Pontiac Firebird

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pontiac Firebird
1968 (z lewej) i 1969 (z prawej) Pontiac Firebird kabriolet
1968 (z lewej) i 1969 (z prawej) Pontiac Firebird kabriolet
Producent General Motors
Okres produkcji 1967 - 2002
(1969 - 2002 Trans Am)
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone
Następca Pontiac GTO (2004-2006)
Dane techniczne
Segment pony car, muscle car
Silniki L6 230 OHC jeden (3,8 L)

L6 250 OHC jedną (4.1 L) V8 326 powyżej (5,3 L) V8 350 powyżej (5,7 L) V8 400 powyżej (6,6 L)

Skrzynia biegów 3 biegowa manualna

4 biegowa manualna

3 biegowa automatyczna

4 biegowa automatyczna

Rodzaj napędu tylny
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Pokrewne Chevrolet Camaro
Konkurencja Ford Mustang

Pontiac Firebirdpony car produkowany przez firmę Pontiac w latach 1967 - 2002.

Firebird został wprowadzony na rynek w tym samym roku co Chevrolet Camaro, z którym dzielił płytę podłogową. Zbiegło się to z wprowadzeniem przez konkurencję modelu Mercury Cougar, który dzielił płytę podłogową z innym pony carem, Fordem Mustangiem.

Większość Firebirdów zasilana była różnymi wersjami silników V8 pochodzących z różnych filii GM. Powstały cztery generacje tego modelu.

I generacja (1967-1969)[edytuj]

'67 Firebird
'69 Firebird

Pierwsza generacja Firebirda wpisywała się w nurt stylistyczny coke bottle, oparta była na płycie podłogowej GM F-body. Rozstaw osi wynosił 2746 mm, długość nadwozia zaś 4796 mm[1]. Jako bazowe źródło napędu służył silnik R6 3,8 (230) o mocy maksymalnej 178 KM (131 kW), wersja Sprint z czterogardzielowym gaźnikiem generowała 218 KM (160 kW) i maksymalny moment obrotowy 325 Nm[1], oba silniki mogły być sprzężone z trzy- lub czterobiegową manualną, bądź dwubiegową automatyczną skrzynią biegów[2]. Większy silnik V8 5.3 (326) dostępny był z dwugardzielowym gaźnikiem - moc 253 KM (186 kW) lub z gaźnikiem czterogardzielowym (wersja High Output - H.O) 289 KM (213 kW)[2]. Najmocniejszym dostępnym motorem dla rocznika 1967 był V8 6.6 (400) przejęty z modelu GTO, generował on moc 330 KM (242 kW), dostępny był także w wersji Ram Air[2]. Powstało 90 192 egzemplarzy rocznika 1967 w wersji coupé i 9980 w wersji kabriolet[2].

Od rocznika 1968 silnik V8 5.3 został zastąpiony przez większy V8 5.7 (350) o mocy 324 KM (239 kW)[3]. Jednostka V8 6.6 (400) generowała moc 335 KM (246 kW), dostępna była później w wariancie Ram Air - o mocy 340 KM (250 kW) i Ram Air II - 345 KM (254 kW)[3]. Jednostka R6 3.8 została zastąpiona przez większą R6 4.1 (250 o mocy) 178/218 KM (131/160 kW)[3]. Wyprodukowano 90 152 egzemplarzy rocznika 1968 w wersji coupé oraz 16 960 w wersji kabriolet[3].

Rocznik 1969 cechował się mocno zmodernizowanym nadwoziem. Moc silników R6 4.1 i V8 5.7 pozostała w stosunku do poprzedniego roku niezmieniona[4]. Jednostka V8 6.6 dostępna była z pakietami Ram Air III i Ram Air IV[4]

II generacja (1970-1981)[edytuj]

Pontiac Firebird Trans Am
Pontiac Firebird Espirit '71
Pontiac Firebird '74
Pontiac Firebird '78
Pontiac Firebird '81

Debiut II generacji Firebirda odbył się w lutym 1970 roku. Nowy pojazd cechował się bardziej nowoczesnym wyglądem nadwozia, z przodu zastosowano pojedyncze reflektory, oraz dzieloną atrapę chłodnicy[5]. Samochód wyposażono w malowane pod kolor nadwozia zderzaki wykonane z gumy Endura[5]. Dostępne jednostki napędowe to: R6 250 4.1 o mocy 157 KM (115,5 kW), V8 350 5.7 o mocy 259 KM (190 kW) oraz V8 400 6.6 w wersji Ram Air III i IV sprzężone z automatycznymi przekładniami biegów Turbo Hydra-Matic 350/400[5]. Rozstaw osi wynosił 2746 mm, długość nadwozia 4796 mm, szerokość zaś 1844 mm. Powstało 18 874 egzemplarze wersji standardowej, 18 961 Espirit oraz 7708 Formula rocznika 1970[5].

Rocznik 1971 doczekał się kilku niewielkich modernizacji nadwozia, zmieniono m.in: fotele pasażerów, kołpaki kół oraz zastosowano dłuższe drzwi ułatwiające wsiadanie[6]. Z powodu zaostrzonych norm emisji spalin oraz rosnących cen paliw rozpoczęło się sukcesywne obniżanie mocy silników[6]. Podstawowym źródłem napędu był silnik R6 250 4.1 o mocy 147 KM (108 kW), oprócz tego dostępne były jednostki: V8 350 5.7 generująca 253 KM (186 kW), V8 400 6.6 o mocy 304 KM (224 kW) oraz V8 455 7.5 330 KM (242 kW)[6]. Powstało 23 021 egzemplarzy wersji bazowej, 20 185 Espirit oraz 7802 Formula rocznika 1971[6].

