Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Państwo  Polska
Miejscowość Augustów
Projektant Herman Brachman
Data odsłonięcia 6 grudnia 1897
Data likwidacji I wojna światowa
Położenie na mapie Augustowa
Mapa lokalizacyjna Augustowa
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Położenie na mapie powiatu augustowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu augustowskiego
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie
Ziemia53°51′25,6″N 23°00′16,2″E/53,857111 23,004500

Pomnik Piotra Bagrationa w Augustowie – nieistniejący pomnik rosyjski w Augustowie.

Koncepcja budowy pomnika Piotra Bagrationa powstała w 104 Ustiużewskim Pułku Piechoty, jaki stacjonował w Augustowie, w związku z nadchodzącym jubileuszem jednostki. Żołnierze sami przeprowadzili zbiórkę pieniędzy na wzniesienie monumentu, który miał być jedynym w Imperium Rosyjskim pomnikiem byłego dowódcy pułku. Popiersie Bagrationa powstało w Petersburgu w pracowni G. Brachmana. Zostało odsłonięte 6 grudnia 1897, już po uroczystościach rocznicy powołania pułku. Znajdowało się na placu w kompleksie koszarowym pułku.

Pomnik wykonany był z brązu, przedstawiał Piotra Bagrationa w galowym mundurze generalskim. Umieszczono go na cokole z czerwonego granitu. Znajdował się na nim herb upamiętnionego oraz napis 7 Jegierski, obecnie 104 Ustiużewski Księcia Generała Bagrationa Pułk - swemu dowódcy. Na pamiątkę jubileuszu 100 rocznicy. Na bocznych ścianach cokołu wyryto natomiast miejsca i daty bitew, w których szczególnie odznaczył się Bagration, zaś na tylnej - daty 1797 i 1897. Całość znajdowała się na podstawie w formie czterech betonowych stopni, w rogach których znajdowały się odlane w miedzi miniaturowe kopie francuskich armat. Pomnik otaczało żelazne ogrodzenie z latarniami w narożnikach.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę pomnik został zniszczony.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K. Sokoł, A. Sosna, Stulecie w kamieniu i metalu. Rosyjskie pomniki w Polsce w latach 1815-1915, MID "Synergia", Moskwa 2005, ​ISBN 5-94238-010-4​, ss.75-76