Poliizopren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Struktura cis-1,4-poliizoprenu

Poliizopreny – grupa organicznych związków chemicznych, polimerów otrzymywanych poprzez polimeryzację izoprenu. Są one głównym składnikiem kauczuku naturalnego (w którym przeważająca jest struktura cis-1,4-poliizoprenu) oraz gutaperki (w której występuje głównie struktura trans-1,4-poliizoprenu)[1]. Syntetycznie możliwe jest otrzymanie polimerów o wysokiej zawartości merów o strukturze 1,2- i 3,4-poliizoprenowej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rolf Kola i inni, Raw Materials and Energy, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, s. 25, DOI10.1002/14356007.b08_153 (ang.).
  2. Jieting Geng, Yanjie Sun, Jing Hua, 1,2- and 3,4-rich polyisoprene synthesized by Mo(VI)-based catalyst with phosphorus ligand, „Polymer Science Series B”, 58 (5), 2016, s. 495–502, DOI10.1134/S1560090416050043 (ang.).