Pomoc:Dla tłumaczy/Pomocnik łacińsko-grecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pomocnik łacińsko-grecki to strona (ciągle w budowie) pomocy dla tych wszystkich wikipedystów, którzy korzystają z artykułów obcojęzycznych Wikipedii lub też takie artykuły tłumaczą i stykają się z trudną czasami terminologią łacińską lub grecką. Strona jest otwarta, czyli dostępna dla każdego, kto zetknął się z trudnym terminem, dla którego brak odpowiednika w języku polskim. Dla ułatwienia hasła są układane w porządku alfabetycznym i w takim też porządku należy wpisywać te, na które oczekuje się odpowiedzi (najlepiej, gdyby były wyczerwienione, bo wtedy najlepiej je widać). Kolegów o wyższym stopniu zaawansowania w łacinie i grece klasycznej uprasza się o pomoc w dodawaniu nowych haseł i dopisywaniu oryginalnej pisowni greckiej.

Hasła nieukończonego jeszcze artykułu zgrupowane są według alfabetu (co powinno ułatwić szukanie odpowiedzi: w razie wątpliwości prosi się o kontakt z Belissariusem, w innych przypadkach należy wpisywać hasło-pytanie w rozdziale: "Pytanie") przy zastosowaniu zasady: czasowniki podane są w bezokoliczniku, rzeczowniki z podaniem końcówki dopełniacza, a przymiotniki z podaniem końcówki formy żeńskiej.

A~B~C~D~E~F~G~H~I~K~L~M~N~O~P~Q~R~S~T~U~V~X~Z

A[edytuj]

