Polonia 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polonia 1
Polonia 1
Data startu 7 marca 1993
Format obrazu 16:9
Właściciel Polcast Television
Kraj nadawania Polska
Język polski
Siedziba Warszawa
ul. Domaniewska 50
Siostrzane kanały Tele 5, Super 1 (nie istnieje), Water Planet, Novela TV, Top Shop
Strona internetowa

Polonia 1 (oficjalny skrót P1) – najstarsza obecnie istniejąca polska komercyjna telewizja, utworzona w 1992[2] roku, oficjalnie nadająca program od 7 marca 1993. Pierwotnie stanowiła sieć 12 (przez krótki czas 13) lokalnych stacji w większych aglomeracjach miejskich, emitujących program drogą naziemną, następnie – do dziś – niekodowany kanał satelitarny. Telewizja założona została przez sardyńskiego biznesmena Nicolę Grauso, powiązanego z premierem Włoch Silvio Berlusconim. Obecnie producentem programu Polonii 1 jest spółka Polcast Television, należąca do Media 5. Telewizja działa na podstawie włoskiej koncesji, wydanej na spółkę Polcast Italia z siedzibą w Mediolanie[3].

Polonia 1 była pierwszą w kraju stacją telewizyjną, która swoje programy przerywała blokami reklamowymi. Także jako pierwsza w Polsce przy układaniu ramówki uwzględniała pasmo prime time. Stacja szybko zdobyła uznanie ośmiomilionowej widowni, tym samym wkrótce po starcie cieszyła się ponad dwudziestoprocentową oglądalnością. Dodatkowo stałymi pozycjami były programy skierowane do dzieci i młodzieży. Od 1997 roku Polonia 1 dzieli czas nadawania z kanałem teleshoppingowym Top Shop.

Od 17 stycznia 2015 roku Polonia 1 jest kanałem skierowanym głownie dla młodzieży i nastawionym na rozrywkę. Zostały wycofane z emisji klasyczne filmy i seriale. Ramówkę stanowią głównie audycje muzyczne i rozrywkowe, a także telezakupowy blok Top Shop, telegry, programy ezoteryczne i nocne pasmo erotyczne (blok Różowa noc)[4].

Program jest dostępny w sieciach kablowych w całej Polsce oraz na platformach Cyfrowy Polsat oraz nc+. Aktualny zasięg Polonii 1 to 17,8 miliona widzów na terenie Polski (do ponad 53% gospodarstw domowych w Polsce).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nadawcy lokalni[edytuj | edytuj kod]

Sieć Polonia 1 powstała na bazie dwunastu lokalnych stacji telewizyjnych, z których siedem (PTV Rondo, PTV Krater, TV EX, Tele-Top, PTV Morze, TV Copernicus i Tele-24) zostało uruchomionych (w latach 1991-1993) z inicjatywy Nicoli Grauso z zamiarem budowy ogólnopolskiej sieci. Docelowo spółka należąca do Grauso w każdej z dwunastu stacji objęła 33% udziałów[5].

Nazwa stacji Siedziba stacji Rozpoczęcie nadawania Zakończenie nadawania
Nowa Telewizja Warszawa Warszawa 5 grudnia 1992 29 sierpnia 1994
PTV Echo Wrocław 6 lutego 1990 8 marca 1995
PTV Rondo Katowice 16 grudnia 1992 21 września 1994
PTV Krater Kraków 1992 29 sierpnia 1994
PTV Opole vel Telopol Opole 1993 29 sierpnia 1994
PTV Morze Szczecin 31 października 1991[6]

[7]

29 sierpnia 1994
Tele-Top vel PTV Neptun Gdynia luty 1993 21 września 1994
Tele-24 Łódź 5 września 1992 21 września 1994
TV EX Bydgoszcz 1993 11 marca 1995
TV ES Poznań 6 czerwca 1992 29 sierpnia 1994
Telewizja Niezależna Lublin 1992 29 sierpnia 1994
TV Copernicus Olsztyn 1992 21 września 1994
TV Centrum Kalisz 21 stycznia 1993 7 lipca 1993
Stacje retransmitujące program Polonii 1, nie należące formalnie do sieci
TV Vigor (obecnie TV Odra) Gorzów Wielkopolski Nadal emituje
TV AVAL (obecnie TV Odra) Jelenia Góra Nadal emituje
TV Lubin (obecnie TV Odra) Lubin 1990 Nadal emituje
TV Lubań (obecnie TV Łużyce) Lubań 1 marca 1990 Nadal emituje

W niedługim czasie do powyższych stacji dołączyła także TV Centrum z Kalisza. W późniejszym okresie na retransmisję programu Polonii 1 zdecydowały się ponadto: TV Lubin, TV Vigor z Gorzowa Wielkopolskiego, TV AVAL z Jeleniej Góry i TV Lubań, mimo iż żadna z nich nie stała się formalnie częścią sieci.

