Pomnik Minina i Pożarskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Minina i Pożarskiego
памятник Минину и Пожарскому
Ilustracja
Państwo  Rosja
Miejscowość Moskwa
Miejsce Plac Czerwony
Data budowy 1816-1818
Data odsłonięcia 1818
Ważniejsze przebudowy 1936
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Pomnik Minina i Pożarskiego
Pomnik Minina i Pożarskiego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Pomnik Minina i Pożarskiego
Pomnik Minina i Pożarskiego
Ziemia55°45′10,001″N 37°37′21,000″E/55,752778 37,622500

Pomnik Minina i Pożarskiego (ros. памятник Минину и Пожарскому) - grupa rzeźbiarska z brązu, wykonana przez Iwana Martosa, usytuowana przed Cerkwią Wasyla Błogosławionego na Placu Czerwonym. Jest to pierwszy pomnik w Moskwie, powstał w latach 1807-1818[1] Pomnik poświęcony Kuźmie Mininowi i Dymitrowi Michajłowiczowi Pożarskiemu, jednym z przywódców zbrojnych oddziałów ochotników (Народное ополчение) w czasie polskiej interwencji podczas wielkiej smuty i wyparciu sił polsko-litewskich z Moskwy w roku 1612. Napis na pomniku głosi: "Obywatelowi Mininowi i księciu Pożarskiemu, wdzięczna Rosja, latem 1818"[2].

Pomnik został ufundowany przez mieszkańców Niżnego Nowogrodu i miał powstać na 200-lecie zwycięstwa nad Polakami. Przeszkodziła temu wojna z Napoleonem i ostatecznie ukończono go w 1818 roku. W roku 1936 władze sowieckie przesunęły pomnik z centralnego miejsca Placu Czerwonego pod Cerkiew Wasyla Błogosławionego, gdzie stoi do dziś.

Od roku 2005 pod pomnikiem odbywają się centralne obchody Dnia Jedności Narodowej, święta narodowego Rosji (4 listopada). W tym samym roku 2005 roku w Niżnym Nowogrodzie odsłonięto dokładną kopię moskiewskiego pomnika[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]