  • a, ab – od, przez;
  • abesse – być oddalonym;
  • abiciere – odrzucać;
  • absens, -entis – nieobecny;
  • abstinentia, -ae – wstrzęmięźliwość;
  • abstinere – powstrzymywać (się);
  • abstrahere – odciągać (się), odrywać;
  • abundans, -antis – występujący z brzegów, wzbierający;
  • ac – i;
  • accedere – przystępować;
  • ad rem – do rzeczy;
  • ad rem publicam – dla spraw publicznych, dla państwa;
  • accensus – woźny (zwłaszcza w urzędach rzymskich);
  • accipere – przyjmować, akceptować;
  • acclamare – pochwalać, wydawać okrzyki pochwalne;
  • accubare – leżeć (zwłaszcza przy stole na sofie);
  • accuratus, -a – staranny;
  • acer, -is – ostry, gorliwy, energiczny;
  • acies, -ei – ostrze, szyk bojowy;
  • acrostichis, -idis – akrostych;
  • ad – do;
  • adamare – nabierać skłonności (do czegoś), polubić;
  • addere – dodawać;
  • adeo – do tego stopnia, tak bardzo, właśnie;
  • adhibere – używać;
  • adiustus, -us – dostęp, przystęp;
  • adiutum tui defugio – nie chcę mieć z tobą nic wspólnego;
  • admodum – zupełnie, bardzo;
  • admovere – przysuwać, przyprowadzać;
  • ad postremum – w końcu, wreszcie;
  • adesse – być przy czymś, być obecnym, zjawiać się;
  • adulescens, -entis – dorastający, nastolatek;
  • adulescentia, -ae – młodość;
  • advena, -ae – przybysz, obcy;
  • adventus, -us – przybycie, nadejście;
  • adversarius, -ii – przeciwnik;
  • adversus – przeciwko;
  • adversus, -a – nieprzyjazny;
  • advocare – przywoływać (się), odwoływać;
  • aedificium, -ii – budynek, gmach;
  • aedificiare – budować, zakładać;
  • aeger, -gra – chory;
  • aegrare – chorować, cierpieć;
  • aenigma, -atis – zagadka;
  • aequipollere – być równie silnym;
  • aequus, -a – równy;
  • aequus atque – taki sam jak;
  • aer, aeris – powietrze;
  • aera, -ae – era, epoka;
  • aerarium, -ii – skarbiec, kasa;
  • aes, aeris – miedź, spiż (ale także pieniądze);
  • aes alienum – dług;
  • aestas, -atis – lato (ale także życie);
  • aeternus, -a – wieczny, nieśmiertelny, trwały;
  • affluentia, -ae – dostatek, obfitość;
  • ager, agri – pole, grunt, rola;
  • agere – działać, czynić, pędzić;
  • agricola, -ae – rolnik;
  • aio – potwierdzam, twierdzę, mówię;
  • albus, -a – biały;
  • algere – czuć zimno, ziębnąć;
  • alienus, -a – obcy;
  • aliter, alii – inny, obcy;
  • aliquando – raz, kiedyś;
  • altus, -a – wysoki, głęboki;
  • amare – kochać;
  • ambulare – przechadzać się;
  • amicitia, -ae – przyjaźń;
  • amicus, -i – przyjaciel,
  • amittere – porzucać, tracić;
  • amnis, is – strumień, rzeka;
  • amoenus, -a – miły, uroczy;
  • amor, -is – miłość;
  • amputare – odcinać, obcinać;
  • anceps, -itis – dwugłowy, podwójny, dwustronny;
  • angustiae, -arum – cieśnina, przesmyk;
  • angustus, -a – ciasny, wąski;
  • anima, -ae – dusza;
  • animal, -is – stworzenie, istota;
  • animus, -i – duch;
  • annus, -i – rok;
  • ante – przed;
  • antea – przedtem, dawniej;
  • antecedere – wyprzedzać, iść naprzód;
  • anteponere – przedkładać, dawać pierwszeństwo;
  • antiquitas, -atis – przeszłość, starożytność;
  • antropos (άνθρωπος) – człowiek;
  • anulus, -i – pierścień;
  • anus, -us – starzec;
  • aperire – odsłaniać;
  • appellare – nazywać;
  • apportare – przynosić;
  • appropinquare – zbliżać się;
  • aqua, -ae – woda;
  • aquila, -ae – orzeł;
  • ara, -ae – ołtarz;
  • arbor, -oris – drzewo;
  • arcus, -us – łuk;
  • area, -ae – obszar, plac;
  • argentus, -a – srebrny;
  • aridus, -a – chudy;
  • arma, -orum – oręż, broń;
  • armatus, -a – zbrojny, uzbrojony;
  • arrogantia, -ae – zarozumiałość, pycha;
  • ars, artis – sztuka;
  • artes bonae – sztuki piękne;
  • articulatim – metodycznie;
  • artifex, -icis – mistrz, artysta;
  • artificium, -ii – mistrzostwo, dzieło sztuki;
  • arx, arcis – zamek, twierdza;
  • as – złota moneta;
  • ascendere – wznosić się, wstępować;
  • ascribere – dopisywać, doliczać;
  • aspicere – przyglądać (się);
  • asper, -a – trud (także szorstki);
  • at – a, lecz, jednak, tymczasem;
  • athleta, -ae – sportowiec, zapaśnik;
  • athleticus, -a – umięśniony;
  • atque – i, także;
  • atque adeo – a nawet;
  • atrium, -ii – komnata, mieszkanie;
  • auctor, -is – twórca, autor;
  • auctoritas, -atis – rada, władza, wyrok;
  • audacia, -ae – odwaga;
  • audax, -cis – odważny;
  • audire – słyszeć, słuchać;
  • auditor, -is – słuchacz, uczeń;
  • augere – powiększać, rozszerzać;
  • aureus, -a – złoty;
  • auriculaius, -ii – laryngolog;
  • auris, -is – ucho;
  • aurum, -i – złoto;
  • aut – albo;
  • autem – zaś;
  • autumnus, -i – jesień;
  • auxilium, -ii – pomoc;
  • avere – pożądać, pragnąć;
  • avis, -is – ptak;
  • avus, -i – dziadek.

