Ponikło skąpokwiatowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ponikło skąpokwiatowe
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj ponikło
Gatunek ponikło skąpokwiatowe
Nazwa systematyczna
Eleocharis quinqueflora (Hartmann) O.Schwarz
Mitt. Thüring. Bot. Ges. 1: 89 1949

Ponikło skąpokwiatowe (Eleocharis quinqueflora (Hartmann) O.Schwarz) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Gatunek kosmopolityczny[2]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie w rozproszeniu na terenie całego kraju[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Sztywna, o wysokości 5-25 cm.
Liście 
Dolne pochwy liściowe brunatno-czerwonawe.
Kwiaty 
Zebrane w 2-7-kwiatowy kłos o długości 4-8 mm. Dolna podsadka sięga powyżej połowy długości kłosa. Okwiat złożony z sześciu szorstkich szczecinek, nie dłuższych od owocu. Trzy pręciki. Trzy znamiona. Przysadki tępe, brunatnoczerwoanawe, z zieloną smugą. Najniższa przysadka prawie tak długa jak kłos, obejmuje cały kłos swą nasadą. Szyjka słupka nie zgrubiała u nasady, tworząca mały i cienki dzióbek, który nie jest oddzielony od owocu członowatym wcięciem.
Owoc 
Delikatnie punktowany orzeszek[4][5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit, hydrofit. Kwitnie od maja do czerwca. Rośnie na brzegach wód, na zatorfionych łąkach i torfowiskach. Liczba chromosomów 2n = 132[4]. Gatunek charakterystyczny eutroficznych młak niskoturzycowych z rzędu Caricetalia davallianae[6].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony)[7]. Znajduje się także w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych w kategorii LC (najmniejszej troski)[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-11-27].
  2. Eleocharis quinqueflorana Plants of the World (ang.). [dostęp 2017-11-27].
  3. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  4. a b Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  6. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  8. Eleocharis quinqueflora na IUCN Red List (ang.). [dostęp 2017-11-27].