Polskie złącza audio/wideo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W Polsce wykorzystywano swego czasu własne złącza do przesyłania audio/wideo. Wynikało to nie tylko z braku uznania choćby standardu SCART, ale także istnienia żelaznej kurtyny i wynikających z tego konsekwencji polityczno-gospodarczych. Zresztą nawet SCART nie był w latach 90 czy w początkach XX wieku jednolitym formatem na całym świecie, np. w Japonii choć podobna to jednak wtyczka miała inny sposób podłączenia pinów.

Złącze monitorów kolorowych[edytuj | edytuj kod]

DIN 5 RGB[edytuj | edytuj kod]

Telewizor Helios, wersja z tzw. złączem DIN monitora kolorowego RGB

Za odbiornik kolorowy miały m.in. służyć telewizory, z odpowiednim złączem. W tym celu opracowano jednolity format przy użyciu gniazd DIN 5. Gniazdo obsługuje RGB, oraz pełen zespolony sygnał wizji (composite video), z którego jednocześnie pobierana jest synchronizacja. Ma też wejście fonii oraz masę. Dzięki temu istnieje możliwość wykonania kabla SCART-DIN5 i podłączenia współczesnego sprzętu ze SCARTem. Należy jednak pamiętać, że złącze było projektowane głównie dla podłączania sprzętu z epoki – np. komputerów Elwro 800 Junior i czasem bez ingerencji w płytkę jakość może być nie do końca zgodna z oczekiwaną.

Złącze monitorów monochromatycznych[edytuj | edytuj kod]

Złącze DIN monitora monochromatycznego[edytuj | edytuj kod]

Monitor Neptun 156 (tył), widoczny także schemat złącza wejściowego

Zasadniczo złącze obsługuje tylko zespolony sygnał wizji (composite video), fonię oraz masę w postaci gniazda DIN, a uzyskanym rezultatem jest obraz monochromatyczny.

Złącze antenowe[edytuj | edytuj kod]

Poza swoją podstawową funkcją jaką był odbiór kanałów telewizyjnych wykorzystywano je do podłączania konsoli wyprodukowanej w Polsce – Ameprod TVG-10. Wówczas TV obsługiwały system SECAM, aczkolwiek większość TV powinna być przestrojona na PAL jeśli była używana po 1994 roku. Z tego też powodu obraz poprzez kabel antenowy na konsoli TVG-10 uzyskamy np. na magnetowidach obsługujących różne systemy.

Złącza komputerów[edytuj | edytuj kod]

Typowy komputer domowy lub osobisty z tamtej epoki powinien mieć wyjście DIN zgodne z monitorem monochromatycznym. Co oznacza możliwość podłączenia prostym kablem DIN3 lub DIN 5 na chinche lub SCART z obsługą zespolonego sygnału wizji (composite video). Nie dotyczy to zasadniczo komputerów opartych o architekturę x86.

Elwro 800 Junior[edytuj | edytuj kod]

W komputerze Elwro 800 Junior zastosowano dwa wyjścia – typowe wyjście DIN do monitora monochromatycznego i wyjście RGB DE-9. Wyjście RGB DE-9 nie jest w pełni zgodne(mimo podobno wyglądu wtyczki) z stosowanymi na kartach CGA, czy w monitorach Philipsa stosowanych w Amigach. Samo wyjście posiada synchronizację, RGB, oraz fonię. Teoretycznie powinno to dawać z odpowiednim adapterem bezproblemowe podłączenia do współczesnego telewizora z wejściem SCART. Natomiast w praktyce tylko niewielka część i to zazwyczaj dość starych TV nie sprawia problemu. Typowym jest brak synchronizacji pionowej co objawia się efektem przewijania obrazu. Być może wynika to z faktu, że fabrycznym projektowanym kablem do tego komputera(oznakowany RGB) był kabel DE-9 na DIN 5 RGB np. do Telewizora Helios TC706. Kabel monochromatycznego obrazu (DIN3-DIN3) opisany jest jako MM gdyż może służyć jako kabel do monitora monochromatycznego lub jako kabel do magnetofonu z epoki. Książka o systemie CP/J wymienia także złącze antenowe(do telewizora monochromatycznego) jednak w praktyce nie produkowano komputerów z tunerem TV. Poza pojedynczymi egzemplarzami prototypowego Elwro 804 Junior PC.

Meritum[edytuj | edytuj kod]

Komputery Meritum w większości miały tylko wyjście monochromatyczne, jest ono zgodne z typowym wyjściem monochromatycznym DIN wówczas. Dodatkowe umieszczenie na jednym z pinów napięcia 12V nie wpływa na działanie monitora np. Neptuna gdyż często nie jest wykorzystywane.

Elwro 801AT[edytuj | edytuj kod]

Komputer Elwro 801AT jest zgodny z architekturą x86 i typowymi kartami graficznymi na magistralę ISA, w związku z tym wyjścia są zależne od zastosowanej karty i powinny działać z monitorami przewidzianymi przez producenta kart i przyjętymi wówczas rozwiązaniami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]