Pomnik Poległym Saperom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Poległym Saperom
Ilustracja
Monument w latach 30. XX wieku
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Miejsce ul. Topolowa/6 sierpnia
Typ pomnika wolnostojący
Projektant Mieczysław Lubelski
Data odsłonięcia 29 października 1933
Data likwidacji 1944
brak współrzędnych

Pomnik Poległym Saperom – pomnik znajdujący się w latach 1933–1944 u zbiegu ulic Topolowej (obecnie al. Niepodległości) i 6 sierpnia (ul. Nowowiejska) w Warszawie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Autorem pomnika był rzeźbiarz Mieczysław Lubelski. Monument odlano w warszawskich Zakładach Metalurgicznych L. Kranca i T. Łempickiego[1].

Pomnik został odsłonięty 29 października 1933 przez prezydenta Ignacego Mościckiego. Upamiętniał saperów poległych w czasie wojny 1920 roku. Składał się z rzeźby sapera w uzbrojeniu polowym stojącej na wysokim postumencie przed wysoką kolumną z napisem Poległym saperom. Z obu stron kolumny umieszczono tablice z nazwiskami poległych żołnierzy.

Monument został uszkodzony przez Niemców w 1944. W kwietniu 1945 jego fragmenty odnaleziono na terenie wolskiej fabryki Lilpop, Rau i Loewenstein[2].

Pomnik nie został odbudowany.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Małgorzata Dubrowska, Andrzej Sołtan: Brązownictwo warszawskie w XIX i XX wieku. Od Norblina do Łopieńskich. Warszawa: Wydawnictwo DiG, 1999, s. 143–144. ISBN 83-7181-084-9.
  2. Wola. Lata odbudowy 1945–1948. Warszawa: Towarzystwo Przyjaciół Warszawy. Oddział Wola, 1975, s. 24.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Głębocki: Warszawskie pomniki. Wydawnictwo PTTK "Kraj", 1990, s. 164-165. ISBN 83-7005-211-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]