Pontiac Trans Sport

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pontiac Trans Sportsamochód osobowy typu minivan klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Pontiac w latach 1989–1998.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Pontiac Trans Sport I
Ilustracja
Pontiac Trans Sport I przed liftingiem
Producent

Pontiac

Zaprezentowany

Sierpień 1989

Okres produkcji

1989 – 1996

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Nowy Jork

Poprzednik

Pontiac Safari

Następca

Pontiac Trans Sport II

Dane techniczne
Segment

minivan segmentu D

Typy nadwozia

4-drzwiowy minivan

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna
4-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

1990-1993:
4945 mm
1993-1996:
4940 mm

Szerokość

1895 mm

Wysokość

1990-1993:
1650 mm
1993-1996:
1669 mm

Rozstaw osi

2789 mm

Masa własna

1630–1770 kg

Liczba miejsc

7

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Chevrolet Lumina APV
Oldsmobile Silhouette

Konkurencja

Ford Aerostar
Dodge Grand Caravan
Honda Odyssey
Plymouth Voyager
Toyota Sienna

Pontiac Trans Sport I – tył
Pontiac Trans Sport I po liftingu
europejski Pontiac Trans Sport
europejski Pontiac Trans Sport – tył

Pontiac Trans Sport I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1989 roku.

W 1986 roku zaprezentowano prototyp Pontiac Trans Sport Concept, który wyróżniał się futurystyczną koncepcją zarówno pod kątem stylistyki, jak i rozwiązań technicznych – jednobryłowe nadwozie z wydłużonym przodem i dużą przednią szybą, szklany dach, otwierane do góry drzwi boczne czy deska rozdzielcza z wyświetlaczami HUD i CRT[1].

W 1989 roku General Motors zaprezentowało seryjny model nawiązujący do przedstawionego 3 lata wcześniej prototypu Trans Sport Concept. Samochód przeszedł szereg modyfikacji, zachowując futurystyczną stylistykę i awangardową, jednobryłową sylwetkę nadwozia. Równocześnie z Pontiakiem Trans Sport pierwszej generacji, zadebiutowały bliźniacze modele Chevrolet Lumina APV i Oldsmobile Silhouette. W stosunku do nich, Trans Sport pozycjonowany był jako model pośredni[2].

Trans Sport I powstał na platformie U-body. Nadwozie miało w szczególny sposób zapewniać zabezpieczenia przed korozją dzięki użyciu laminatu i włókna szklanego. W trakcie produkcji w wyposażeniu standardowym pojawiały się kolejne rozwiązania zwiększające poziom bezpieczeństwa, takie jak poduszki powietrzne, samopoziomujące tylne zawieszenie, wbudowane foteliki dziecięce, zdalnie sterowane elektrycznie napędzane drzwi przesuwne czy system kontroli trakcji[3].

Lifting[edytuj | edytuj kod]

Pontiac Trans Sport I nie zyskał popularności, jakiej oczekiwało General Motors. Aby zwiększyć sprzedaż samochodu, w 1993 roku podjęto decyzję o gruntownej modernizacji, w ramach której przeprojektowano najbardziej kontrowersyjną część nadwozia – długi, szpiczasty przód. Samochód zyskał zupełnie nowy, zaokrąglony pas przedni z charakterystyczną, dwuczęściową atrapą chłodnicy w zderzaku i wyżej osadzonymi reflektorami. Ponadto, zmieniono też wygląd kokpitu, rozbudowano listę wyposażenia, a także zastąpiono 3,1-litrowy silnik o mocy 120 KM z 3-biegową skrzynią automatyczną na 170-konne silniki 3.4 i 3.8 z bardziej ekonomicznymi przekładniami 4-biegowymi[4].