1993-1995[8][edytuj | edytuj kod]

Oficjalne nadawanie programu sieć Polonia 1 rozpoczęła 7 marca 1993 roku. We wszystkich dwunastu stacjach wprowadzona została wspólna ramówka. Od tej pory poza własnymi, lokalnymi pasmami, emitowały one również ogólnopolski blok programów przygotowywany przez Polonię 1.

Andrzej Tadeusz Kijowski przed siedzibą TV POLONIA 1 na Podskarbińskiej. Jesień 1994

Emisja wspólnego bloku dla wszystkich nadawców, dostarczanego im na kasetach U-matic SP, rozpoczynała się codziennie o 16:15 (w pierwszych tygodniach emisji o 16:30) i trwała do ok. północy. Ramówka przewidywała także co najmniej cztery godziny pasm lokalnych dziennie, w których poszczególne telewizje mogły nadawać własne produkcje. Niekiedy pojawiały się również filmy spoza oferty Polonii 1. Pasmo wspólne wypełniały japońskie filmy animowane, seriale przygodowe i kryminalne (jak np. MacGyver, Drużyna A), przede wszystkim argentyńskie telenowele (np. Manuela, Maria), a także filmy fabularne i programy produkowane przez poszczególne stacje lokalne, m.in. A Teraz Konkretnie i ATaK Show – blok programów publicystycznych A.T.Kijowskiego, czy *U... NTW – program muzyczny Rafała Włoczewskiego i Rafała Olbrychskiego. Pozostały czas antenowy stacje sieciowe wypełniały powtórkami bloku Polonii 1, bądź własną produkcją (magazyny, wiadomości lokalne)[9]. Zdarzały się od tego wyjątki – olsztyński TV Copernicus przez pewien czas emitował w godzinach porannych filmy erotyczne (w wytoczonym później procesie prezesowi telewizji zarzucono m.in. łamanie praw autorskich).

Siedziba Polonii 1 mieściła się wówczas w Warszawie w dawnym budynku Życia Warszawy (przedwojennym Domu Prasy) przy ul. Marszałkowskiej 3/5. Łącznie ze swoimi dwunastoma terenowymi ośrodkami telewizja zatrudniała blisko 2000 ludzi.

Oferta programowa Polonii 1 przygotowywana była przez Fininvest – włoski holding medialny, należący do Silvio Berlusconiego. Fininvest otworzył również w Polsce oddział swojego biura reklamy o nazwie Publipolska Multimedia – którego zadaniem było pozyskiwanie reklamodawców dla Polonii 1.

Sieć szybko zdobyła popularność: na początku 1994 r. oglądalność Polonii 1 sięgała – według danych nadawcy – 20% w skali kraju (8 mln widzów).

Warto zaznaczyć, że w latach, gdy przyszłe stacje Polonii 1 rozpoczynały nadawanie, nie udzielano jeszcze koncesji dla nadawców radiowych i telewizyjnych, a same przepisy regulujące ich wydawanie były na etapie tworzenia. Po wejściu przepisów dotyczących koncesjonowania w 1994 r. prywatne telewizje nadające wówczas z terytorium Polski (poza PTV Echo, która posiadała tymczasowe zezwolenie na emisję programu) uznane zostały za prowadzące swoją działalność nielegalnie. W pierwszym procesie koncesyjnym, w którym udział brała m.in. Polonia 1, koncesję ogólnopolską otrzymał Polsat. Jeden z zarzutów KRRiT pod adresem Polonii 1 dotyczył skomplikowanej i mało przejrzystej struktury kapitałowej sieci. Był on o tyle istotny, że dopuszczalny udział obcego kapitału w spółkach ubiegających się o koncesję nie mógł przekraczać 33%.

Bez sukcesu dla nadawców zakończyło się również przydzielanie lokalnych pasm – Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zarzucała stacjom brak niezależności od włoskich inwestorów, utrzymywano również, iż nie przewidziano w konkursie utworzenia sieci opartej o nadajniki małej mocy. Mimo to jednak początku 1995 roku ta ponoć nieprzewidziana sieć nadajników w większych miastach została przydzielona nadawcy kodowanemu – Canal+. Mimo nieuzyskania koncesji, stacje Polonii 1 nie zaprzestały nadawania, próbując w międzyczasie podważyć decyzje koncesyjne KRRiT w Naczelnym Sądzie Administracyjnym – bez rezultatu.

