Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej
Ilustracja
Miejsce, w którym stał pomnik Armii Czerwonej
(marzec 2020)
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miejscowość

Toruń

Miejsce

centrum

Projektant

Bernard Trenk

Całkowita wysokość

12 m

Data odsłonięcia

1946

Data likwidacji

1997

Położenie na mapie Torunia
Mapa konturowa Torunia, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej”
Ziemia53°00′48,3″N 18°36′17,2″E/53,013417 18,604778

Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej – obelisk upamiętniający poległych żołnierzy Armii Czerwonej w Toruniu, który znajdował się w centrum miasta, na skwerze przy Muzeum Etnograficznym, przy Wałach gen. Sikorskiego. Rozebrany w 1997 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomnik autorstwa Bernarda Trenki odsłonięto w pierwszą rocznicę zakończenia II wojny światowej, 9 maja 1946 roku. Przy jego budowie pracowali jeńcy niemieccy, a powstał on w miejscu tymczasowej mogiły ok. 300. żołnierzy Armii Czerwonej poległych w styczniu 1945 roku. W 1947 roku zostali oni ekshumowani na Cmentarz Komunalny nr 2 im. Ofiar II Wojny Światowej w Toruniu[1].

12 marca 1997 roku Rada Miasta Torunia podjęła uchwałę o rozebraniu pomnika. W lipcu tegoż roku, przy protestach środowisk lewicowych i ambasady rosyjskiej, obelisk został usunięty, zaś tablice pomnikowe przeniesiono na Cmentarz Komunalny nr 2 im. Ofiar II Wojny Światowej[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pomnik o wysokości 12 metrów miał kształt zbliżony do ostrosłupa zakończonego pięcioramienną czerwoną gwiazdą. Stał on na płaskim postumencie w kształcie gwiazdy radzieckiej[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pomnik wdzięczności armii czerwonej, Torun.Wyborcza.pl [dostęp 2019-07-16] (pol.).
  2. Krzysztof Błażejewski, Niechciane dowody wdzięczności, Nowości Dziennik Toruński, 26 października 2006 [dostęp 2019-07-16] (pol.).
  3. Wdzięczność trafi do skansenu, plus.pomorska.pl, 8 kwietnia 2016 [dostęp 2019-07-16] (pol.).