Polski Koncern Naftowy Orlen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polski Koncern Naftowy Orlen Spółka Akcyjna
Logo
Ilustracja
Siedziba PKN Orlen w Płocku
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Siedziba

Płock

Adres

ul. Chemików 7
09-411 Płock

Data założenia

7 września 1999

Forma prawna

spółka akcyjna

Prezes

Daniel Obajtek

Przewodniczący rady nadzorczej

Wojciech Jasiński

Udziałowcy

Skarb państwa (35,66%)
Nationale-Nederlanden OFE (7,31%)
Aviva OFE (5,43%)
pozostali (51,60%)[1]

Nr KRS

0000028860

Zatrudnienie

21 282 (2018)[2]

ISIN

PLPKN0000018

Symbol akcji

PKN[3]

Dane finansowe
Przychody

131 341 mln (2021)[4]

Wynik operacyjny

13 059 mln zł (2021)

Wynik netto

11 188 mln zł (2021)

Aktywa

106 754 mln zł (2021)

Kapitał własny

52 578 mln zł (2021)

Kapitał zakładowy

535 mln zł (2021)[1]

Położenie na mapie Płocka
Mapa konturowa Płocka, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Polski Koncern Naftowy Orlen Spółka Akcyjna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Polski Koncern Naftowy Orlen Spółka Akcyjna”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Polski Koncern Naftowy Orlen Spółka Akcyjna”
Ziemia52°35′13,9″N 19°39′10,8″E/52,587194 19,653000
Strona internetowa
Mazowieckie Zakłady Rafineryjne i Petrochemiczne w Płocku, lata 70.
Stacja paliw CPN w Modlinie, lata 70.
„Wspieramy Polskę” kampania Fundacji Orlen w czasie pandemii Covid-19 (2020)

Polski Koncern Naftowy Orlen Spółka Akcyjna (skrót PKN Orlen lub PKN Orlen S.A.)[5]polski koncern wielobranżowy, operujący na rynkach biopaliw, energii elektrycznej i ciepła, petrochemii, prasowym, produkcji nawozów sztucznych, poszukiwań, wydobycia i przerobu ropy naftowej oraz sprzedaży detalicznej. W grupie kapitałowej w 2022 roku zatrudnionych było około 65 tysięcy pracowników. W roku 2022 w zakresie przychodów koncern sytuował się na 155. pozycji na świecie[6]. W 2022 roku nastąpiło znaczące zwiększenie skali działalności koncernu w wyniku przejęcia przez połączenie ze spółkami Grupa LOTOS oraz Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo. Zrealizowane przejęcia wpisują się w strategiczną politykę koncernu, dążącego do budowy dużej, zdywersyfikowanej w zakresie źródeł przychodów organizacji, rozwijającej w szczególności niskoemisyjne i zeroemisyjne źródła energii elektrycznej, podobnie jak inne duże podmioty operujące pierwotnie głównie na rynku oil&gas. Spółka deklaruje osiągnięcie neutralności emisyjnej do 2050 roku.

Koncern posiada cztery rafinerie ropy naftowej: w Płocku, w Litvínovie i Kralupach nad Vltavou na terenie Czech oraz w Możejkach na Litwie. Zakłady produkcyjne w Płocku i Litvínovie są zintegrowane z kompleksami petrochemicznymi, w których z wsadów pochodzących z produkcji rafineryjnej m.in. w procesie krakingu parowego produkowane są produkty petrochemiczne, takie jak etylen i propylen (jak również powstałe w wyniku w procesie polimeryzacji polietylen i polipropylen), związki aromatyczne (benzen, toluen, paraksylen, ortoksylen), czy aceton, fenol, PTA i polichlorek winylu (PCW). Od 2022 spółka posiada także 70% udziałów w zarządzającej rafinerią ropy naftowej w Gdańsku spółce joint venture z Aramco Overseas Company B.V. Łączne moce przerobowe rafinerii w 2020 roku wyniosły 35,2 mln ton ropy naftowej rocznie (16,3 mln t w Polsce, 8,7 mln t w Czechach i 10,2 mln t na Litwie)[7]. W ramach spółki ORLEN Południe realizowana jest działalność produkcyjna m.in. w zakresie biopaliw i różnych chemikaliów w zakładach produkcyjnych w Jedliczu i Trzebini, w których na niewielką skalę realizowany jest także przerób ropy naftowej (poniżej 0,3 mln ton surowca rocznie)[8]. W 2021 roku spółka posiadała ponad 2900 stacji paliw w Polsce, Niemczech, Czechach i Słowacji, a w ramach grupy kapitałowej 3,3 GW zainstalowanej mocy elektrycznej i 6,2 GW zainstalowanej mocy cieplnej[9].

