Pole eksploatacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pole eksploatacji – w prawie autorskim określenie sposobu, w jaki może być wykorzystywany utwór[1]. W Polsce ustawa o prawie autorskim[2] nie definiuje tego pojęcia bezpośrednio, a jedynie wymienia przykłady pól eksploatacji, które powinny być traktowane jako odrębne, np.: druk, zapis magnetyczny, dystrybucja techniką cyfrową, najem i użyczenie, publiczne wykonanie, reemisja w mediach[3].

Zgodnie z polskim prawem autorskim autor utworu ma, co do zasady, jako jedyny prawo zezwalać na użycie swojego utworu na określonych przez siebie polach eksploatacji[4]. Ponadto umowy o przeniesienie majątkowych praw autorskich winny wyraźnie wymieniać pola eksploatacji[5] - jednak w razie niedopełnienia tego wymogu umowa jest ważna, a sposób korzystania z utworu powinien być zgodny z charakterem i przeznaczeniem utworu oraz przyjętymi zwyczajami[6][7]. Umowa nie może zawierać klauzuli przekazania praw na wszystkie (bez wymienienia choć części z nich) ani na przyszłe (nieznane w chwili zawarcia umowy) pola eksploatacji[8].

Przypisy

  1. Olgierd Rudak, Pojęcie pól eksploatacji utworu, FAQ prawne, artservis.pl
  2. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2016 poz. 666, ze zm.)
  3. Art. 50 pr. aut.
  4. Art. 17 pr. aut.
  5. Art. 41 ust. 2 pr. aut.
  6. Art. 49 ust. 1 pr. aut.
  7. Olgierd Rudak, Brak określenia pól eksploatacji w umowie autorskiej, Czasopismo Lege Artis, czasopismo.legeartis.org
  8. Art. 41 ust. 4 pr. aut.