B[edytuj]

  • bal(i)neum, -i – łazienka (także kąpiel);
  • balare – beczeć;
  • barbarus, -ii – cudzoziemiec, barbarzyńca;
  • beatus, -a – szczęśliwy;
  • bellum, -i – wojna;
  • bene – dobrze;
  • bibere – pić;
  • bisellium, -ii – krzesło podwójne (honorowe);
  • bonitas, -atis – dobroć;
  • bonum, -i – pożytek, korzyść;
  • bonus, -a – dobry, prawy;
  • bos, bovis – krowa, wół;
  • brevis, -e – krótki [ars longa, vita brevis – sztuka długa (długotrwała), życie krótkie];
  • bucca, -ae – policzek;

C[edytuj]

  • cadere – padać, polec:
  • caelum, -i – niebo [pleni sunt caeli et terra gloriam Tuam – pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej];
  • calor, -oris – ciepło;
  • campus, -i – pole, obóz;
  • candidus, -a – świetlany, śnieżnobiały;
  • canere, cantare – śpiewać;
  • canis, -is – pies, suka [canis mortuus non mordet – martwy pies nie gryzie];
  • cantus, -us – śpiew;
  • capiere – brać (także do niewoli), chwytać;
  • captivus, -i – braniec, jeniec;
  • caput, -itis – głowa;
  • carmen, -inis – pieśń (także poemat);
  • carnifex -icis – kat;
  • caro, carnis – mięso;
  • carus, -a – drogi;
  • castra, -orum – obóz;
  • casus, -us – przypadek;
  • cauda, -ae – ogon;
  • causa, -ae – przyczyna, powód, sprawa;
  • cedere – stąpać, kroczyć;
  • celeber, -is – uczęszczany, ludny;
  • celebritas, -atis – zgromadzenie, tłum, publiczność;
  • celebrare – uczęszczać, obchodzić, święcić;
  • celer, -eris – szybki;
  • celeritas, -atis – szybkość;
  • cella, ae – komórka;
  • cena, -ae – uczta, jedzenie, obiad;
  • cenare – jeść, ucztować;
  • censor, -oris – cenzor (urzędnik);
  • cepa, -ae – cebula;
  • cernere – poznawać, widzieć;
  • certamen, -inis – spór, walka;
  • certare – spierać się, walczyć;
  • certus, -a – pewny;
  • cessare – ustawać;
  • ceteri, -ae – wszyscy inni, pozostali, reszta;
  • chirurgus, -i – chirurg;
  • cibus, -i – pożywienie, pokarm;
  • cicuta, -ae – cykuta, szalej jadowity;
  • cingere – opasywać, otaczać, wieńczyć;
  • cinis, -eris – popiół;
  • circumvenire – okrążać, otaczać;
  • citatus, -a – szybki, przyspieszony;
  • civilis, -e – obywatelski, publiczny;
  • civis, -is – obywatel/ka;
  • civitas, -atis – państwo;
  • clades, -is – klęska;
  • clamare – krzyczeć, wołać;
  • clamor, -oris – krzyk, okrzyk, wołanie;
  • clarus, -a – jasny, głośny, sławny;
  • classiarii, -orum – marynarze;
  • classis, -is – flota;
  • clepsydra, -ae – klepsydra, zegar wodny;
  • cliens, -entis – poddany;
  • cloaca, -ae – ściek, kanał;
  • cogitare – myśleć, rozważać;
  • cogere – spędzać, pędzić, gromadzić;
  • cognoscere – poznawać;
  • collega, -ae – towarzysz, kolega;
  • collegium, -i – kolegium, zespół urzędników;
  • collocare – umieszczać;
  • colloquium, -ii – rozmowa;
  • colonia, -ae – kolonia, osada;
  • columna, -ae – kolumna;
  • comedere – zjadać;
  • comes, -itis – towarzysz/ka (zwł. podróży);