Spółka jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. W październiku 2017 roku akcje spółki osiągnęły dotychczasową maksymalną wartość 128 złotych za sztukę[10]. W 2021 roku spółka osiągnęła rekordowy zysk netto w wysokości 11,2 mld zł[11], natomiast w roku 2022 agencja ratingowa Moody's Investors Service przyznała koncernowi najwyższą dotychczasową ocenę ratingu na poziomie A3 z perspektywą stabilną[12].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1944 r. utworzona została instytucja, której zadaniem było zabezpieczenie infrastruktury naftowej zniszczonej w wyniku długotrwałych działań wojennych oraz okupacyjnych i rozpoczęcie działalności dystrybucyjnej. W październiku tego samego roku utworzono organizację której nadano nazwę Polski Monopol Naftowy, po czym jeszcze tego samego miesiąca została ona zmieniona na Państwowe Biuro Sprzedaży Produktów Naftowych. 3 grudnia 1945 roku utworzone zostało przedsiębiorstwo pod nazwą „Centrala Produktów Przemysłowych” i od tamtej pory przedsiębiorstwo funkcjonowało pod tą nazwą. W roku 1945 nazwę zmieniono na Centralny Zarząd Obrotu Produktami Naftowymi „CPN”. W roku 1958 przedsiębiorstwo powróciło do wcześniejszej firmy, którą połączono ze skrótem „CPN” – Centrala Produktów Naftowych „CPN”, a w grudniu 1995 roku zostało przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa.

1 lipca 1993 roku przedsiębiorstwo Mazowieckie Zakłady Rafineryjne i Petrochemiczne przekształcono w spółkę akcyjną Petrochemia Płock S.A.[13]

W maju 1998 r. Rada Ministrów podjęła decyzję o utworzeniu koncernu naftowego. Miał on powstać w wyniku połączenia Centrali Produktów Naftowych CPN SA oraz Petrochemii Płock SA. Działania dotyczące utworzenia nowego podmiotu zostały sformalizowane 7 września 1999, kiedy to przyjął nazwę Polski Koncern Naftowy SA. 3 kwietnia 2000 Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło decyzję o nadaniu spółce nazwy handlowej Orlen.

Początkiem 2018 roku podpisano list intencyjny rozpoczynający proces wchłonięcia Grupy Lotos przez PKN Orlen[14].

W styczniu 2019 Orlen poinformował, że wchodzi na rynek słowacki i otwiera stacje paliw pod marką Benzina[15].

14 lipca 2020 roku spółka PKN Orlen SA i skarb państwa reprezentowany przez Ministerstwo Aktywów Państwowych podpisały list intencyjny w sprawie przejęcia przez PKN ORLEN grupy Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (PGNiG)[16].

3 listopada 2020 spółka poinformowała, że zgodnie z podpisaną w czerwcu umową do końca 2020 roku PKN Orlen ma stać się większościowym akcjonariuszem Ruchu, z pakietem 65 proc. udziałów. Celem inwestycji jest wzmocnienie segmentu detalicznego Grupy Orlen[17].

7 grudnia 2020 PKN Orlen ogłosił podpisanie umowy przedwstępnej na nabycie całości akcji spółki Polska Press, będącej m.in. wydawcą 20 dzienników regionalnych i serwisów internetowych od niemieckiego holdingu Verlagsgruppe Passau[18]. 5 lutego 2021 nieostateczną[19][a] zgodę na transakcję wydał Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta (UOKiK)[20], jednak decyzją SOKiK z dnia 8 kwietnia 2021 r. przejęcie grupy Polska Press zostało wstrzymane[21][22]. Pomimo tego 1 marca 2021 doszło do podpisania umowy kupna spółki Polska Press pomiędzy Verlagsgruppe Passau. i PKN Orlen S.A.[23]. 15 września 2021 roku przejęcie Polska Press zostało wpisane do KRS[24].

W marcu 2021 roku PKN Orlen wykupił 100 proc. udziałów spółki transportowej OTP – jednego z największych przewoźników paliw w Polsce[25].

16 marca 2022 roku PKN Orlen uzyskał warunkową zgodę Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta (UOKiK) na fuzję z Polskim Górnictwem Naftowym i Gazownictwem (PGNiG)[26]. Warunkiem UOKiK-u jest oddanie przez PGNiG kontroli nad spółką Gas Storage Poland niezależnemu inwestorowi w ciągu 12 miesięcy od połączenia ze spółką PKN Orlenem[26]. 26 września 2022 roku Rada Ministrów wydała zgodę na połączenie PGNiG i PKN Orlen SA[27]. 10 października 2022 roku Walne Nadzwyczajne Zgromadzenie akcjonariuszy spółki PGNiG SA zdecydowało o fuzji PKN Orlen z PGNiG[28]. 2 listopada 2022 roku nastąpiło przejęcie PGNiG przez PKN Orlen i połączenie obu spółek[29].

19 lipca 2022 Rada Ministrów wydała zgodę na połączenie Grupy Lotos i PKN Orlen[30]. 1 sierpnia 2022 PKN Orlen sfinalizował formalne przejęcie Grupy Lotos[31].

