Ponikło słodkie
| ||
| ||
| Systematyka[1] | ||
| Domena | eukarionty | |
| Królestwo | rośliny | |
| Klad | rośliny naczyniowe | |
| Klad | rośliny nasienne | |
| Klasa | okrytonasienne | |
| Klad | jednoliścienne | |
| Rząd | wiechlinowce | |
| Rodzina | ciborowate | |
| Rodzaj | ponikło | |
| Gatunek | ponikło słodkie | |
| Nazwa systematyczna | ||
| Eleocharis dulcis (Burm. f.) Trin. ex Hensch. Vita Rumphii 186. 1833[2] | ||
| Synonimy | ||
|
Andropogon dulcis Burm. f., Eleocharis tuberosa (Roxb.) Schult., Scirpus tuberosus Roxb.[2] | ||
Ponikło słodkie, ponikło bulwiaste (Eleocharis dulcis) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych (turzycowatych). Występuje na terenach podmokłych w Afryce tropikalnej i południowej, w Azji południowej i wschodniej, w Australii i na wyspach Oceanii. Poza tym rozpowszechniony jest w strefie tropikalnej jako roślina uprawna[2]. Jadalne podziemne bulwy nazywane są "kasztanami" lub "orzechami" (ang. chinese water-chestnut)[3]. Bulwy tworzą się na końcach poziomo rozrastających się kłączy, z nich też wyrastają nadziemne, rurkowate pędy i liście osiągające do 2 m wysokości[3]. Spożycie surowej rośliny grozi infekcją larwami przywry Fasciolopsis buski.
Zastosowania kulinarne[edytuj | edytuj kod]
Bulwy cenione są jako składnik potraw orientalnych, wykorzystywane są np. w kuchni chińskiej i wietnamskiej. Lekko słodkawe w smaku, charakteryzują się trwałą chrupkością. Gotowane kasztany wodne podawane są z sosami lub przyprawami z daniami z ryżu. Wykorzystywane są też w nadzieniu pierogów.
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-06-15].
- ↑ a b c Taxon: Eleocharis dulcis (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 2010-06-15].
- ↑ a b J.G. Vaughan, C.A. Geissler: Rośliny jadalne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2001. ISBN 83-7255-326-2.
