Polikarp (Radkiewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polikarp
Fieodosij Radkiewicz
biskup orłowski i siewski
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1798
Kamieniec Podolski
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1867
Orzeł
biskup orłowski i siewski
Okres sprawowania 1858–1867
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia orłowska
Śluby zakonne 23 lutego 1824
Diakonat 18 stycznia 1825
Prezbiterat 21 listopada 1825
Sakra biskupia 5 lipca 1853
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 5 lipca 1853
Miejscowość Odessa
Miejsce Sobór Przemienienia Pańskiego
Konsekrator Innocenty (Borisow)

Polikarp, imię świeckie Fieodosij Iwanowicz Radkiewicz (ur. 14 sierpnia 1798 w Kamieńcu Podolskim, zm. 22 sierpnia 1867 w Orle) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył seminarium duchowne w Kamieńcu Podolskim, po czym jako jego najlepszy absolwent uzyskał prawo do nauki w Kijowskiej Akademii Duchownej na koszt państwa. Akademię ukończył w 1823 ze stopniem kandydata nauk teologicznych i został skierowany do pracy w charakterze inspektora seminarium duchownego w Krzemieńcu. Postrzyżyny mnisze Fieodosija Radkiewicza odbyły się 23 lutego 1824. 18 stycznia roku następnego został wyświęcony na hierodiakona, zaś 21 listopada – na hieromnicha[1].

W 1826 objął stanowisko inspektora seminarium duchownego w Orle. Dwa lata później uzyskał stopień magistra teologii. W 1829 został rektorem seminarium duchownego w Mohylewie, a następnie także przełożonym monasteru Objawienia Pańskiego w Mohylewie i jego filii w Bujniczach, z godnością archimandryty. Po siedmiu latach został przeniesiony na analogiczne stanowisko w seminarium duchownym w Smoleńsku; był także przełożonym monasteru św. Abrahamiusza Smoleńskiego[1].

W latach 1843–1850 był kapelanem cerkwi przy ambasadzie rosyjskiej w Atenach. Między marcem a listopadem kierował jako przełożony monasterem Zwiastowania w Nieżynie, a następnie do października 1852 – skitem Zaśnięcia Matki Bożej w Bachczysaraju. Od 1852 do 1953 był przełożonym monasteru św. Jerzego w Bałakławie[1].

5 lipca 1853 miała miejsce jego chirotonia na biskupa odeskiego, wikariusza eparchii chersońskiej (faktycznie z rezydencją w Chersoniu[2]). Między marcem a września 1857 kierował rosyjską misją w Jerozolimie. W 1858 objął katedrę orłowską i pozostał na niej do śmierci w 1867. Został pochowany w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej przy domu biskupim w Orle[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]