Rozwój elektroenergetyki[edytuj | edytuj kod]

W latach 2011–2018 PKN Orlen zwiększył istotnie potencjał produkcji energii elektrycznej przez budowę dwóch elektrociepłowni gazowo-parowych zlokalizowanych w Płocku oraz we Włocławku. Bloki te zwiększyły mocy wytwórcze koncernu do 1,5 GWe. Blok gazowo-parowego we Włocławku ma moc 463 MWe. Całkowity koszt inwestycji szacowany jest na około 1,4 mld zł. Wykonawcą projektu było konsorcjum General Electric i SNC Lavalin[32][33]. Moc nowego bloku w Płocku to 596 MWe. Głównym wykonawcą przedsięwzięcia jest konsorcjum firm grupy Siemens. Koszt inwestycji to około 1,65 mld zł[34][35].

Od 2020 roku PKN ORLEN posiada większościowy pakiet udziałów w spółce ENERGA (90,92% w 2022 roku) i dąży do wykupu pozostałych inwestorów mniejszościowych w akcjonariacie. ENERGA realizuje od 2022 roku projekty budowy elektrociepłowni gazowo-parowych w Grudziądzu (563 MWe) i Ostrołęce (745 MWe). Budowa bloku CCGT w Ostrołęce rozpoczęła się w marcu 2022, a szacunkowy koszt inwestycji wynosi 2,5 mld zł. Z kolei prace nad budową bloku CCGT w Grudziądzu zainicjowano w czerwcu 2022 (szacunkowy koszt inwestycji wynosi 2 mld zł). Analizowana jest także budowa elektrociepłowni gazowo-parowej w Gdańsku (ok. 450 MWe), jednak w trzecim kwartale 2022 PKN ORLEN i ENERGA nie podjęły ostatecznej decyzji w sprawie realizacji projektu, która uzależniona jest od podpisania umowy o świadczenie usług w ramach rynku mocy[36].

Przejęcie przez połączenie PKN ORLEN i PGNiG przewidywane w czwartym kwartale 2022 oznacza, że w skład grupy kapitałowej wejdzie także spółka PGNiG Termika, dysponująca aktywami wytwórczymi o 1,0 GWe mocy zainstalowanej. Spółka planuje budowę morskich elektrowni wiatrowych, w tym pierwszej w joint venture z kanadyjską spółką Northland Power w ramach projektu Baltic Power, a w przyszłości także małych i mikro reaktorów jądrowych (SMR, MMR).

Surowce i produkty procesów[edytuj | edytuj kod]

Pozyskiwane surowce odnawialne to woda, powietrze, estry oraz bioetanol, zaś nieodnawialne to ropa naftowa, gaz ziemny oraz surowce pochodzące z grupy tzw. chemikaliów pomocniczych.

Produkty powstające w procesie rafinacji to:

  • produkty paliwowe: benzyny, oleje napędowe lekkie i ciężkie, oleje opałowe, paliwa lotnicze
  • produkty rafineryjne: benzyny lekkie, średnie i ciężkie
  • produkty petrochemiczne: etylen, propylen, paraksylen, kwas tereftalowy, fenol, aceton, benzen, butadien, tlenek etylenu i glikole
  • poliolefiny: polietylen, polipropylen, polichlorek winylu, nawozy i inne (woski, siarka, gips) oraz asfalty, bazy olejowe i nawozy.

W 2015 r. ze sprzedaży olejów napędowych koncern uzyskał przychody w wysokości 37 093 mln zł, a sprzedaży benzyn 21 674 mln zł. Te paliwa okazały się być najbardziej dochodowe. Dane dotyczące przychodów z poszczególnych typów paliw zestawiono w tabeli[37].

Rodzaj paliwa Wartość przychodu (mln zł)
Olej napędowy 37 093
Benzyna 21 674
Ciężki olej opałowy 2860
Paliwo lotnicze (JET-A1) 2000
LPG 1938
Etylen 1577
Olej opałowy lekki Ecoterm 1536
PTA 1532
Propylen 1401
Asfalty 1377

Segmenty działalności[edytuj | edytuj kod]

Downstream[edytuj | edytuj kod]

W tym segmencie koncern prowadzi działalność związaną z rafinacją i przerobem surowców oraz ze wszystkimi kwestiami towarzyszącymi wydobyciu. Podzielony jest na produkcję, sprzedaż, energetykę, logistykę, źródła zaopatrzenia.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Spółka posiada rafinerie w Polsce, Czechach oraz na Litwie. W 2020 roku zdolności w zakresie przerobu ropy naftowej wyniosły 35,2 mln ton surowca rocznie (Płock - 16,3 mln ton, Mažeikiai - 10,2 mln ton, Litvinov - 5,4 mln ton, Kralupy nad Vltavou - 3,3 mln ton)[38].

Od 2022 roku PKN ORLEN posiada także 70% udziałów w spółce Rafineria Gdańska, dawniej LOTOS Asfalt (joint venture z Aramco Overseas Company B.V.), zarządzającej rafinerią w Gdańsku o zdolności do przerobu 10,5 mln ton ropy naftowej rocznie, będącą wcześniej własnością Grupy LOTOS, przejętej przez PKN ORLEN w wyniku połączenia obu spółek.

Rafineria w Płocku[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Rafineria w Płocku.