29 sierpnia 1994 roku prokuratura w Warszawie, Krakowie, Opolu, Lublinie, Poznaniu oraz Szczecinie (przy wsparciu miejscowych brygad antyterrorystycznych) przeprowadziła akcję zamknięcia tych stacji Polonii 1, które nadawały na częstotliwościach zarezerwowanych dla wojska. Nadawcom zarzucano wówczas sprowadzenie bezpośredniego zagrożenia dla życia – wykorzystywanie pasm wojskowych mogło teoretycznie spowodować nawet katastrofę lotniczą. Podczas procesu wytoczonego kierownictwu poznańskiej TV-ES okazało się jednak, iż nikt z Ministerstwa Obrony Narodowej w okresie nadawania na owych pasmach nie interweniował w tej sprawie, a więc uznano, że zagrożenia nie było.

W związku z wyłączeniami ośrodków sieci 13 września 1994 Polonia 1 rozpoczęła emisję programu z Rzymu za pośrednictwem satelity Eutelsat. Sześć działających jeszcze wówczas stacji lokalnych zaprzestało w znacznym lub całkowitym stopniu produkcji własnych programów, ograniczając się do retransmisji przekazu satelitarnego. 21 września 1994 nastąpiła powtórna akcja wyłączania[10]. Tego dnia z eteru zniknęły: gdyński Tele Top, Tele-24 Łódź, PTV Rondo Katowice i olsztyńska TV Copernicus. Od tej pory program emitowały ostatnie dwie stacje naziemne: wrocławskie PTV Echo i TV EX Bydgoszcz, które jako jedyne nie korzystały z częstotliwości wojskowych. Obie zaprzestały nadawania dopiero w połowie marca 1995 roku, gdy było już pewne, że żadna z nich nie otrzyma koncesji.

1995-2002[edytuj | edytuj kod]

Niepowodzenie w procesie koncesyjnym zaskutkowało jednakże rezygnacją Nicoli Grauso z dalszych inwestycji w Polsce. Niebawem pozbył się on udziałów zarówno w "Życiu Warszawy", jak i w Polonii 1. Wcześniej stacja zmieniła siedzibę – z dawnego "Domu Prasy" przeniosła się na ul. Podskarbińską 4, do budynku byłego kina 1 Maj.

Mimo wcześniejszych zapowiedzi, stacje tworzące sieć Polonii 1 nie wystartowały w kolejnym procesie koncesyjnym i wkrótce zostały zlikwidowane. Sama Polonia 1 trafiła w ręce podmiotów związanych z włoską spółką Eurocast Italia: do 2001 r. – Polcast Warszawa, następnie Fincast. W 1996 stacja zmieniła ofertę programową, skupiając się na emisji polskiej produkcji programów o charakterze rozrywkowym i poradnikowym, oraz oprawę graficzną. Od 1997 roku dzieli czas nadawania z kanałem Top Shop (w przeszłości również przejściowo z kodowanym kanałem erotycznym EurOtica/Rendez Vous, a także rozpoczynającą wówczas działalność katarską telewizją informacyjną Al Jazeera).

W 1998 roku uruchomiono kanał Super 1, którego ofertę stanowiły głównie seriale i filmy pokazywane na antenie Polonii 1 we wczesnych latach 90., a także – wspólna dla obu kanałów – produkcja własna.

Emisja Polonii 1 (a następnie także Super 1) od połowy lat 90. do 2002 roku prowadzona była z wielu krajów europejskich, m.in. Włoch, Chorwacji czy Słowenii. W 2001 roku Polonia 1 i Super 1 napotkały problemy techniczne. Na dwa tygodnie z satelity zniknął całkowicie przekaz obu programów. Następnie stacje wznowiły nadawanie – tym razem z Wielkiej Brytanii.

W 2002 roku wystartowała nowa telewizja Tele 5, uruchomiona przez Fincast w miejsce kanału Super 1. Zakończono wówczas nadawanie obu programów z zagranicy, przenosząc studia emisyjne do Warszawy. Testowa emisja Tele 5 rozpoczęła się 17 kwietnia 2002 roku, oficjalnie stacja ruszyła dwa dni później. Polonia 1 wprowadziła wówczas zupełnie nowe logo, nawiązujące do logotypu Tele 5, oraz całkowicie zmienioną oprawę graficzną[11].

W niedługim czasie zmieniła się siedziba obu telewizji – przeniosły się one z zajmowanego od lat budynku przy ul. Podskarbińskiej 4 w Warszawie do biurowca Zeptera przy ul. Domaniewskiej 37. Obecna siedziba mieści się przy ul. Domaniewskiej 50.

2002-2010[edytuj | edytuj kod]

Polonia 1 stała się telewizją niszową, nadającą programy, które trudno znaleźć na innych kanałach. Stacja nadawała w tym czasie klasykę kina włoskiego i amerykańskiego, a także współczesne kino amerykańskie i europejskie, anime, telenowele, seriale, programy dokumentalne, rozrywkowe, sport oraz programy erotyczne. Telewizja dzieli swój czas antenowy z telezakupowym kanałem Top Shop.

