Polska na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polska na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936
II Rzeczpospolita
Kod MKOl POL
Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1936
Garmisch-Partenkirchen
Chorąży Bronisław Czech
Liczba zawodników 20 w 9 konkurencjach w 6 dyscyplinach
Medale
Pozycja: .
Złoto
0
Srebro
0
Brąz
0
Razem
0

Polska na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936 – występ kadry sportowców reprezentujących Polskę na igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku.

W zawodach olimpijskich wzięło udział 20 polskich sportowców[1], którzy wystąpili w dziewięciu konkurencjach sześciu dyscyplinach sportowych[2]. W polskim składzie było również czterech rezerwowych hokeistów i dwóch rezerwowych narciarzy, którzy ostatecznie nie wystąpili w zawodach[3][4][5]. Polska wystawiła także czwórkę zawodników w patrolu wojskowym[6][7], będącym na tych igrzyskach dyscypliną pokazową[8]. W patrolu wojskowym było również dwóch zawodników rezerwowych[3].

Rolę chorążego reprezentacji Polski podczas ceremonii otwarcia igrzysk w Garmisch-Partenkirchen pełnił Bronisław Czech[9]. Reprezentacja Polski weszła na stadion olimpijski jako 19. w kolejności, pomiędzy ekipami z Austrii i Rumunii[10]. Rolę attaché reprezentacji pełnił M. Przybylski[11].

Reprezentanci Polski nie wywalczyli w Garmisch-Partenkirchen żadnego medalu. Największym osiągnięciem Polaków było piąte miejsce Stanisława Marusarza w konkursie skoków narciarskich[12]. Miejsce Marusarza było najlepszym w dotychczasowej historii rezultatem indywidualnym na zimowych igrzyskach olimpijskich[13]. Za piąte miejsce Polska otrzymała dwa punkty do klasyfikacji punktowej. Były to drugie zimowe igrzyska, które Polacy zakończyli z niezerowym dorobkiem punktowym (na poprzednich igrzyskach, w 1932 roku w Lake Placid, trzy punkty za czwarte miejsce wywalczyli hokeiści)[14][13]. Marusarz zajął również siódme miejsce w konkursie kombinacji norweskiej[15]. Sukcesem w Garmisch-Partenkirchen zakończył się także występ reprezentantów Polski w hokeju na lodzie, którzy co prawda zajęli dopiero dziewiąte miejsce w turnieju olimpijskim[16], ale odnieśli pierwsze w historii swoich olimpijskich startów zwycięstwo, pokonując reprezentację Łotwy[17].

Był to czwarty występ reprezentacji Polski na zimowych igrzyskach olimpijskich i siódmy start olimpijski, wliczając w to letnie występy[9].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Biegi narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowymi zawodnikami w polskim składzie byli Jan Bochenek i Jerzy Ustupski[18]. Przed igrzyskami Ustupski złamał żebra. Ta kontuzja wyeliminowała go całkowicie z występu olimpijskiego i ostatecznie nie pojechał na igrzyska[19].

Konkurencja Zawodnik Czas Strata Miejsce
Bieg indywidualny mężczyzn
18 km techniką klasyczną
[20][4]
Bronisław Czech 1:25:55 11:17 33.
Michał Górski 1:23:11 8:33 22.
Stanisław Karpiel 1:27:31 12:53 42.
Marian Woyna Orlewicz 1:25:27 10:49 32.
Bieg indywidualny mężczyzn
50 km techniką klasyczną
[21][4]
Stanisław Karpiel 4:06:26 36:15 26.
Sztafeta mężczyzn
4 × 10 km techniką klasyczną
[22][23][24][25][26][4]
Michał Górski
Marian Woyna Orlewicz
Stanisław Karpiel
Bronisław Czech
 
46:37
42:55
44:35
44:43
2:58:50
 
 
 
 
17:17
6.
6.
7.
7.
7.

Hokej na lodzie[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1936 roku kapitan związkowy Polskiego Związku Hokeja na Lodzie ogłosił 12-osobowy skład hokejowej reprezentacji Polski na igrzyska olimpijskie w Garmisch-Partenkirchen. Bezpośrednio przed igrzyskami reprezentacja olimpijska rozegrała mecz z Węgrami w Budapeszcie, a następnie wzięła udział w turnieju międzynarodowym w Arosie, skąd bezpośrednio udała się do Garmisch-Partenkirchen[27].

Rezerwowymi polskiej drużyny hokejowej byli Franciszek Głowacki, Zygmunt Kasprzak, Tadeusz Sachs i Władysław Lemieszko. Nie wystąpili oni w żadnym meczu na igrzyskach w Garmisch-Partenkirchen[5][3][27]. Sachs, będący wówczas kapitanem związkowym reprezentacji Polski, nie wystąpił w turnieju olimpijskim m.in. z powodu niechęci do nazistwoskiego państwa, jakim był organizator igrzysk[28].