Zakład produkcyjny PKN Orlen w Płocku o mocach przerobowych 16,3 mln t/rok jest jednym z największych i najnowocześniejszych zakładów wydobywających surowce petrochemiczne na terenie Europy Środkowo-Wschodniej. Obiekt sklasyfikowany został jako Super-Site. Proces produkcyjny przebiega z wykorzystaniem Instalacji Olefin, o mocach wytwórczych około 700 tys. ton etylenu i około 380 tys. ton propylenu. Modernizacja obiektu rozpoczęła się w 2002 r. i jej wykonawca była firma ABB Lummus. Koszt modernizacji wyniósł 245 mln euro.

Rafinerie w Trzebini oraz Jedliczu[edytuj | edytuj kod]

Rafinerie w Trzebini oraz Jedliczu, zlokalizowane na południu Polski w 2015 r. zostały połączone i funkcjonują jako Orlen Południe. Głównym obszarem działania rafinerii są usługi związane z magazynowaniem i dystrybucją paliw, produkcją biokomponentów, baz olejowych, olejów opałowych, a także regeneracją olejów przepracowanych[39].

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

W dział sprzedaży wchodzi hurt rafineryjny i hurt petrochemiczny. Rynki polski, litewski oraz czeski są rynkami macierzystymi. W 2015 r. hurtowa sprzedaż produktów rafineryjnych prowadzona była z krajami: na terenie Polski, Czech, Niemiec, Słowacji, Węgier, Litwy, Łotwy, Estonii, Finlandii i Ukrainy oraz drogą morską do terminali przeładunkowych Europy Zachodniej. W 2015 r. udziały rynkowe utrzymały się na poziomie 59,5% dzięki sprzedaży benzyny i oleju napędowego przez Grupę Orlen na rynku polskim. Swój sukces na rynku sprzedaży zawdzięcza też bogatemu portfolio produktów rafineryjnych, m.in. benzyny, olej napędowy, paliwo lotnicze, olej opałowy lekki i ciężki oraz szeroką gamę produktów i półproduktów pozapaliwowych[40].

Logistyka[edytuj | edytuj kod]

Orlen wykorzystuje sieć uzupełniających się elementów infrastruktury: terminali paliw, lądowych i morskich baz przeładunkowych, sieci rurociągów surowcowych. W roku 2015 logistyka produktów w Grupie Orlen była realizowana za pomocą rurociągów, transportem kolejowym oraz cysternami samochodowymi. W 2015 r. łączna długość wykorzystywanych sieci wyniosła 3753 km, z czego długość sieci w Polsce wyniosła 1880 km, w Czechach 1774 km, zaś na Litwie 91 km. Łączna długość wykorzystywanych rurociągów surowcowych wyniosła 1695 km, zaś rurociągów produkcyjnych 2058 km. W Polsce niemal 53% środków transportu stanowią rurociągi, 26% transportu odbywa się drogą kolejową, zaś 21% cysternami[40].

Koncern ma obecnie dostęp do dwóch terminali w Gdańsku i Butyndze.

Terminal naftowy PERN w Gdańsku

Prace przy budowie terminalu naftowego rozpoczęły się 21 lutego 2014 roku. Wartość inwestycji to około 412 mln zł, pojemność magazynowa obiektu 375 tys. m³. I etap budowy: budowa sześciu zbiorników na ropę naftową o pojemności 62,5 tys. m³ każdy (łącznie 375 tys. m³.), wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi. Realizacja pozwoli na przeładunek, magazynowanie i inne usługi związane z ropą naftową.

II etap budowy: budowa zbiorników o pojemności 325 tys. m³, które będą służyły do magazynowania produktów ropopochodnych, chemikaliów, paliwa lotniczego JET oraz biokomponentów dodawanych do paliw[41].

Terminal naftowy SPM Buoy w Butyndze (Litwa)

Terminal w Butyndze oddany został do użytku w 1999 roku i jest połączony z rafinerią w Możejkach rurociągiem o długości 91,5 km. Rocznie obiekt pozwala na przyjęcie do 12 mln ton ropy[42].

Bazy paliw[43][edytuj | edytuj kod]

PKN ORLEN bezpośrednio i pośrednio jest właścicielem Podziemnego Magazynu Ropy i Paliw "Góra" oraz następujących terminali paliw:

  • Bolesławiec (woj. dolnośląskie), planowany do zbycia wobec warunków KE w zakresie przejęcia Grupy Lotos
  • Gdańsk (woj. pomorskie), planowany do zbycia wobec warunków KE w zakresie przejęcia Grupy Lotos
  • Gutkowo (woj. warmińsko-mazurskie), planowany do zbycia wobec warunków KE w zakresie przejęcia Grupy Lotos
  • Lublin (woj. lubelskie)
  • Małaszewicze (woj. lubelskie)
  • Mościska (woj. mazowieckie)
  • Nowa Sól (woj. lubuskie)
  • Olszanica [Kraków] (woj. małopolskie)
  • Ostrów Wielkopolski (woj. wielkopolskie)
  • Płock (woj. mazowieckie)
  • Sokółka (woj. podlaskie)
  • Szczecin (woj. zachodniopomorskie), planowana do zbycia wobec warunków KE w zakresie przejęcia Grupy Lotos
  • Świnoujście (woj. zachodniopomorskie)
  • Trzebinia (woj. małopolskie)
  • Widełka (woj. podkarpackie)
  • Wrocław (woj. dolnośląskie)
  • Żurawica (woj. podkarpackie)

