Poli(octan winylu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poli(octan winylu)
ogólny wzór meru
ogólny wzór meru
dwa mery w układzie "głowa do głowy"
dwa mery w układzie "głowa do głowy"
Ogólne informacje
Monomery octan winylu
Struktura meru -[-CH2CH(OC(O)CH3)-]-
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Poli(octan winylu) (PVAc[1] lub PVA[2][3][a]) – polimer winylowy, acetylowa pochodna poli(alkoholu winylowego).

Otrzymywany jest w wyniku polimeryzacji octanu winylu. Wobec silnych zasad ulega zmydleniu do poli(alkoholu winylowego), z którego można odtworzyć PVAc działaniem czynników acetylujących, np. chlorku acetylu lub bezwodnika octowego[4][3].

Zależnie od stopnia polimeryzacji jest miękki, żywicowaty lub kruchy. Obecnie jest głównie stosowany jak składnik klejów i farb emulsyjnych oraz mas szpachlowych.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Skrót PVA stosuje się także dla oznaczenia poli(alkoholu winylowego)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 2-32, ISBN 978-0-8493-0488-0.
  2. polyvinylacetate (PVA). W: A Dictionary of Chemistry. John Daintith (red.). Wyd. 6. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 429. ISBN 978-0-19-920463-2.
  3. a b Z. Wang, I. Cedillo, D. L. Cole, Y. S. Sanghvi, M. Hinz, W. Prukała, M. Sobkowski, H. Seliger, M. Rimmler, R. Ditz, J. Hoffmeyer: OligoPrep: A New PVA Support for Oligonucleotide Synthesis at Large Scale. W: R. Epton (red.): Innovation and Perspectives in Solid Phase Synthesis & Combinatorial Libraries. Birmigham: Mayflower Worldwide Ltd, 2004, s. 118-122.
  4. H. Staudinger, K. Frey, W. Starck. Hochmolekulare Verbindungen, 9. Mitteilung: Über Poly-vinylacetat und Poly-vinylalkohol. „Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft (A and B Series)”. 60 (8), s. 1782–1792, 1927. DOI: 10.1002/cber.19270600811 (niem.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]