  • commemorare – przypominać, wspominać;
  • commilito, -onis – towarzysz broni;
  • comminuere – zmniejszać, pomniejszać, rozdrabniać;
  • committere – wysyłać, zsyłać, sprowadzać;
  • commovere – poruszać, wzruszać;
  • comoedia, -ae – komedia;
  • comparare – zestawiać, porównywać;
  • compes, -edis – kajdany na nogi, dyby;
  • complere – wypełniać, napełniać;
  • conclamere – zwoływać;
  • concordia, -ae – zgoda;
  • concurrere – zbiegać się, schodzić;
  • condere – budować, zakładać [ab urbe condita – od założenia miasta (Rzymu)];
  • condicio, -onis – umowa, układ;
  • conficiere – kończyć, dokonywać;
  • confirmare – wzmacniać, wzmocnić;
  • confligere – zderzać się, walczyć;
  • confluere – zalewać, napływać;
  • confugiere – uciekać, chować się, szukać schronienia;
  • conscribere – spisywać, zaciągać (do wojska);
  • consecratus, -a – poświęcony;
  • consensus, -us – jednomyślność;
  • conservare – zachowywać, przechowywać;
  • considere – siadać razem, zasiadać;
  • consilium, -ii – narada, rada, pomysł, zamysł, postanowienie, zamiar, plan;
  • constantia, -ae – stałość, stateczność;
  • constat, -are – wiadomo;
  • constituere – ustawiać, porządkować, ustanawiać, rozstrzygać;
  • consuetudo, -inis – przyzwyczajenie, zwyczaj, obyczaj;
  • consularis, -e – konsularny, konsula;
  • consulere – naradzać się, pytać o radę;
  • contemnere – lekceważyć, gardzić;
  • contendere – napinać, wytężać, spierać się;
  • contentio, -onis – natężenie;
  • continens, -entis – kontynent, stały ląd;
  • contingere – dosięgać, dotykać;
  • contra – przeciw, przeciwko;
  • controversia, -ae – zatarg, spór;
  • convalescere – nabierać sił;
  • convallis, -is – kotlina;
  • convenire – schodzić się, zbiegać się;
  • convicium, -ii – wrzawa, hałas, gromadny krzyk;
  • conviva, -ae – gość, współbiesiadnik;
  • convivium, -ii – współżycie, uczta, biesiada;
  • convocare – zwoływać;
  • copia, -ae – obfitość, bogactwo;
  • copiae, -arum – zapasy, środki, zasoby, wojsko;
  • corona, -ae – wieniec;
  • corpus, -oris – ciało;
  • corrigere – prostować, poprawiać;
  • cotidie – codziennie;
  • cras – jutro;
  • creare – stwarzać, wybierać (urzędnika);
  • creber, -bra – częsty;
  • credere – wierzyć, myśleć, sądzić;
  • cremare – palić;
  • crescere – rosnąć, wzrastać;
  • cruciare – męczyć, dręczyć, nękać;
  • crudelis, -e – okrutny;
  • crudelitas, -atis – okrucieństwo;
  • crux, crucis – krzyż [in crucem agere – krzyżować (kogoś)];
  • crystallinus, -a – kryształowy;
  • cum – z, gdy [cum... tum... – jak... tak.., nie tylko... lecz także.., i... i...];
  • cunctus, -a – cały, wszystek;
  • cupiditas, -atis – żądza, pragnienie;
  • cupidus, -a – żądny;
  • cupiere – pragnąć, chcieć;
  • cupressus, -i – cyprys;
  • cur – dlaczego;
  • cura, -ae – troska;
  • curia, -ae – kuria, miejsce posiedzeń senatu;
  • curriculum, -i – bieganie, bieg;
  • cursor, -oris – biegacz, posłaniec, goniec;

D[edytuj]

