Polana Biała Woda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok z polany Biała Woda
Polana Biała Woda

Polana Biała Woda (słow. Bielovodská poľana, niem. Bialkawiese, węg. Bialka-rét[1]) – polana w słowackiej części Doliny Białki w Tatrach Wysokich. Znajduje się w odległości 3 km od Łysej Polany i jest to pierwsza polana, jaką napotykają turyści idący Doliną Białki w górę. Położona jest na wysokości 1005–1150 m n.p.m., na zbudowanym z miękkich margli albu dużym i płaskim rozszerzeniu dna Białki, u podnóży Golicy i Zadniej Kopy.

Dawniej polana wypasana była przez polskich górali z Jurgowa, Rzepisk i Czarnej Góry. Wówczas znajdowały się na niej liczne szałasy. W 1879 r. cała dolina została wykupiona dla celów myśliwskich przez księcia Christiana Hohenlohego, który zniósł na niej pasterstwo i w 1900 r. wybudował domek dla leśników.

Obecnie na polanie znajduje się leśniczówka (Horareň Biela voda), a przy niej obudowane źródełko dobrej wody z tekstem wiersza Chotárne studničky słowackiego poety Milana Rúfusa. Przez środek polany prowadzi dobra droga, często składowane jest przy niej drzewo. Dla turystów znajdują się tu wiata i ławki. Widok z polany należy do jednego z bardziej atrakcyjnych, obejmuje grań Tatr Wysokich od Gerlacha po Dolinę Roztoki. Na pierwszym planie na środku góruje potężny masyw Młynarza i Żabiej Czuby, a pomiędzy nimi wysoko zawieszona Dolina Żabich Stawów Białczańskich. Dawniej polana była często odwiedzana, głównie przez polskich turystów. Wspomina o niej np. Stanisław Witkiewicz, który w 1888 r. odpoczywał tutaj „na miękkim posłaniu z traw”.

Ze względu na zły stan techniczny leśniczówka na polanie jest zastępowana nowym budynkiem, usytuowanym nieco dalej od lasu. Budowę obiektu rozpoczęto w lecie 2012 roku[2].

Szlaki turystyczne[edytuj]

Szlak niebieski – pieszy niebieski szlak z Łysej Polany przez Dolinę Białki i Białej Wody na Rohatkę. Czas przejścia do polany Biała Woda: 40 min, ↓ 40 min
szlak rowerowy czerwony – rowerowy szlak z Łysej Polany doliną Białki do polany Biała Woda. Dalej tylko pieszo.

Przypisy

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Lenka Burdová. Nowa leśniczówka. „Tatry”. Nr 3 (41), s. 18, lato 2012. Tatrzański Park Narodowy. ISSN 0867-4531. 

Bibliografia[edytuj]

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.