Popyt na pieniądz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

1. Zapotrzebowanie na pieniądz ze strony różnych podmiotów gospodarczych (spoza sektora bankowego) lub indywidualnych konsumentów.

2. Jest przede wszystkim funkcją dwu zmiennych: rosnącej funkcji dochodów i malejącej funkcji stopy procentowej. Indywidualna funkcja popytu na pieniądz jako na najbardziej płynną formę aktywów - preferencja płynności.

Według teorii popytu na pieniądz J.M Keynesa powody, co do chęci posiadania i utrzymywania pieniądza są następujące:

  • powód transakcyjny rodzi popyt transakcyjny, który wynika z konieczności posiadania pieniądza w celu dokonywania operacji handlowych;
  • powód przezornościowy (ostrożnościowy) rodzi popyt przezornościowy (ostrożnościowy), który wynika z niepewności co do przyszłych dochodów i wydatków oraz dążenia do bezpieczeństwa;
  • powód spekulacyjny rodzi popyt spekulacyjny, który polega na dążeniu do posiadania pieniądza przynoszącego zysk w przyszłości;
  • powód portfelowy rodzi popyt portfelowy, który jest konsekwencją występowania skłonności do posiadania pieniądza w sytuacji niechęci do podejmowania ryzyka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik terminów ekonomicznych.