Pons Sublicius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Horacjusz Kokles na Pons Sublicius, przedstawienie z czasów Antonina Piusa
Pons Sublicius według rekonstrukcji Luigiego Caniny

Pons Sublicius – najstarszy spośród mostów na Tybrze w Rzymie, wzniesiony jeszcze w czasach królewskich. Nie zachował się po nim żaden ślad.

Tradycja przypisywała wzniesienie mostu czwartemu królowi, Ankusowi Marcjuszowi. Wykonano go w całości z drewna, bez użycia gwoździ, stąd jego nazwa (łac. sublica „pal”)[1][2]. Przypuszczalnie powstał w miejscu, gdzie wcześniej istniała już przeprawa promowa[3]. Z zachowanych przekazów wynika, że była to raczej wąska kładka przystosowana głównie do ruchu pieszego[1]. Dokładna lokalizacja mostu jest nieznana[2]. Znajdował się on poniżej Wyspy Tyberyjskiej, najprawdopodobniej przy południowym krańcu Forum Boarium, obok ujścia kanału Cloaca Maxima, koło późniejszej Porta Flumentana w murach serwiańskich[1][3]. Pons Sublicius był świadkiem wielu ważnych wydarzeń w dziejach Rzymu. W legendarnych czasach bronił się na nim Horacjusz Kokles, zaś podczas najazdu Galów westalki uciekły przez niego do Caere[1].

Most miał duże znaczenie symboliczne. Użycie do budowy jedynie drewna było podyktowane względami religijnymi, a jego utrzymanie i naprawy leżały w kompetencji kolegium pontyfików[1][3]. Zerwanie przeprawy przez wody powodzi każdorazowo uważano za zły omen (prodigium)[1]. Co roku w idy maja na Pons Sublicius udawała się procesja złożona z westalek i pontyfików, w trakcie obrzędu zwanego Argei topiąc następnie w rzece trzydzieści słomianych kukieł, co przypuszczalnie miało być symbolicznym przebłaganiem bóstwa rzeki za budowę mostu[3].

Data zniszczenia mostu jest nieznana, przypuszczalnie nastąpiło to w V wieku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 299. ISBN 0-8018-4300-6.
  2. a b Roger B. Ulrich: Roman Woodworking. New Haven: Yale University Press, 2007, s. 78. ISBN 978-0-300-10341-0.
  3. a b c d Brian Campbell: Rivers and the Power of Ancient Rome. Chapell Hill: The University of North Carolina Press, 2012, s. 21. ISBN 978-0-8078-3480-0.