Od września 2007 roku ramówka Polonii 1 poszerzona została o serwisy pogodowe szczegółowo prezentujących prognozę dla poszczególnych regionów Polski oraz największych miast Europy i świata. Program zniknął z anteny 31 stycznia 2008 roku[12].

Od 2008 roku nadawany był program Zdrowy Puls[13]. Emitowała go Polonia 1 i TVP INFO[14]

2011-obecnie[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2011 roku do ramówki Polonii 1 wprowadzono piątkowe wieczory z horrorami, w których znalazły się amerykańskie filmy grozy. W czerwcu 2011 roku w strukturach stacji utworzono stanowisko dyrektora programowego. Zajął je David Podhajski[15]. Odpowiadał on za nową koncepcję stacji, a także jej rozwój. Od 12 września 2011 roku wprowadzano stopniowe zmiany w ramówce kanału. Ofertę programową stacji – skierowaną przede wszystkim do kobiet – stanowią głównie seriale i filmy, które jeszcze nie były emitowane w Polsce[16].W styczniu 2013 funkcję dyrektora programowego objął Jarosław Burdek[17].

7 marca 2013 roku z okazji 20-lecia stacji wprowadzono oprawę graficzną, nowe logo i kolor loga jest złoty. Tego samego dnia przeszedł z 4:3 na 16:9. 26 października 2013 z okazji jubileuszu 20-lecia Polonii 1 stacja wyemitowała dokument Z ziemi włoskiej do Polski, opowiadający o początkach działalności Polonii 1[18].

17 stycznia 2015 roku zmieniono profil stacji na muzyczno-rozrywkowy. W ramówce kanału emitowane są programy rozrywkowe, muzyczne oraz telezakupy, telegry, program ezoteryczny i nocne pasmo erotyczne (blok Różowa noc)[19]. Zmianie uległa również oprawa graficzna kanału i logo, które nawiązuje do wcześniejszej oprawy z literą P i cyfrą 1[20].

Odbiór Polonii 1[edytuj | edytuj kod]

Polonia 1 nadaje w przekazie niekodowanym na satelicie Eutelsat Hot Bird 13D [21].

  • Częstotliwość: 11,662
  • Polaryzacja: V
  • Symbol Rate: 27500
  • FEC: 3/4
  • SID: 16956
  • PCR PID: 2021
  • Video PID: 2021
  • Audio PID: 2022
  • PMT PID: 1856

Programy stacji[edytuj | edytuj kod]

  • Doomrow- Życie na Rockowo
  • Fit Faza
  • Fvck This
  • Magiczna TV
  • Muzyczna Ruletka
  • Moje Pięć Minut z Moniką Mrozowską
  • Pole Dance
  • Part Time Music
  • Taka sytuacja
  • Zagadkowa wyspa

Dawne programy Polonii 1[edytuj | edytuj kod]

Seriale[edytuj | edytuj kod]

Seriale animowane[edytuj | edytuj kod]

Telenowele[edytuj | edytuj kod]

Produkcja własna i polska[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

[edytuj | edytuj kod]

Lata Opis Logo
19931996 Czarny napis "Polonia" rozmieszczony wzdłuż lewego brzegu czerwonej jedynki.
19962002 Logo wzorowane na znaku graficznym włoskiego kanału Italia 1. Cyfra 1 wpisana w żółty czworobok, a poniżej niego umieszczony centralnie żółty napis POLONIA.
20022006 Znak nawiązujący do logo Tele 5: srebrna litera P i złota cyfra 1, wpisane w srebrny okrąg z przerwą na literę P. Polonia 1 2002-06.jpg
20062007 Połączone płaskimi bokami: złota cyfra 1 i srebrna litera P.
20072010 Połączone płaskimi bokami: biała cyfra 1 z żółtymi konturami, węższa od poprzedniej, i srebrna litera P. Od 1 września 2009 roku logo było na wizji krystaliczne.
20102015 Wersja nr 1: Cyfra 1 w kolorze białym ułozona poziomo na niebieskim tle, a na niej napis "polonia" w kolorze tła.

Wersja nr 2: Ta sama stylizowana cyfra 1, tyle, że w zielonym kolorze i z odchodzącymi od niej, grubymi, zielonymi konturami, a na niej jest BIAŁY napis "Polonia"

Wersja nr 3: Na 20-lecie Polonii 1 cyfra 1 i jej kontury stały się złote, a kontury zmieniono na równo cienkie.

2015 – do dziś Powrót do na znaku graficznego z składającego się z litery P i cyfry 1. Napis w kolorze białym wpisany w niebieskie koło. LogoPolonia1.png

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]