Pole (rolnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rolnictwa. Zobacz też: inne znaczenia.
Pole z pszenicą, tuż przed zbiorem.
Miedze śródpolne urozmaicają krajobraz i sprzyjają bioróżnorodności.
Pole rzepaku w trakcie kwitnienia.

Pole – obszar ziemi przeznaczony pod uprawę roślin, najczęściej obsiany lub obsadzony jedną rośliną, np. żytem, kukurydzą, ziemniakami. Pole jest sztucznym agroekosystemem kształtującym krajobraz rolniczy. Pole w płodozmianie przeznaczone pod jakąkolwiek roślinę nazywa się stanowiskiem.

W gospodarce wielkoobszarowej (np. b. Związku Radzieckim, Czechosłowacji) małe pola były komasowane. W wyniku tego pozbywano się miedz, zakrzaczeń i oczek wodnych, co doprowadziło do wywiewania drobnych (najwartościowszych) cząstek gleby. Przeważająca liczba gospodarstw indywidualnych w Polsce zapobiegła tym niekorzystnym zjawiskom.

W terenie górzystym dla zmniejszenia erozji długie boki pola powinny być wyznaczane wzdłuż warstwic, prostopadle do spadku terenu (tzw. pola wstęgowe).

W terenie nizinnym pola powinny mieć niezbyt duży areał i być oddzielone miedzami lub zadrzewieniami śródpolnymi. Zapobiega to erozji wietrznej i wzbogaca bioróżnorodność.

Ścierń[edytuj | edytuj kod]

Pole po zbiorze rośliny uprawnej najczęściej z powodu dominujących upraw w strukturze zasiewów, pokryte jest przyziemną, częścią źdźbeł zbóż, czyli ściernią, od których pochodzi określenie ściernisko[1].

Nazwy pól w zależności od zebranej rośliny:

Podział pól[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c ŚCIERNISKO | Narodowe Centrum Kultury, | Narodowe Centrum Kultury [dostęp 2021-05-08] (pol.).