Polska Organizacja Wojskowa Zaboru Pruskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polska Organizacja Wojskowa zaboru pruskiego − organizacja wojskowa założona 15 lutego 1918 roku[1] w Poznaniu[2] w celu walki o przyłączenie zaboru pruskiego do odzyskującej niepodległość Polski[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Była zorganizowana jako tajna, wywodziła się tajnych i półtajnych organizacji harcerskich, jednak dążyła do wcielenia w swoje szeregi dezerterów z armii zaborczych oraz innych członków. POW zp opierała się na dziesiątkach (zastępach), szeregowi członkowie poszczególnych oddziałów nie znali się, co miało chronić organizację przed infiltracją[4]. Komendantem był Wincenty Wierzejewski. Działacze organizacji w drodze zamachu przejęli kontrolę na poznańską radą robotniczo-żołnierską oraz utworzyli Tajny Sztab Wojskowy, który prowadził działania wywiadowcze oraz werbował polskich oficerów i gromadził broń[1]. Członkowie POW zaboru pruskiego stanowili kadrę sił powstańczych w powstaniu wielkopolskim[2].

Organizacja została rozwiązana w styczniu 1919 roku, po zakończeniu powstania sukcesem[2].

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego.

Przypisy

  1. a b Tło polityczne dla powstania polskich instytucji państwowych w latach 1918-1919 (pol.). Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2013-12-30].
  2. a b c Polska Organizacja Wojskowa zaboru pruskiego (pol.). W: Encyklopedia WIEM [on-line]. Onet. [dostęp 2013-12-30].
  3. Polska Organizacja Wojskowa Zaboru Pruskiego (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2013-12-30].
  4. STOSUNEK HARCERSTWA DO POLSKIEJ ORGANIZACJI WOJSKOWEJ ZABORU PRUSKIEGO. (pol.). [dostęp 2013-12-30].