Pomnik spadochroniarzy pod Sokołowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik spadochroniarzy
pod Sokołowem
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Projektant Jerzy Sobociński
Materiał Beton
Data budowy 1974
Położenie na mapie gminy Lubasz
Mapa lokalizacyjna gminy Lubasz
Pomnik spadochroniarzy pod Sokołowem
Pomnik spadochroniarzy
pod Sokołowem
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik spadochroniarzy pod Sokołowem
Pomnik spadochroniarzy
pod Sokołowem
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pomnik spadochroniarzy pod Sokołowem
Pomnik spadochroniarzy
pod Sokołowem
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Pomnik spadochroniarzy pod Sokołowem
Pomnik spadochroniarzy
pod Sokołowem
Ziemia52°47′09,4″N 16°31′22,8″E/52,785944 16,523000

Pomnik spadochroniarzy pod Sokołowembetonowy pomnik polskich i radzieckich spadochroniarzy, zlokalizowany w gminie Lubasz około 3 kilometry na północny-wschód od Klempicza i 1,5 kilometra na południe od Sokołowa, na terenie leśnictwa Annogóra, w pobliżu samotnego gospodarstwa zwanego Brzeg, bezpośrednio przy drodze wojewódzkiej nr 182. Przy pomniku znajduje się parking i przystanek autobusowy.

Pomnik upamiętnia spadochroniarzy Polskiego Samodzielnego Batalionu Specjalnego 1 Armii Wojska Polskiego, którzy działali w obrębie Puszczy Noteckiej jesienią i zimą 1944, zbierając informacje o wojskach niemieckich na tym obszarze. Stoi w miejscu ich lądowania w dniu 7 września 1944. Na cokole wymienione są nazwiska jedenastu żołnierzy:

Monument wykonany w 1974 przez Jerzego Sobocińskiego ma formę czteroosobowej grupy figuralnej z bronią w ręku. Jedna z postaci została ujęta w momencie zwijania wyoblonej czaszy spadochronu. Na cokole umieszczono tablicę pamiątkową ku pamięci Józefa (1899–1945) i Franciszki (1904–1945) Furmanów którzy za udzielenie pomocy dwóm spadochroniarzom zostali zamordowani – Józef Furman w niemieckim obozie koncentracyjnym Sachsenhausen a Franciszka Furman w obozie karno-śledczym Żabikowo.

W lutym 2015 pomnik poważnie zdewastowano. Trzem postaciom żołnierzy urwano głowy, a czwartej ją odłupano. Wyłamano też karabiny, trzymane przez wojskowych w rękach. Na monumencie umieszczono ponadto napis sprayem: Goń z pomnika bolszewika, znaki Polski Walczącej oraz wyrwano część liter tworzących napis „Polskim i radzieckim spadochroniarzom”, zostawiając jedynie ostatni wyraz i dopisując czarnym sprayem „zdrajcom”. Sprawców dewastacji nie wykryto[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]