Europa[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku Pontiac Trans Sport I został wprowadzony do sprzedaży także na rynku europejskim, na którego potrzeby został wcześniej dostosowany pod kątem np. miejsc na szersze tablice rejestracyjne, oświetlenia i norm emisji spalin jednostek napędowych[4]. Samochód oferowano głównie w krajach Europy Zachodniej, jak m.in. Belgia, Francja, Holandia, Niemcy czy Szwajcaria, a sprzedaż odbywała się za pomocą punktów dealerskich Opla[potrzebny przypis].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • L4 2.3l LD2
  • V6 3.1l LG2
  • V6 3.4l LA1
  • V6 3.8l L27


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Pontiac Trans Sport II
Ilustracja
Pontiac Trans Sport II
Inne nazwy

Chevrolet Trans Sport

Producent

Pontiac

Zaprezentowany

Sierpień 1996

Okres produkcji

1996 – 1998

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Doraville

Poprzednik

Pontiac Trans Sport I

Następca

Pontiac Montana

Dane techniczne
Segment

minivan segmentu D

Typy nadwozia

4 i 5-drzwiowy minivan

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

przedni lub AWD

Długość

4760 mm (SWB)
5116 mm (LWB)

Szerokość

1834 mm

Wysokość

1712 mm (SWB)
1730 mm (LWB)

Rozstaw osi

2845 mm (SWB)
3048 mm (LWB)

Masa własna

1683–1729 kg (SWB)
1757–1818 kg (LWB)

Liczba miejsc

7

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Buick GL8
Chevrolet Venture
Oldsmobile Silhouette
Opel Sintra
Vauxhall Sintra

Konkurencja

Dodge Caravan

Pontiac Trans Sport II – tył
europejski Chevrolet Trans Sport

Pontiac Trans Sport II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1996 roku.

W 1996 roku General Motors podjęło decyzję o zbudowaniu zupełnie nowej generacji dużych, rodzinnych minivanów, które od podstaw zbudowano na nowej generacji platformy U-body. Drugie wcielenie Pontiaka Trans Sport przyjęło zupełnie nową koncepcję, odchodząc od futurystycznej koncepcji poprzednika. Zamiast jednobryłowej sylwetki, nadwozie przyjęło klasyczne, dwubryłowe proporcje. Zniknęła poprowadzona pod dużym kątem przednia szyba, a wraz z nią małe okienka między słupkami A a drzwiami kierowcy. Nadwozie stało się bardziej zaokrąglone, a tylne lampy zniknęły ze słupków na rzecz tylnych błotników. Konwencjonalny projekt pojawił się także w środku – kokpit utrzymano w motywie kantów i prostego rozkładu urządzeń pokładowych[5].

Zmiana nazwy[edytuj | edytuj kod]

Po zaledwie dwóch latach produkcji, Pontiac podjął w 1998 roku decyzję o zmianie używanej od wówczas 9 lat nazwy swojego minivana. Zamiast Trans Sport, samochód nazywał się odtąd Pontiac Montana. Nazwa wcześniej służyła jako określenie jednej z wersji wyposażenia[6].

Europa[edytuj | edytuj kod]

Choć w 1996 roku do sprzedaży w Europie wprowadzono lokalny model Opel Sintra, to w tym samym czasie General Motors zdecydowało się poszerzyć swoje europejskie portfolio o dostosowaną do lokalnych wymogów odmianę Pontiaca Trans Sport II. Tym razem samochód nie był jednak oferowany ze znaczkiem Pontiaka, lecz Chevroleta[7]. Chevrolet Trans Sport był sprzedawany w wybranych krajach Europy Zachodniej, m.in. we Francji czy Szwecji aż do 2005 roku.

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • SE
  • Montana

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V6 3.4l LA1


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cadillac wśród minivanów (pol.). [dostęp 2020-03-01].
  2. 1990 Pontiac Trans Sport was the „space vehicle of the 90s” (ang.). [dostęp 2020-03-01].
  3. The Holy Grail Of GM Minivans Was Never Sold In The U.S. And That’s A Shame (ang.). [dostęp 2020-03-01].
  4. a b Pontiac Trans Sport | 25 lat futurystycznego minivana (pol.). [dostęp 2020-03-01].
  5. Road Test: Pontiac Trans Sport (ang.). [dostęp 2020-03-01].
  6. Used 1998 Pontiac Trans Sport (ang.). [dostęp 2020-03-01].
  7. CHEVROLET TRANS SPORT (pol.). [dostęp 2020-03-01].