  • dare – dawać;
  • de – o (kim?, czym?);
  • dea, -ae – bogini;
  • debere – być winnym, zawdzięczać;
  • debitor, -oris – dłużnik;
  • decedere – ustępować, odchodzić;
  • decedere de vita – umierać;
  • decemplex, -icis – dziesięciokrotny;
  • decemvir, -iri – członek kolegium dziesięciu mężów;
  • decernere – rozstrzygać, wydawać wyrok;
  • declamatio, -onis – ćwiczenia w wymowie (zwłaszcza w szkołach dla retorów);
  • declarare – pokazywać, wyjaśniać, naświetlać;
  • decorare – dekorować, ozdabiać, stroić;
  • decorus, -a – przystojny, piękny;
  • decurio, -onis – dziesiętnik (ale także radny miejski w municypiach);
  • decus, -oris – ozdoba, chluba;
  • dedicatio, -onis – poświęcenie;
  • decretum, -i – wyrok, postanowienie;
  • dedicare – przeznaczać, poświęcać (głównie bogom);
  • deducere – sprowadzać, odprowadzać, wyprowadzać (pannę młodą z domu rodziców);
  • defendere – odtrącać, odpierać, bronić;
  • defensor, -oris – obrońca;
  • defluere – spływać;
  • defugere – unikać, stronić [aditum tui defugio – unikam obcowania z tobą];
  • deinde – potem, następnie;
  • delectare – bawić się, zajmować, zachwycać, cieszyć;
  • delecti, -orum – wybrani, doborowi (np. doborowy oddział);
  • delere – wymazywać, zacierać;
  • demittere – spuszczać, zanurzać, zagłębiać;
  • demonstrare – pokazywać, opisywać;
  • denique – w końcu, wreszcie;
  • dens, dentis – ząb;
  • denuo (de novo) – na nowo, znów, jeszcze raz;
  • depellere – odpędzać, oddalać, odwracać się (od kogoś);
  • deponere – składać, odkładać, zrzekać się;
  • deportare – znosić, zwozić, przenosić, przynosić;
  • depugnare – walczyć do końca, do rozstrzygnięcia;
  • descendere – schodzić, zstępować;
  • describere – ryć, nakreślać, opisywać;
  • deserere – porzucać, opuszczać;
  • desiderare – odczuwać brak, pragnąć, pożądać;
  • designare – oznaczać;
  • desperare – tracić nadzieję, wątpić;
  • detinere – trzymać, odciągać, wstrzymywać;
  • deus, -i – bóg;
  • devincere – zwyciężyć, pobić, pokonać;
  • devovere – ślubować, ofiarować;
  • dexter, -(e)ra – prawy;
  • dextra, -ae – prawa ręka;
  • dicere – mówić;
  • dies, diei – dzień;
  • difficilis, -e – trudny;
  • digitus, -i – palec;
  • dignitas, -atis – godność, stanowisko;
  • dignus, -a – godny, wart;
  • dilatio, -onis – odłożenie, odroczenie, zwłoka;
  • dilligenter – starannie, pilnie;
  • dimittere – rozsyłać, wyprawiać, rozpuszczać;
  • dirimere – rozdzielać, rozwiązywać;
  • discere – uczyć się, dowiadywać;
  • disciplina, -ae – karność, surowy tryb życia, nauka, nauczanie;
  • discipulus, -i – uczeń;
  • disputare – rozprawiać;
  • dissolvere – rozwiązywać, spłacać;
  • distribuere – rozdzielać, rozdawać;
  • diuturnus, -a – długotrwały;
  • dives, -itis – bogaty;
  • dividere – dzielić [Gallia est omnis divisa in partes tres – cała Galia dzieli się na trzy części (Cezar)];
  • divinus, -a – boski;
  • divitiae, -arum – bogactwo;
  • docere – uczyć, pouczać;
  • docilis, -e – pojętny;
  • doctrina, -ae – nauczanie, nauka, wiedza, uczoność;
  • doctus, -a – uczony, wykształcony;
  • dolere – boleć, cierpieć;
  • dolor, -oris – ból, cierpienie, męka;
  • dolus, -i – podstęp;
  • domestici, -orum – domownicy;
  • domesticus, -a – domowy, rodzinny, wewnętrzny;
  • domi – w domu, w kraju, u siebie;
  • domicilium, -ii – mieszkanie, siedziba;
  • domina, -ae – pani;
  • dominatio, -onis – panowanie, władanie;
  • dominus, -i – pan;
  • domus, -us – dom [domo – z domu, domum – do domu];
  • donare – dawać, obdarzać;
  • domum, -i – dar, podarek;
  • dormire – spać;
  • druides, -um – druidzi, kapłani celtyccy;
  • ducere – prowadzić, wieść, dowodzić;
  • dulcis, -ae – słodki, miły;
  • dux, ducis – wódz, przewodnik;