W ramach systemu logistycznego PKN ORLEN w 2021 roku wykorzystywane były także wybrane bazy paliw należące do innych podmiotów: PERN (Boronów, Dębogórze, Emilianów, Koluszki, Nowa Wieś Wielka, Rejowiec), Grupy Lotos (Gdańsk) oraz TanQuid (Radzionków).

Nabywcą terminali paliw zbywanych w ramach warunków KE w zakresie przejęcia Grupy Lotos będzie spółka Unimot, która będzie także nabywcą zbywanych terminali paliw Grupy Lotos z wyłączeniem terminala paliw w Gdańsku (Czechowice-Dziedzice, Jasło, Piotrków Trybunalski, Poznań, Rypin). Tym samym PKN ORLEN po przekształceniach nadal będzie dysponować terminalem paliw w lokalizacji Gdańsk.

Źródła zaopatrzenia[edytuj | edytuj kod]

Ropa naftowa[edytuj | edytuj kod]

Dostawy surowca realizowane są głównie rurociągiem „Przyjaźń” z Rosji oraz drogą morską rurociągiem Pomorskim. Grupa Orlen Lietuva jest zaopatrywana w surowiec przez terminal w Butyndze. W grupie Unipetrol główne kierunki zaopatrzenia w surowiec stanowią południowy odcinek rurociągu „Przyjaźń” dla rafinerii w Litvínovie oraz rurociągi TAL i IKL dla rafinerii w Kralupach. Rafineria w Litvínovie jest też zaopatrywana przez rurociągi TAL i IKL.

PKN Orlen zapewnia ropę naftową do rafinerii w Płocku oraz trzech rafinerii z Grupy Orlen zlokalizowanych odpowiednio w Litvínovie i Kralupach w Czechach oraz w Możejkach na Litwie. Zakupy gazu ziemnego opierają się na długoterminowym kontrakcie pomiędzy PKN Orlen i PGNiG oraz na umowach z dostawcami alternatywnymi. Ponadto Grupa Orlen realizuje szereg projektów poszukiwawczo-wydobywczych w celu pozyskania własnych źródeł gazu i ropy naftowej.

Gaz ziemny[edytuj | edytuj kod]

Zakupy gazu ziemnego opierają się na długoterminowym kontrakcie pomiędzy PKN Orlen i PGNiG oraz na umowach z dostawcami alternatywnymi. Ponadto realizowany jest również szereg projektów poszukiwawczo-wydobywczych w celu pozyskania własnych źródeł gazu i ropy naftowej.

Działalność wydobywcza[edytuj | edytuj kod]

Działalność w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Działania w zakresie rozpoznawania oraz eksploatacji gazu ziemnego oraz ropy naftowej są obecnie[kiedy?] prowadzone na terenie 8 województw: pomorskiego, kujawsko-pomorskiego, mazowieckiego, wielkopolskiego, łódzkiego, lubelskiego, podkarpackiego i małopolskiego. Wydobycie gazu ziemnego odbywa się obecnie[kiedy?] we współpracy z PGNiG. Zasoby (potwierdzone lub prawdopodobne) 2P posiadane przez Grupę Orlen w Polsce wyniosły na koniec 2015 roku 8,2 mln baryłek ekwiwalentu ropy naftowej (MM BOE). Liczba koncesji wniosła 15, zaś liczba odwiertów 14. W 2015 r. koncern prowadził prace, samodzielnie lub z partnerem, na obszarze 29 koncesji.

Działalność w Kanadzie[edytuj | edytuj kod]

Działalność wydobywcza prowadzona jest w prowincji Alberta, przy zastosowaniu technik odwiertów horyzontalnych oraz szczelinowania hydraulicznego. W 2015 roku rozpoczęto 16 takich operacji. W efekcie uzyskano średnią produkcję w 4 kwartale 2015 roku na poziomie ponad 7,3 tys. baryłek ekwiwalentu ropy dziennie (MBOE/D), z czego 45% stanowiły węglowodory ciekłe (ropa oraz kondensat)[44].

