Ponos (filozofia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ponos (pol. idea trudu) – pogląd filozoficzny uznający trud i wysiłek za drogę ku przezwyciężeniu ludzkich słabości.

Zgodnie z ideą trudu, czynności wymagające wyjątkowego wysiłku pomagają przezwyciężyć pożądanie, przyjemności i utarte społecznie wzorce, prowadząc ku lepszemu poznaniu. Idea ponos głosi, iż społeczeństwo jest źródłem złudzeń takich jak renoma, zamożność itp.

Nazwa ponos pochodzi od imienia boga trudu z mitologii greckiej, syna bogini Eris. Pogląd wywodzi się z filozofii cynickiej, był głoszony przez jej twórcę – Antystenesa. Antystenes uważał przyjemność za zło, które jest w stanie zniewolić człowieka, a trud za cnotę służącą do jej zwalczania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Tatarkiewicz, Historia filozofii, tom I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011.