E[edytuj]

  • e, ex – z (skąd?, z czego?);
  • edictum, -i – obwieszczenie, edykt;
  • ediscere – uczyć się na pamięć;
  • edere – wydawać, edytować;
  • educere – wyprowadzać, wyciągać;
  • effectus, -us – efekt, wynik;
  • efficiere – sprawiać, dokonywać;
  • effluere – wpływać (na coś), wypływać;
  • eicere – wyrzucać;
  • elegans, -antis – wytworny;
  • eligere – wybierać;
  • eloquens, -entis – wymowny;
  • emere – kupować;
  • emigrare – wyjeżdżać, emigrować;
  • en – oto;
  • enare – wypływać, ocalać się, ratować;
  • enitere – zajaśnieć, zabłysnąć;
  • enumerare – wyliczać, wymieniać;
  • epulae, -arum – uczta, biesiada;
  • equa, -ae – klacz;
  • eques, -itis – konny, kawalerzysta, szlachcic, ekwita;
  • equidem – oczywiście;
  • equus, -i – koń;
  • errare – mylić się, błądzić;
  • erudire – uczyć, kształcić;
  • erumpere – wybuchać;
  • eruptio, -onis – wybuch, erupcja;
  • esto – niech będzie;
  • et – i;
  • etiam – także;
  • etsi – także;
  • eunt – idą, płyną;
  • evadere – uciekać, wymykać się;
  • eventus, -us – wynik, efekt, koniec;
  • evertere – obalać, niszczyć, rujnować;
  • excedere – oddalać się, opuszczać;
  • excellere – górować, odznaczać się;
  • excitere – wywoływać, podniecać, wzbudzać;
  • exclamare – wołać, wykrzykiwać, wywoływać;
  • excogitare – wymyślać coś, odkrywać, wpadać na pomysł;
  • excolere – kształcić, uszlachetniać;
  • exercere – ćwiczyć, wykonywać, zajmować się;
  • exercitatio, -onis – ćwiczenie;
  • exercitus, -us – wojsko;
  • exheredare – wydziedziczać;
  • eximere – wynajmować;
  • existimare – sądzić, przypuszczać;
  • exitus, -us – wyjście, koniec, skutek; wynik;
  • explicare – rozwijać, rozpościerać;
  • exponere – wykładać, przedstawiać, tłumaczyć;
  • expugnare – wywalczać, zdobywać;
  • exscribere – opisywać, odpisywać;
  • exsilire – wyskakiwać, podskakiwać;
  • exsistere – występować, istnieć;
  • exspectare – wyglądać, oczekiwać, spodziewać się;
  • exstruere – budować, wznosić;
  • extra – na zewnątrz, poza;
  • extrahere – wyciągać;
  • extraneus, -i – zewnętrzny, obcy, zagraniczny;

F[edytuj]

