Polskie tabulatury organowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tabulatury organowe w Polsce są jednymi z najważniejszych przykładów takiego rodzaju muzyki organowej na świecie. Pomiędzy 1420 i 1700 na terenie Polski powstało co najmniej 20 tabulatur. Pierwsza, która zachowała się w postaci kompletnej, to tabulatura Jana z Lublina, jedna z najstarszych i największych na świecie.

Najważniejsze wśród polskich tabulatur organowych (w kolejności chronologicznej):

Średniowiecze[edytuj]

Renesans[edytuj]

Barok[edytuj]

NB. Na liście obecne są również zabytki kultury muzycznej Śląska, których przynależność (terytorialna i kulturowa) do muzyki polskiej może być dyskusyjna.

Bibliografia[edytuj]

  • Katarzyna Morawska. Średniowiecze (w serii Historia muzyki polskiej), Sutkowski Edition Warsaw, 1998, ​ISBN 83-900790-7-0
  • Katarzyna Morawska. Renesans (w serii Historia muzyki polskiej), Sutkowski Edition Warsaw, b.r., ​ISBN 83-900790-2-X
  • Album Sapieżyńskie. Wileńska tabulatura organowa z XVII wieku obrazami żywota św. Franciszka zdobiona. Pod red. P. Poźniaka (w serii Sub Sole Sarmatiae, tom 9), Musica Iagellonica, Kraków, 2004, ​ISBN 83-7099-133-5
  • Jerzy Gołos. Polskie organy i muzyka organowa, Instytut Wydawniczy PAX 1972.
  • Jerzy Gołos. Muzyczne silva rerum z XVII wieku. Rękopis 127/56 Biblioteki Jagiellońskiej, PWM, 1970

Bibliografia[edytuj]