W turnieju ostatecznie wystąpiło jedenastu polskich hokeistów: Józef Stogowski, Henryk Przeździecki, Witalis Ludwiczak, Kazimierz Sokołowski, Czesław Marchewczyk, Adam Kowalski, Andrzej Wołkowski, Edmund Zieliński, Władysław Król, Mieczysław Kasprzycki i Roman Stupnicki[5][3].

Trenerami reprezentacji Polski na igrzyskach w 1936 roku byli Aleksander Tupalski i Lucjan Kulej[29].

Runda pierwsza[30]
6 lutego 1936 Kanada  8:1  Polska Rießersee

7 lutego 1936 Austria  2:1  Polska Olympia-Kunsteis-Stadion

8 lutego 1936 Polska  9:2  Łotwa Olympia-Kunsteis-Stadion
Tabela grupy A[30]
Miejsce Drużyna Liczba meczów Mecze Bramki Punkty
wygrane remisy przegrane zdobyte stracone bilans
1. Kanada Kanada 3 3 0 0 24 3 +21 6
2. Federalne Państwo Austriackie Austria 3 2 0 1 11 7 +4 4
3. II Rzeczpospolita Polska 3 1 0 2 11 12 -1 2
4. Łotwa Łotwa 3 0 0 3 3 27 -24 0

Reprezentacja Polski zajęła trzecie miejsce w grupie, wobec czego nie awansowała do drugiej rundy i zajęła dziewiąte miejsce w turnieju olimpijskim, ex aequo z zespołami Włoch, Francji i Japonii[16].

Kombinacja norweska[edytuj | edytuj kod]

Zawody w kombinacji norweskiej składały się z biegu narciarskiego na 18 km techniką klasyczną, rozegranego 12 lutego, oraz z przeprowadzonych dzień później dwóch serii skoków na mniejszej z olimpijskich skoczni – Kleine Olympiaschanze w Garmisch-Partenkirchen[31].

Konkurencja Zawodnik Biegi Skok 1 Skok 2 Nota łączna Strata Miejsce
Czas Nota Miejsce Skok Nota Miejsce Skok Nota Miejsce
Konkurs indywidualny mężczyzn
bieg na 18 km + skocznia normalna
[15][32][33][34]
Bronisław Czech 1:25:55 181,9 23. 46,0 96,1 15. 45,5 97,0 15. 375,0 55,3 16.
Andrzej Marusarz 1:31:30 153,4 36. 46,0 94,5 17. 47,0 97,6 12. 345,5 84,8 32.
Stanisław Marusarz 1:25:27 184,4 18. 51,0 104,5 3. 50,0 104,4 4. 393,3 37,0 7.
Marian Woyna Orlewicz 1:25:27 184,4 18. 41,0 88,6 29. 43,0 90,8 33. 363,8 66,5 24.

Łyżwiarstwo szybkie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą konkurencją, w której zaprezentował się reprezentant Polski, był bieg na 10 000 m[35]. Kalbarczyk wystąpił w 13. biegu z amerykańskim zawodnikiem, Robertem Petersenem. Amerykanin nie ukończył biegu, a Polak uzyskał czas 17 min 54 s, co dało mu 9. miejsce w klasyfikacji w gronie 28 zawodników. Uzyskany przez Kalbarczyka rezultat był nowym rekordem Polski[36]

Konkurencja Zawodnik Czas Strata Miejsce
Bieg indywidualny mężczyzn
5000 m
[37][35]
Janusz Kalbarczyk 8:47,7 28,1 12.
Bieg indywidualny mężczyzn
10 000 m
[38][35]
Janusz Kalbarczyk 17:54,0 29,7 9.

Narciarstwo alpejskie[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Zawodnik Zjazd Slalom Łącznie
Czas Punkty Miejsce Przejazd 1 Przejazd 2 Czas łączny Punkty Miejsce Punkty Strata Miejsce
Czas Miejsce Czas Miejsce
Kombinacja alpejska mężczyzn[39][40][41][42] Bronisław Czech 5:46,4 82,97 20. 1:30,4 17. 1:42,9 26. 3:13,3 75,84 19. 79,41 19,84 20.
Fedor Weinschenck 6:26,0 74,46 35. 1:56,6 38. 2:21,2 33. 4:17,8 56,87 33. 65,67 33,58 32.
Karol Zając 6:20,6 75,51 34. 1:35,0 23. 1:42,5 25. 3:17,5 74,23 23. 74,87 24,38 28.

Skoki narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Strata Miejsce
Skok Nota Miejsce Skok Nota Miejsce
Konkurs indywidualny mężczyzn
skocznia duża
[12][43][44][45]
Bronisław Czech 62,5 95,2 35. 63,5 97,8 30. 193,0 39,0 33.
Andrzej Marusarz 66,0 102,6 16. 66,0 101,1 23. 203,7 28,3 21.
Stanisław Marusarz 73,0 109,4 7. 75,5 112,2 5. 221,6 10,4 5.