  • fabula, -ae – opowieść, bajka, fabuła;
  • facile – łatwo, bez trudności;
  • facilis, -e – łatwy;
  • faciere – robić coś, czynić;
  • factum, -i – czyn, fakt;
  • fama, -ae – pogłoska, fama;
  • familia, -ae – rodzina, domownicy;
  • familia gladiatoria – zespół gladiatorów;
  • fatum, -i – przepowiednia, wróżba;

G[edytuj]

  • gaudere – cieszyć się;
  • gaudium, -ii – radość, uciecha;
  • gens, gentis – ród, szczep, naród;
  • genus, -eris – rodzaj, pochodzenie, wzgląd, ugrupowanie, stan, klasa [in omni genere – pod każdym względem];
  • geometricus, -a – geometryczny;
  • gerere – nieść, nosić [bellum gero – prowadzę wojnę];
  • gignere – rodzić;
  • gladiator, -oris – gladiator;
  • gladius, -ii – miecz;

H[edytuj]

  • habere – mieć, posiadać [habemus papam – mamy papieża (konklawe)];
  • habitare – mieszkać, zamieszkiwać;
  • hebetare – stępiać, osłabiać;
  • herba, -ae – zioło, ziele, roślina;
  • hiatus, -us – otwór;
  • hic – tu, tutaj;
  • hic, haec, hoc – ten, ta, to (oto mój, nasz, obecny, dzisiejszy teraźniejszy, następujący);
  • hiems, -is – zima;
  • historia, -ae – historia, dzieje;
  • hodie (hoc die) – dzisiaj;
  • homo, -inis – człowiek;
  • honestus, -a – zacny, zaszczytny;
  • honor, -oris – cześć, poszanowanie, poważanie, urząd, godność, zaszczyt, znaczenie;
  • hora, -ae – godzina;
  • horologium, -ii – zegar;
  • horreum, -i – spichlerz;
  • hortus, -i – ogród;
  • hospes, -itis – gość;
  • hospitium, -ii – gościna, dom gościnny, mieszkanie;
  • hostis, -is – obcy, nieprzyjaciel, wróg;
  • huc – tu, tutaj;
  • humanus, -a – ludzki, człowieczy;
  • humeris, -i – ramię, bark;
  • humus, -i – ziemia, grunt;
  • hymenaeus, -i – pieśń weselna;

I[edytuj]

K[edytuj]

  • kalendae, -arum – pierwszy dzień miesiąca;

L[edytuj]

  • leukos (λευκος) – jasny, błyszczący, biały;

M[edytuj]

N[edytuj]

O[edytuj]

P[edytuj]

  • philo, właśc. phileo (φιλέω) – kochać [ filozofia (umiłowanie mądrości) – φιλοσοφία];
  • pica, -ae – sroka;

Q[edytuj]

R[edytuj]

S[edytuj]

  • sophia (σοφία) – mądrość;

T[edytuj]

U[edytuj]

V[edytuj]

X[edytuj]

Y[edytuj]

Z[edytuj]

  • zelotypus – zazdrosny;
  • zona, -ae – pas, strefa [Zona Orionis – Pas Oriona];
  • zonarius, -ii – kaletnik;

Pytanie[edytuj]

Jak można przetłumaczyć te słowa?

  • bucculentus – "z napchanymi policzkami"?
    • Odpowiedź – tak: "z wypchanymi, napchanymi, rozdętymi, tłustymi policzkami" albo "o szerokiej, tłustej twarzy".
  • pǐcata – "wysmarowany smołą"?
    • Odpowiedź – nie jestem pewien, ale raczej nie: "pica, -ae" to "sroka", a więc "picata" może oznaczać "srokowate", choć takie pojęcie w systematyce nie występuje; smoła po łac. to "pix" (stąd po angielsku "pitch"), a "piceus" znaczy "smolisty", "czarny jak smoła".
  • rhipis (z greki klasycznej)
    • Odpowiedź: wachlarz.
  • carolinensis (łac.)