W roku 1972 Pontiac jak i rynek muscle cars przechodził kryzys, rozważano zaprzestanie produkcji modelu Firebird[7]. Poziom sprzedaży spadł o prawie połowę w porównaniu z rokiem poprzednim, postępowało obniżanie mocy maksymalnej silników[7]. Pojazd dostępny był z silnikami: R6 250 4.1 o mocy 112 KM (82 kW), V8 350 5.7 o mocy 162 KM (119 kW) lub 177 KM (130 kW), V8 400 6.6 o mocy 177 KM (130 kW) lub 253 KM (186 kW) oraz V8 455 7.5 304 KM (224 kW)[7]. Powstało 12 000 egzemplarzy wersji standardowej, 11 415 Espirit oraz 5250 Formula rocznika 1972[7].

Rocznik 1973 charakteryzował się zmodernizowanym pasem przednim nadwozia z nową atrapą chłodnicy oraz poprawionym zderzakiem Endura spełniającym ostrzejsze normy bezpieczeństwa[8]. Dostępne jednostki napędowe to: R6 250 4.1 o mocy 101 KM (75 kW), V8 350 5.7 o mocy 152 KM (112 kW), V8 400 6.6 generujący 172 KM (127 kW), V8 455 7.5 o mocy 259 KM (190 kW) oraz nowy wariant V8 455 Super Duty - moc 315 KM (231 kW)[8]. Powstało 14 096 egzemplarzy podstawowej wersji modelu, 17 249 Espirit, 10 166 Endura oraz 4802 Trans Am rocznika 1973[8].

Dla rocznika 1974 przygotowano kolejną modernizację pasa przedniego, obniżono także linię tylnego zderzaka[9]. Dostępne silniki to: R6 250 o mocy 101 KM (75 kW), V8 350 o mocy 157 KM (116 kW), V8 400 moc 177 KM (130 kW) lub 228 KM (168 kW), V8 455 - 253 KM (186 kW) oraz V8 455 Super Duty - 294 KM (216 kW)[9]. Wyprodukowano 26 372 egzemplarzy podstawowej wersji modelu, 22 583 Espirit, 14 519 Endura oraz 10 255 Trans Am rocznika 1974[9].

Rocznik 1975 różnił się od poprzednika drobnymi szczegółami. Nieco inaczej poprowadzono linię dachu, zmieniono wygląd tylnego pasa nadwozia[10]. Dostępne silniki to: R6 250 o mocy 101 KM (75 kW), V8 350 o mocy 157 KM (116 kW), V8 400 o mocy 188 KM (138 kW) oraz V8 455 o mocy 203 kM (149 kW)[10]. Powstały 22 293 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda oraz 20 826 Formula rocznika 1975[10]. Kolejny rocznik, 1976, cechował się nowymi zderzakami. Moc jednostek V8 400 i 455 pozostała bez zmian, R6 250 wzmocniono do 112 KM (82 kW), V8 350 zaś do 162 KM (119 kW)[11]. Powstało 21 209 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 22 252 Espirit oraz 20 613 Formula rocznika 1976[11].

Firebird model 1977 cechował się zmienionym pasem przednim i tylnym, z przodu zastosowano prostokątne klosze lamp przednich oraz agresywniejszy grill[12]. Dostępne silniki to: V6 3.8 231 o mocy 106 KM (76 kW), V8 4.9 301 o mocy 137 KM (101 kW), V8 5.0 305 o mocy 147 KM (108 kW), V8 350 o mocy 172 KM (127 kW), V8 400 o mocy 182 KM (134 kW) oraz V8 403 o mocy 188 KM (138 kW)[12]. Powstało 30 642 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 34 548 Espirit oraz 21 801 Formula rocznika 1977[12]. Rocznik 1978 różnił się niewiele od poprzednika, niewielkie zmiany zaszły w gamie jednostek napędowych: V6 231, V8 305, V8 400 generowały taką samą moc jak rok wcześniej, V8 350 dostępny był zarówno w wersji 172 KM (127 kW) jak i słabszej 157 KM (116 kW)[13]. Powstało 32 672 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 36 926 Espirit oraz 24 346 Formula rocznika 1978[13].

Rocznik 1979 cechował się pasem przednim z czterema prostokątnymi kloszami lamp przednich. Dostępne silniki to: V6 3.8 231 o mocy 106 KM (76 kW), V8 4.9 301 o mocy 142 KM (104 kW) lub 152 KM (112 kW), V8 5.0 305 o mocy 135 KM (99 kW), V8 350 o mocy 157 KM (116 kW) lub 162 KM (119 kW), V8 400 o mocy 223 KM (164 kW) oraz V8 403 o mocy 188 KM (138 kW)[14]. Powstało 38 642 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 30 853 Espirit oraz 24 851 Formula rocznika 1979[14]. Rocznik 1980 różnił się nieznacznie wyglądem nadwozia. Dostępne silniki to: V6 231 o mocy 112 KM (82 kW), V8 265 4.3 o mocy 122 KM (89 kW), V8 301 o mocy 142 KM (104 kW), V8 301 turbo o mocy 213 KM (157 kW) oraz V8 305 o mocy 152 KM (112 kW)[15]. Powstało 29 811 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 17 277 Espirit oraz 9356 Formula rocznika 1980[15].

Przypisy

  1. a b 1967 Pontiac Firebird Sprint (ang.). carfolio.com. [dostęp 2012-08-18].
  2. a b c d 1967 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  3. a b c d 1968 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  4. a b 1969 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  5. a b c d 1970 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  6. a b c d 1971 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  7. a b c d 1972 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  8. a b c 1973 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  9. a b c 1974 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  10. a b c 1975 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  11. a b 1976 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  12. a b c 1977 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  13. a b 1978 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  14. a b 1979 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  15. a b 1980 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].

Linki zewnętrzne[edytuj]