Polski Hak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polski Hak i Martwa Wisła

Polski Hak (kaszb. Pòlsczi Hôk, niem. Polnischer Haken) – teren i nabrzeże w Gdańsku, przy ujściu Motławy do Martwej Wisły.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wzięła się od słowa hak, w języku dolnoniemieckim (Hake), w kaszubskim (hôk), w pruskim wariancie języka niemieckiego (Haken) oraz w żargonie flisackim (hak) oznaczającego przylądek i mieliznę[1][2].

W 1865 Julius Wilhelm Klawitter kupił grunt na Polskim Haku i zaczął tu rozbudowywać (istniejącą od 1827) Stocznię Klawitterów. Na początku XX wieku cała produkcja okrętowa stoczni została przeniesiona na Polski Hak[3]. Na terenie Polskiego haka znajdowała w czasach Wolnego Miasta Gdańska przystań polskiego Klubu Wioślarskiego w Gdańsku[4].

Polski Hak na planie z 1885

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. hôk, (...)3. przylądek, pr.-niem. Haken, dniem. Hake: 1. Landspitze 2. lange, schmale Untiefe die sich von Ufer landspitzenartig weit in das Haff erstreckt, Stefan Ramułt, Słownik języka pomorskiego czyli kaszubskiego, Kraków 1983
  2. hak to stary termin flisacki oznaczający 'mieliznę', por.: "Chceszli się zgadzać z flisowskim orszakiem, nieboże fryczu, zówże piasek hakiem" (Klonowic Sebastian Fabian "Flis to jest spuszczanie statków Wisłą i inszemi rzekami" Wyd. St. Węclewskiego. Chełmno 1682), Stefan Hrabec, Nazwy dzielnic i okolic Gdańska, Poznań 1949
  3. Stocznia Klawitterów 1827-1931, rzygacz.webd.pl.
  4. Zarys historii polskiej kultury fizycznej w Wolnym Mieście Gdańsku 1920-1939, Jerzy Gaj, Gdańsk 1976, s. 98.