Polski Bank Przemysłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polski Bank Przemysłowy Sp. Akc.
Data założenia 1910
Data likwidacji 1925
Państwo  Polska
Siedziba Lwów, Warszawa
Kapitał własny 12 mln zł

Polski Bank Przemysłowybank działający we Lwowie w okresie międzywojennym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bank został utworzony w 1910 pod nazwą Bank Przemysłowy dla Królestwa Galicji i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskim (Industriebank für das Königriech Galizien und Lodomerien samt dem Grossherzogtume Krakau). W okresie międzywojennym zmienił nazwę na Polski Bank Przemysłowy we Lwowie. Przedmiotem działalności banku było m.in. wspomaganie przedsiębiorczości, np. w 1920 bank został właścicielem Fabryki Porcelany w Ćmielowie, wraz z Ziemskim Bankiem Kredytowym zainwestowano m.in. w powstanie Warszawskiej Spółki Akcyjnej Budowy Parowozów. Od 1924 bank był współudziałowcem Bank von Danzig. W 1929 bank przeniósł swą siedzibę do Warszawy. W 1933 r. bank został postawiony w stan likwidacji[1].

Bank utrzymywał oddział w Gdańsku (Polnische Industriebank) przy Langer Markt 35 (ob. Długi Targ) (1921-1925), następnie przy Langer Markt 9/11 (1927-1939).

Prezesi[edytuj | edytuj kod]

  • 1910-1921 – Władysław Jahl
  • 1921-1926 – Zygmunt Lewakowski
  • 1926-1933 – Marcin Szarski[2]

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1910-1926 – Marcin Szarski
  • 1926-1933 – Georges Cachier[2]

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

W 1921 siedziba banku mieściła się we Lwowie przy ul. 3 Maja 9 (obecnie ul. Siczowych Strilciw, Вулиця Січових Стрільців).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]