Patrol wojskowy (dyscyplina pokazowa)[edytuj | edytuj kod]

Polacy zajęli ostatnie, dziewiąte miejsce w patrolu wojskowym. Przed zawodami kontuzji doznał podstawowy członek polskiego zespołu – Józef Zubek. W związku z tym w biegu patrolowym zastąpił go zawodnik rezerwowy – Trzebunia, będący w znacznie słabszej dyspozycji od pozostałych polskich zawodników. Uzyskał najsłabszy czas biegu, efektem czego była strata do pozostałych zespołów[6]. Poza Trzebunią wystąpili zawodnicy z podstawowego składu: Władysław Żytkowicz, Jan Pydych i Adam Rzepka[7][6][3].

Drugim rezerwowym zawodnikiem w polskiej ekipie był Izydor Łuszczek[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Reprezentacja Olimpijska - Garmisch Partenkirchen 1936. Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 2018-05-31].
  2. Poland at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  3. a b c d e f Historia ZIO: Garmisch-Partenkirchen 1936. Sport WP, 1 lutego 2010. [dostęp 2018-05-31].
  4. a b c d Poland Cross Country Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  5. a b c IV. Olympische Winterspiele 1936 Amtlicher Bericht (niem.). Reichssportverlag, 1936. s. 366. [dostęp 2018-05-31].
  6. a b c Szczegóły startu polskiego patrolu. „Dziennik Bydgoski”. 39, s. 14, 16 lutego 1936. Bydgoszcz. [dostęp 2018-05-31]. 
  7. a b IV. Olympische Winterspiele 1936 Amtlicher Bericht (niem.). Reichssportverlag, 1936. s. 335. [dostęp 2018-05-31].
  8. Military Ski Patrol at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Military Ski Patrol (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  9. a b Poland (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-30].
  10. IV. Olympische Winterspiele 1936 Amtlicher Bericht (niem.). Reichssportverlag, 1936. s. 284. [dostęp 2018-05-30].
  11. IV. Olympische Winterspiele 1936 Amtlicher Bericht (niem.). Reichssportverlag, 1936. s. 28. [dostęp 2018-05-30].
  12. a b Adam Bucholz: Igrzyska w imperium zła – Garmisch-Partenkirchen 1936. Skijumping.pl, 2 grudnia 2013. [dostęp 2018-05-31].
  13. a b Lech Ufel: Polskie olimpijskie skoki i upadki. Przegląd Sportowy, 13 lutego 2018. [dostęp 2018-05-31].
  14. Gorzej niż w Grenoble. „Dziennik Polski”. 8702, s. 2, 16 lutego 1972. Kraków. [dostęp 2018-05-31]. 
  15. a b Poland Nordic Combined at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  16. a b Ice Hockey at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Ice Hockey (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  17. Mecze reprezentacji Polski ułożone chronologicznie. Hokej.net. [dostęp 2018-05-31].
  18. Polacy na zimowych igrzyskach olimpijskich. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2018-05-31].
  19. W Zakopanem zmarł olimpijczyk Jerzy Ustupski. Sport WP, 26 października 2004. [dostęp 2018-05-31].
  20. Cross Country Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's 18 kilometres (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  21. Cross Country Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's 50 kilometres (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  22. Cross Country Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's 4 × 10 kilometres Relay (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  23. Michał Górski Bio, Stats, and Results (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  24. Marian Orlewicz Bio, Stats, and Results (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  25. Stanisław Karpiel Bio, Stats, and Results (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  26. Bronisław Czech Bio, Stats, and Results (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  27. a b Sport i Wychowanie Fizyczne. Hokejowa reprezentacja olimpijska Polski. „Gazeta Lwowska”. 15, s. 2, 21 stycznia 1936. [dostęp 2018-05-30]. 
  28. Nasi przedwojenni olimpijczycy i ich zawiłe losy. Muzeum Historii Polski. [dostęp 2018-05-31].
  29. Zygmunt Trela: 1936 Garmisch-Partenkirchen. Hokej.net. [dostęp 2018-05-31].
  30. a b IV. Olympische Winterspiele 1936 Amtlicher Bericht (niem.). Reichssportverlag, 1936. s. 364. [dostęp 2018-05-30].
  31. IV. Olympische Winterspiele 1936 Amtlicher Bericht (niem.). Reichssportverlag, 1936. s. 328. [dostęp 2018-05-30].
  32. Nordic Combined at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Individual Cross Country Skiing, 18 kilometres (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  33. Nordic Combined at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Individual Ski Jumping, Normal Hill (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  34. Nordic Combined at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Individual (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  35. a b c Poland Speed Skating at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  36. Kalbarczyk na 9-em miejscu. „Dziennik Bydgoski”. 39, s. 14, 16 lutego 1936. Bydgoszcz. [dostęp 2018-05-31]. 
  37. Speed Skating at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's 5,000 metres (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  38. Speed Skating at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's 10,000 metres (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  39. Poland Alpine Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  40. Alpine Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Combined Downhill (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  41. Alpine Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Combined Slalom (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  42. Alpine Skiing at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Combined (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  43. Ski Jumping at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Normal Hill, Individual Jump 1 (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  44. Ski Jumping at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Normal Hill, Individual Jump 2 (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].
  45. Ski Jumping at the 1936 Garmisch-Partenkirchen Winter Games: Men's Normal Hill, Individual (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-05-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]