Przejdź do zawartości

Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegu
Ilustracja
Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w 2017 roku
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Miejscowość

Kołobrzeg

Miejsce

Bulwar Jana Szymańskiego

Styl architektoniczny

modernistyczny

Projektant

Wiktor Tołkin

Data odsłonięcia

3 listopada 1963

Położenie na mapie Kołobrzegu
Mapa konturowa Kołobrzegu, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegu”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegu”
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa konturowa powiatu kołobrzeskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegu”
Ziemia54°11′11,0″N 15°33′29,4″E/54,186389 15,558167

Pomnik Zaślubin Polski z Morzem w Kołobrzegumodernistyczny pomnik w Kołobrzegu, upamiętniający zaślubiny Polski z morzem 18 marca 1945 roku.

Zaślubiny z morzem

[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy akt zaślubin miał miejsce 10 i 11 lutego 1920 roku w Pucku. Następne w marcu 1945 roku w Dziwnówku, Mrzeżynie i w Kołobrzegu.

Pomnik

[edytuj | edytuj kod]

Pomnik zlokalizowany jest w Parku im. Stefana Żeromskiego (zdrojowym), przy bulwarze Jana Szymańskiego – nadmorskim deptaku, który prowadzi od latarni morskiej do mola spacerowego w Kołobrzegu. Autorem projektu jest architekt Wiktor Tołkin, który specjalizował się w monumentach upamiętniających martyrologię narodu polskiego. Autorstwa Tołkina są między innymi pomniki ofiar nazizmu na Majdanku, w Stutthofie, czy na warszawskim Pawiaku. Mozaikę na pomniku wykonał artysta plastyk Władysław Jackiewicz[1].

Idea wybudowania pomnika pojawiła się w roku 1958 i wtedy to zainicjowano zbiórkę funduszy na ten cel; następnie rozpisano konkurs. Początkowo miał stanąć w miejscu, gdzie odbyły się zaślubiny, jednak było to zbyt blisko portu, więc zdecydowano się na pobliski park – 300 m od pierwotnej lokalizacji. Plany budowy monumentu przechowywane są w Archiwum Państwowym w Koszalinie[1]. Odsłonięcie pomnika, w którym wzięło udział 30 tys. osób, w tym Franciszek Niewidziajło[1], odbyło się 3 listopada 1963 roku. Główny element pomnika tworzy stylizowana flaga, trzymana przez grupę figuralną. Mozaiki na ścianach i masywne płaskorzeźby żołnierzy są symbolem tysiąclecia tradycji oręża polskiego na Pomorzu – nawiązują do prehistorycznych malowideł naskalnych. Na płytkach kamiennych, które leżą u podnóża pomnika, upamiętniono wszystkie jednostki zdobywające miasto w 1945 roku, a na granitowych płytach uwidoczniono herby Koszalina, Gdańska, Szczecina i Kołobrzegu[1]. Prześwit pod pomnikiem symbolizuje okno na świat, czyli port morski.

W roku 2014 przeprowadzono niewielki remont monumentu, natomiast od jesieni 2024 do wiosny 2025 trwał gruntowny remont – uzupełnianie ubytków, czyszczenie i impregnacja – który objął także najbliższe otoczenie, w tym charakterystyczne schody[1].

Legenda

[edytuj | edytuj kod]

Legenda miejska mówi, iż przejście z jednej strony pomnika na drugą przez okno (na bezdechu) przynosi spełnienie się wcześniej pomyślanego życzenia[2][3][4][5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]