Popolari per l’Italia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludowcy na rzecz Włoch
Ilustracja
Lider Mario Mauro
Data założenia 2014
Data rozwiązania 2017
Ideologia polityczna chrześcijańska demokracja
strona oficjalna

Ludowcy na rzecz Włoch (wł. Popolari per l'Italia, PpI) – włoska chrześcijańsko-demokratyczna partia polityczna, którą założył Mario Mauro.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2013 doszło do ostatecznego rozpadu koalicji Z Montim dla Włoch. Unia Centrum opuściła wspólną frakcję, nastąpił także rozłam w samym Wyborze Obywatelskim[1]. Grupa parlamentarzystów (m.in. Mario Mauro, Lorenzo Dellai, Andrea Olivero) opuściła to ugrupowanie, powołując w tym następnym miesiącu wraz z deputowanymi i senatorami centrystów frakcje poselską i senacką pod nazwą Per l'Italia[2].

28 stycznia 2014 sformalizowano działania partii, jej przewodniczącym został Mario Mauro[3]. Do nowego ugrupowania przyłączyło się około 20 parlamentarzystów krajowych w obu izbach. Ludowcy pozostali ugrupowaniem koalicyjnym, po powołaniu rządu Matteo Renziego objęli 1 stanowisko wiceministra i 3 stanowiska podsekretarzy stanu[4].

W lipcu 2014 doszło do rozłamu w tym środowisku. Opuściła je grupa prorządowa (m.in. Lorenzo Dellai i Andrea Olivero)[5], partia przeszła wówczas do opozycji. W marcu 2017 ugrupowanie dołączyło do Forza Italia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Scelta civica si spacca, i filo-Udc lasciano i lavori dell’assemblea (wł.). europaquotidiano.it, 15 listopada 2013. [dostęp 2014-04-27].
  2. Nasce „Per l'Italia”, il nuovo gruppo dei transfughi popolari di Scelta Civica (wł.). termometropolitico.it, 11 grudnia 2013. [dostęp 2014-04-27].
  3. Centro: nasce movimento 'Popolari per l'Italia', presidente Mauro (wł.). asca.it, 28 stycznia 2014. [dostęp 2014-04-27].
  4. I sottosegretari del governo Renzi (wł.). internazionale.it, 28 lutego 2014. [dostęp 2014-04-27].
  5. L'ultima bufera tra i Popolari di Mauro: Dellai, Olivero e Giro fondano Democrazia Solidale (wł.). formiche.net, 5 lipca 2014. [dostęp 2015-04-23].