Pomień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°13′3″N 15°29′37″E
- błąd 38 m
WD 53°13'N, 15°29'E
- błąd 2282 m
Odległość 730 m
Pomień
wieś
Ilustracja
Kościół pod wezwaniem Niepokalanego Serca Marii XV/XVII w.
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat choszczeński
Gmina Recz
Wysokość 59 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 323
Strefa numeracyjna 95
Kod pocztowy 73-210
Tablice rejestracyjne ZCH
SIMC 0186298
Położenie na mapie gminy Recz
Mapa lokalizacyjna gminy Recz
Pomień
Pomień
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomień
Pomień
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Pomień
Pomień
Położenie na mapie powiatu choszczeńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu choszczeńskiego
Pomień
Pomień
Ziemia53°13′03″N 15°29′37″E/53,217500 15,493611

Pomień (niem. Pammin) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Recz. W roku 2007 wieś liczyła 323 mieszkańców.

W latach 1945-54 siedziba gminy Pomień. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

W skład sołectwa wchodzi kolonia Pomianka.

Kaplica cmentarna w Pomieniu w 2009 roku
Pałac w Pomieniu na litografii wydanej przez Aleksandra Dunckera

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży ok. 5 km na południowy zachód od Recza, ok. 1 km na południe od drogi wojewódzkiej nr 151.

Toponimika nazwy[edytuj | edytuj kod]

G. Brzustowicz utrzymuje, iż w księdze ziemskiej z 1337 r. wieś ta występuje jako Namyn. Tymczasem w innych opracowaniach, także niemieckich, podaje się, iż w księdze Ludwika wieś ta została pominięta. W tej sytuacji najstarsza wzmianka pochodziłaby z dokumentu z 1354 r., gdzie zapisano Pannym, zaś w 1374 r. – Pamien. Heinrich Berghaus przypuszcza, że nazwa wsi pochodzi od nazwiska pierwszych właścicieli. Ks. Stanisław Kozierowski rekonstruując nazwy polskie, zaproponował Panięcino lub Pamięcino. Po wojnie zachowano ja dla sąsiedniej wsi Denkhaus (dzisiejszy Pamięcin)[potrzebny przypis].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś o metryce średniowiecznej, po raz pierwszy wymieniana w źródłach w 1337 r. W okresie tym Pomień należał do rodziny von Wedel. Była to wieś z młynem oraz domniemanym grodziskiem zwanym niegdyś Górą Zamkową (Burgwall). W XV wieku wzniesiono we wsi kamienny kościół. Według listu lennego z 1545 r. wieś należała do Wedlów z Ińska. W 1561 r. część majętności należała do Jana Kaspara von Benckendorff, a w 1581 r. pozostała reszta wsi została sprzedana wraz z młynem Georgowi von Benckendorff z Wardynia. W ten sposób ród ten stał się posiadaczem całego Pomienia aż do pocz. XVIII wieku. W czasie wojny trzydziestoletniej wieś została zniszczona, pozostały jedynie dwie zagrody i plebania. W 1696 r. ówczesny właściciel Hans K. von Benckendorff odbudował kościół. W 1712 r. Kaspar von Benckendorff sprzedał wieś Johannowi S. von Kerkow. W k. XVIII w. majątek odziedziczyli von Puttkammerowie z Pęzina. W 1820 r. dobra pomieńskie nabył Hans Kurt von Bornstädt, który przeprowadził wielkie prace melioracyjne. W następnych dziesięcioleciach majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli. W 1883 roku folwark należał do fabrykanta Ferdynanda Heinnich, w 1896 do kupca Wilhelma Heck z Berlina i w 1931 r. do Anny Koch z domu Heck (do 1945 r.). Po II wojnie światowej majątek należał do Państwowych Nieruchomości Ziemskich, następnie do lat 70. XX wieku stanowił samodzielne Państwowe Gospodarstwo Rolne. Następnie – po likwidacji, w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Zabudowania folwarczne (z wyjątkiem owczarni) użytkowane są przez prywatnego dzierżawcę[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2][3]:

inne zabytki:

Osoby urodzone w Pomieniu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia. „UMiG”. Recz. 
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 10. [dostęp 26.4.13].
  3. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 
  4. Praca zbiorowa pod redakcją Stanisława Laska, 1976, Ziemia Choszczeńska przeszłość i teraźniejszość, Instytut Zachodniopomorski, Szczecin, str.33.
  5. SS-GRUPPENFÜHRER & GENERALLEUTNANT DER POLIZEI (ang.). [dostęp 30 czerwca 2016].