczenia Europejskich Nagród Filmowych
  • nominacja: Najlepszy Europejski Film − Lenny Abrahamson
  • nominacja: Najlepszy Europejski Scenarzysta − Emma Donoghue
31. Warszawski Międzynarodowy Festiwal Filmowy
  • nagroda: Nagroda Publiczności − Film fabularny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Glenn Whipp: With indie films such as ‘Brooklyn’ and ‘Room,’ the creativity often begins with the financing (ang.). Los Angeles Times, 19.12.2015. [dostęp 2019-10-11].
  2. Pokazy specjalne 31. WFF (pol.). Filmweb, 2015-09-18. [dostęp 2016-01-14].
  3. "Pokój" z Nagrodą Publiczności Warszawskiego Festiwalu Filmowego (pol.). Filmweb, 2015-10-19. [dostęp 2016-01-15].
  4. Room (ang.). The Numbers. [dostęp 2019-10-11].
  5. Room (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2019-10-11].
  6. Room (ang.). Metacritic. [dostęp 2019-10-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]