Pokritija most

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pokritija most
Lovech most.JPG
Państwo  Bułgaria
Miejscowość Łowecz
Podstawowe dane
Przeszkoda rzeka Osym
Zburzono 1872
Remontowano 1931 (przebudowa)
1981-1982 (przebudowa)
Projektant Kolju Ficzeto (pierwszy most), Nikoła Ficzew (drugi most)
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Pokritija most
Pokritija most
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pokritija most
Pokritija most
Ziemia 43°07′56,510″N 24°42′59,440″E/43,132364 24,716511

Pokritija most (Покрития(т) мост) (pol.: Zakryty most) – most w mieście Łowecz w północnej Bułgarii, nad rzeką Osym (dopływ Dunaju), na przedgórzu Bałkanów.

Most posiadał oryginalne zadaszenie, które tworzyło konstrukcję tunelową. Zbudowanego został przez Kolju Ficzetę, bułgarskiego budowniczego z czasów zaboru osmańskiego. Pierwszym, który rozsławił most, był austriacki geolog Ami Bouè, który odwiedził miasto w I. poł. XIX w. i opisał go swojej książce. Ten kamienny most stanowił połączenie dwóch części miasta, był swego rodzaju "bazarem", zaopatrującym mieszkańców miasta w przedmioty użytku codziennego, ubrania i żywność. Był też miejscem spotkań, tajnych zebrań przedstawicieli ówczesnej bułgarskiej opozycji z Wasylem Lewskim na czele.

Początkowo konstrukcja tunelowa mostu wykonana była z drewna. Przez lata jednak częste uszkodzenia powodowane przez wzbierającą rzekę wymagały napraw. W 1872 r. powódź całkowicie zniszczyła most. Bułgar Nikoła Ficzew zaprojektował i nadzorował budowę nowego mostu zakrytego, zabudowanego 64 sklepikami, rozmieszczonymi po obu bokach mostu, i zbudowanego z drewna bukowego. Budowa trwała trzy lata. Konstrukcja mostu mierzyła 84 m długości, 10 m szerokości, filary miały zaś po 5 m wysokości. Od połowy wysokości filary miały przeloty, które umożliwiały swobodny przepływ wezbranej wody. Na filarach oparte były dębowe belki i deski. Dźwigary połączone były drewnianymi czopami i wrębami zamiast żelaznych mocowań. Droga na moście wykonana była z bruku i posypana żwirem. Po bokach mostu, w ścianach, znajdowały się małe okienka, przepuszczające do środka światło słoneczne. Wieczorem most oświetlany był latarniami gazowymi. Po powtarzających się pożarach mostu, spowodowanych przez Turków (m.in. w nocy z 2 na 3 sierpnia 1925 r.), obiekt w roku 1931 przebudowano na most stalowo-betonowy, zachowując przy tym jego charakterystyczny kształt. Dach mostu zrobiono ze szkła, a cześć środkowa nie miała ścian bocznych. W latach 1981-1982 most ponownie przebudowano i dziś stanowi jedną z ważniejszych atrakcji miasta Łowecz. Oprócz Zakrytego mostu, oba brzegi miasta, tzw. nową oraz starą "Waroszę", łączą dwa dodatkowe mosty: jeden o konstrukcji linowej, "Wyżenija most", i jeden o konstrukcji stalowej, "Żeleznija most".