Struktura grupy kapitałowej PKN ORLEN[45][edytuj | edytuj kod]

  • ANWIL S.A.
  • Baltic Power Sp. z o.o. (51,41%)
  • Basell ORLEN Polyolefins Sp. z o.o. (50,00%)
  • ENERGA S.A. (90,92%)
  • IKS SOLINO S.A.
  • Kopalnia Soli Lubień Sp. z o.o.
  • LOTOS - Air BP Polska Sp. z o.o. (50,00%)
  • LOTOS Gaz S.A. (w likwidacji)
  • LOTOS Green H2 Sp. z o.o.
  • LOTOS Infrastruktura S.A.
  • LOTOS Kolej Sp. z o.o.
  • LOTOS Lab Sp. z o.o.
  • LOTOS Ochrona Sp. z o.o.
  • LOTOS Oil Sp. z o.o.
  • LOTOS Paliwa Sp. z o.o.
  • LOTOS Petrobaltic S.A. (99,99%)
  • LOTOS Serwis Sp. z o.o.
  • LOTOS Straż Sp. z o.o.
  • LOTOS SPV 1 Sp. z o.o.
  • LOTOS SPV 2 Sp. z o.o.
  • LOTOS SPV 3 Sp. z o.o.
  • LOTOS SPV 4 Sp. z o.o.
  • LOTOS SPV 5 Sp. z o.o.
  • LOTOS SPV 6 Sp. z o.o.
  • LOTOS Terminale S.A.
  • LOTOS Upstream Sp. z o.o.
  • ORLEN Administracja Sp. z o.o.
  • ORLEN Asfalt Sp. z o.o.
  • ORLEN Aviation Sp. z o.o.
  • AB ORLEN Baltics Retail
  • ORLEN Budonaft Sp. z o.o.
  • ORLEN Capital AB
  • ORLEN Centrum Serwisowe Sp. z o.o.
  • ORLEN Centrum Usług Korporacyjnych Sp. z o.o.
  • ORLEN Deutschland GmbH
  • ORLEN EKO Sp. z o.o.
  • ORLEN Energia Sp. z o.o.
  • ORLEN Holding Malta Limited
  • ORLEN International Trading (Suzhou) Co., Ltd.
  • ORLEN KolTrans S.A.
  • ORLEN Laboratorium S.A.
  • AB ORLEN Lietuva
  • ORLEN Neptun I Sp. z o.o.
  • ORLEN Ochrona Sp. z o.o.
  • ORLEN OIL Sp. z o.o.
  • ORLEN Olefiny Sp. z o.o.
  • ORLEN Paliwa Sp. z o.o.
  • ORLEN Południe S.A.
  • ORLEN Projekt S.A.
  • ORLEN Serwis S.A.
  • ORLEN Synthos Green Energy Sp. z o.o. (50,00%)
  • ORLEN Trading Switzerland GmbH
  • ORLEN Transport Sp. z o.o.
  • ORLEN Unipetrol a.s.
  • ORLEN Upstream Sp. z o.o.
  • ORLEN Usługi Finansowe Sp. z o.o.
  • ORLEN VC Sp. z o.o.
  • ORLEN Wind 3 Sp. z o.o.
  • Płocki Park Przemysłowo-Technologiczny Sp. z o.o. (50,00%)
  • Polska Press Sp. z o.o.
  • Rafineria Gdańska Sp. z o.o.
  • RUCH S.A. (65,00%)
  • Sigma Bis S.A. (66,00%)

Dotychczasowi prezesi Zarządu[edytuj | edytuj kod]

Władze spółki[47][48][49][50][edytuj | edytuj kod]

Zarząd[edytuj | edytuj kod]

  • Daniel Obajtek – Prezes Zarządu i Dyrektor Generalny od 5 lutego 2018
  • Józef Węgrecki – członek Zarządu ds. operacyjnych od 23 marca 2018 (od 5 lutego 2018 członek Rady Nadzorczej oddelegowany do czasowego wykonywania czynności członka Zarządu ds. inwestycji i zakupów)
  • Patrycja Klarecka – członek Zarządu ds. sprzedaży detalicznej od 24 czerwca 2018
  • Armen Konrad Artwich – członek Zarządu ds. korporacyjnych od 1 września 2018
  • Michał Róg – członek Zarządu ds. handlu hurtowego i międzynarodowego od 1 września 2018
  • Janusz Szewczak – członek Zarządu ds. finansowych od 3 lutego 2020
  • Adam Burak – członek Zarządu ds. komunikacji i marketingu od 3 lutego 2020
  • Piotr Sabat – członek Zarządu ds. rozwoju od 1 marca 2022
  • Krzysztof Nowicki – członek Zarządu ds. produkcji i optymalizacji od 1 września 2022
  • Robert Perkowski – członek Zarządu od 3 listopada 2022
  • Iwona Waksmundzka-Olejniczak – członek Zarządu od 3 listopada 2022

Rada Nadzorcza[edytuj | edytuj kod]

Orlen Team[edytuj | edytuj kod]

W 2002 spółka stworzyła specjalny zespół rajdowy pod nazwą Orlen Team. W skład ekipy weszli trzej motocykliści Jacek Czachor, Marek Dąbrowski i Jakub Przygoński oraz kierowca rajdowy Szymon Ruta i jego pilot.

