Polisyndeton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polisyndeton (gr. polysýnthetos = wielokrotnie złożony) – konstrukcja składniowa zaliczana do figur retorycznych, polegająca na połączeniu współrzędnych członów zdania lub zdań takimi samymi spójnikami[1].

Np.: I gnają, i pchają, i pociąg się toczy (Julian Tuwim, Lokomotywa).

Przypisy

  1. Jacek Baluch, Piotr Gierowski: Czesko-polski słownik terminów literackich. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 290. ISBN 978-83-233-4066-9.

Bibliografia[edytuj]

  • Słownik terminów literackich. Janusz Sławiński (red.). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2000, s. 408. ISBN 83-01-13851-3.

Zobacz też[edytuj]