Ponary (dzielnica Wilna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Wilna Ponary
Starostwo Wilna
Ilustracja
Pomnik polskich ofiar w Ponarach
Państwo  Litwa
Okręg Vilnius County flag.svg wileński
Rejon Wilno
Miasto Wilno
Zarządzający Audrius Miceika
Powierzchnia 84,94 km²
Populacja 
• liczba ludności

8900
• gęstość 102 os./km²
Położenie na mapie Wilna
Położenie na mapie
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Ponary[1] (lit. Panerių seniūnija, Paneriai) – lewobrzeżna dzielnica administracyjna Wilna, położona na zachód od Wilczej Łapy; obejmuje Ponary, Wakę.

Dobra nadane kapitule katedralnej wileńskiej przez Władysława II Jagiełłę w 1390 roku[2]. Dobra refekcyjne kapituły wileńskiej[3].

W dwudziestoleciu międzywojennym Ponary były cichą miejscowością wypoczynkową; obecnie jest to dzielnica Wilna – częściowo zalesiona, o zabudowie willowej, dzieląca się na Ponary Dolne i Górne. Stacja kolejowa.

W czasie II wojny światowej las w Ponarach był miejscem masowych mordów organizowanych przez Niemców i kolaborujących z nimi Litwinów (rekrutujących się spośród szaulisów). Zginęło tam około 100 tysięcy osób, głównie polskich Żydów (ok. 70 tys.) i Polaków (17–18 tys.).

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Ponarach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. 1: Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1938, s. 63.
  2. Waldemar Franciszek Wilczewski, Rejestr dymów dóbr duchowieństwa katolickiego diecezji wileńskiej z 1673 roku, w: Nasza Przeszłość, t. 103, 2005 s. 147.
  3. Biskupstwo wileńskie od jego założenia aż do dni obecnych, zawierające dzieje i prace biskupów i duchowieństwa djecezji wileńskiej, oraz wykaz kościołów, klasztorów, szkół i zakładów dobroczynnych i społecznych. Opracował ks. Jan Kurczewski, Wilno 1912, s. 105.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]