Historia projektu:

  • przełom 1999 i 2000 – Jacek Czachor i Marek Dąbrowski – pierwszy start w Rajdzie Dakar 2000 (pierwsi polscy motocykliści, którzy go ukończyli).
  • czerwiec 2002 – powstanie zespołu w obecnej formule (2 motocyklistów + załoga samochodowa Komornicki/Marton) – starty Mistrzostwach Świata FIM i Pucharze Świata FIA w rajdach terenowych oraz Rajdzie Dakar.
  • wrzesień 2004 – dotychczasową załogę samochodową zastąpił K. Hołowczyc i J.M. Fortin. Marek Dąbrowski był drugim wicemistrzem świata w 2004 oraz pierwszym Polakiem w historii Rajdu Dakar, który ukończył zawody w pierwszej dziesiątce. Jacek Czachor zdobył tytuł wicemistrza świata 2004 i 10 miejsce podczas Dakar 2007 (etapowe miejsca w pierwszej trójce).
  • Dakar 2009 – Krzysztof Hołowczyc 5 miejsce, debiutujący Jakub Przygoński 11 miejsce, Jacek Czachor 20 miejsce, Marek Dąbrowski wycofał się z powodu ciężkiej kontuzji.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zgodnie z treścią decyzji SOKiK.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Struktura akcjonariatu – PKN Orlen. orlen.pl. [dostęp 2020-04-21].
  2. Orlen w liczbach. orlen.pl. [dostęp 2020-04-21].
  3. PKNORLEN (PKN). Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie. [dostęp 2017-05-20].
  4. Dane finansowe PKN Orlen. orlen.pl. [dostęp 2020-04-21].
  5. Statut Polskiego Koncernu Naftowego Orlen Spółka Akcyjna.
  6. Prezes PKN Orlen o połączeniu z PGNiG: jesteśmy jedną, wielką, silną, polską, narodową firmą (aktualizacja), wnp.pl [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  7. PKN Orlen: Nasza działalność w 2015 r.. 2016-05-26. [dostęp 2016-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-01)]. (pol.).
  8. Grupa Wirtualna Polska, Orlen Południe przerobi ok. 280 tys. ton polskiej ropy naftowej w 2020 roku, www.money.pl [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  9. Strona główna, ORLEN Raport Zintegrowany 2021 [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  10. Polski Koncern Naftowy Orlen SA notowania – Investing.com, Investing.com Polska [dostęp 2019-02-22] (pol.).
  11. Komentarz Zarządu do Wyników Finansowych za 2021 rok, ORLEN Raport Zintegrowany 2021 [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  12. Moody’s podniósł rating Orlenu do najwyższej w historii spółki oceny na poziomie A3, energetyka24.com [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  13. https://www.orlen.pl/PL/OFirmie/Nasza%20historia/Strony/Historiaslowami.aspx.
  14. Minister chce pełnej fuzji, a Orlen?, „pb.pl” [dostęp 2018-03-14] (pol.).
  15. Słowacy zatankują w PKN Orlen. Spółka otwiera stacje paliw Benzina.
  16. PKN ORLEN rozpoczyna przejęcie Grupy PGNiG – PKN ORLEN, www.orlen.pl, 14 lipca 2020 [dostęp 2020-10-19].
  17. Do końca roku PKN Orlen przejmie Ruch, rmf24.pl [dostęp 2020-11-18] (pol.).
  18. Polsat News, PKN Orlen przejmuje wydawnictwo Polska Press – Polsat News, polsatnews.pl [dostęp 2020-12-07] (pol.).
  19. Polska Press. Sprawa zakupu przez Orlen będzie rozpoznana poza kolejnością. onet.pl, 2021-05-05. [dostęp 2021-05-05]. (pol.).
  20. UOKiK zgadza się na kupno Polska Press przez Orlen, wirtualnemedia.pl, 5 lutego 2021 [dostęp 2021-03-02].
  21. Sąd wstrzymuje przejęcie Polska Press przez Orlen – Wiadomości. onet.pl, 2021-04-12. [dostęp 2021-04-12]. (pol.).
  22. Przejęcie Polska Press przez PKN Orlen wstrzymane przez sąd. Jaki jest powód? Wnioskował o to RPO Adam Bodnar. tvp.info, 2021-04-12. [dostęp 2021-04-12]. (pol.).
  23. PKN Orlen właścicielem Polska Press, polskapress.pl [dostęp 2021-03-02].
  24. Orlen wpisany w KRS jako właściciel Polska Press. Obajtek: dowód na bezzasadność zastrzeżeń. Wirtualne Media, 17 września 2021. [dostęp 2021-09-21].
  25. PKN Orlen przejął jednego z największych drogowych przewoźników paliw w Polsce, www.tvp.info, 31 marca 2021 [dostęp 2021-04-01] (pol.).
  26. a b Kamil Zatoński, UOKiK zgodził się na fuzję Orlenu i PGNiG, pb.pl, 16 marca 2022 [dostęp 2022-03-16] (pol.).
