Poniński Książę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Poniński Książępolski herb książęcy, odmiana herbu Łodzia, nadany w Galicji.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

Poniński Książę I, Herb z 1837: Tarcza dzielona w krzyż. W polu I, czerwonym, krzywaśń srebrna z takimż krzyżem; w polu II, czerwonym, trzy skosy złote; w polu III, czerwonym, łódź złota; w polu IV, dwudzielnym w słup, z prawej błękitnym, pół lilii srebrnej, z lewej szachownica sześciorzędowa w trzy słupy, czerwono-złota. Nad tarczą pięć hełmów w koronach z klejnotami: klejnot I łódź jak w godle na trzech piórach strusich; klejnot II lew siedzący złoty między rogami bawolimi czerwonymi z pięcioma dzwoneczkami złotymi; klejnot III wiewiórka w lewo brązowa między dwiema gałązkami zielonymi; klejnot IV jak klejnot I; klejnot V mąż w szacie błękitnej z pasem czerwonym, w prawicy trzymający pół koła brązowego, w lewicy wzniesiony miecz srebrny. Labry z prawej czerwone, z lewej błękitne, podbite złotem. Całość na płaszczu gronostajowym, czerwonym, po bokach związanym sznurami, zwieńczonym mitrą książęcą.

Herb Ponińskich.PNG

Poniński Książę II, Herb z 1841: W polu czerwonym łódź złota. Klejnot: nad hełmem w koronie łódź jak w godle, na ogonie pawim. Labry czerwone, podbite złotem. Całość na płaszczu gronostajowym, czerwonym, po bokach związanym sznurami, zwieńczonym mitrą książęcą.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Pierwszym Ponińskim z rodu Łodzia obdarzonym godnością księcia był Adam Łodzia Poniński, który otrzymał ten tytuł z rąk Stanisława Augusta 19 kwietnia 1773 (na dyplomie nie było jednak herbu). Następnie, młodsza gałąź rodziny Ponińskich z Ponina otrzymała w Galicji tytuł książęcy w osobie Karola Ponińskiego 12 lipca 1818 (dyplom z 30 października 1837) oraz Aleksandra Ponińskiego 27 stycznia 1821 (dyplom z 22 czerwca 1841). Podstawą obu nadań, czy raczej potwierdzeń był tytuł książęcy Adama Ponińskiego. Starsza gałąź tej samej rodziny otrzymała tytuł pruskiego hrabiego (Poniński Hrabia).

Symbolika[edytuj]

Herb z roku 1837 jest przykładem herbu genealogicznego. Można z niego wyczytać skrócony wywód przodków obdarowanego po kądzieli. Jego matką była Lubomirska herbu Szreniawa (pole I), babką macierzystą Johanna von Stein herbu własnego (pole II), babką ojczystą Franciszka Szoldrska herbu Łodzia (pole III), praprababką ojczystą Anna Zakrzewska herbu Wyssogota (pole IV). Pominięto prababkę ojczystą.

Herb z roku 1841 jest Łodzią położoną na płaszczu książęcym z mitrą i oprócz tej oznaki godności nie zawiera żadnej dodatkowej symboliki.

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

  • von Poniński, książę potwierdzony Galicji.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]