  27. Rada Ministrów przyjęła wniosek o wyrażenie przez Radę Ministrów zgody na połączenie spółek PGNiG SA z siedzibą w Warszawie oraz PKN ORLEN SA z siedzibą w Płocku wraz z wnioskiem o wyrażenie przez Radę Ministrów zgody na zbycie pakietu mniejszościowego akcji PKN ORLEN SA siedzibą w Płocku - Kancelaria Prezesa Rady Ministrów - Portal Gov.pl, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 26 września 2022 [dostęp 2022-09-27] (pol.).
  28. Akcjonariusze PGNiG niemal jednomyślnie wyrazili zgodę na połączenie z PKN ORLEN - Portal korporacyjny, pgnig.pl [dostęp 2022-10-10].
  29. Sąd zarejestrował połączenie PKN ORLEN i PGNiG. Powstał największy w regionie koncern multienergetyczny - Gospodarka - polskieradio24.pl, polskieradio24.pl, 2 listopada 2022 [dostęp 2022-11-02].
  30. Wniosek o wyrażenie przez Radę Ministrów zgody na połączenie spółek Grupa LOTOS Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdańsku oraz Polski Koncern Naftowy ORLEN Spółka Akcyjna z siedzibą w Płocku - Kancelaria Prezesa Rady Ministrów - Portal Gov.pl, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 19 lipca 2022 [dostęp 2022-07-20] (pol.).
  31. Fuzja ORLEN - LOTOS sfinalizowana, www.orlen.pl, 1 sierpnia 2022 [dostęp 2022-08-01] (pol.).
  32. Forbes: Budowa elektrociepłowni PKN Orlen we Włocławku na finiszu. 2015-05-26. [dostęp 2015-05-26]. (pol.).
  33. Inwestycje Energetyczne: CCGT Włocławek – Inwestycje Energetyczne. 2018-01-13. [dostęp 2018-01-28]. (pol.).
  34. Płock.Nową elektrociepłownię PKN Orlen zbuduje konsorcjum Siemens, Wyborcza.pl, 2 grudnia 2014 [dostęp 2014-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-08] (pol.).
  35. Inwestycje Energetyczne: CCGT Płock. 2018-01-16. [dostęp 2018-01-28]. (pol.).
  36. Bierzemy pod lupę gazowe projekty Orlenu, wnp.pl [dostęp 2022-10-17] (pol.).
  37. PKN Orlen: Grupa Orlen – główne surowce i produkty. 2016-01-01. [dostęp 2016-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-01)]. (pol.).
  38. Orlen Raport Zintegrowany 2020 | Segment Rafineria, raportzintegrowany2020.orlen.pl [dostęp 2022-08-24] (pol.).
  39. PKN Orlen: Sektor Downstream PKN Orlen. 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-01)]. (pol.).
  40. a b PKN Orlen: Sektor Downstream Sprzedaż PKN Orlen. 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-01)]. (pol.).
  41. wyborcza.pl: Terminal naftowy PERN w Gdańsku gotowy. Pomieści aż 375 mln litrów ropy. 2015-12-29. [dostęp 2015-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-04)]. (pol.).
  42. wnp.pl: Terminal w Butyndze przyjął już 800 tankowców. 2011-06-13. [dostęp 2011-06-13]. (pol.).
  43. Aktywa logistyczne, ORLEN Raport Zintegrowany 2021 [dostęp 2022-08-24] (pol.).
  44. PKN Orlen: Sektor wydobycia PKN Orlen. 2015-12-16. [dostęp 2015-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-01)]. (pol.).
  45. Organy i struktura spółki PKN ORLEN, www.orlen.pl [dostęp 2022-10-04] (pol.).
  46. a b Zmiana na stanowisku Prezesa Zarządu PKN Orlen. orlen.pl, 2015-12-16. [dostęp 2015-12-17].
  47. Zarząd Spółki, orlen.pl [dostęp 2020-02-02].
  48. Zmiany w Zarządzie PKN Orlen, orlen.pl [dostęp 2018-02-07].
  49. Rada Nadzorcza – PKN ORLEN, www.orlen.pl [dostęp 2020-12-13].
  50. Prezes i wiceprezes PGNiG powołani do zarządu Orlenu, TVN24 Biznes [dostęp 2022-10-28] (pol.).
  51. a b "Teraz to paliwo może być nawet i po 7 zł". Krawiec o słowach Tuska po wygranej w 2011, TVN24, 23 czerwca 2014 [dostęp 2014-06-26] (pol.).
  52. Nowe taśmy "Wprost". Oto najmocniejsze i najciekawsze cytaty, gazeta.pl, 23 czerwca 2014 [dostęp 2014-06-26] (pol.).
  53. Orlen przejmuje Polska Press. Fala komentarzy, Onet Wiadomości, 7 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-15] (pol.).
  54. Adam Bodnar, Zakup Polska Press przez PKN Orlen. Rzecznik o zagrożeniach dla wolności słowa, 17 grudnia 2020, 17 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-17].
  55. Adam Majcherek, Blokujemy Orlen - lista stacji, na których będzie problem z tankowaniem, Autoblog.pl - blog motoryzacyjny, 10 czerwca 2022 [dostęp 2022-07-01] (pol.).
  56. Marcin Wójcik, Kolejka wkurzonych na Orlenach. "Wpadłem na pomysł, że samochody mogą się psuć na stacjach", wyborcza.pl, 20 czerwca 2022 [dostęp 2022-07-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]