Porównanie europejskich znaków drogowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pomimo widocznego ujednolicenia i standaryzacji, europejskie znaki drogowe wykazują istotne różnice pomiędzy krajami. Niemniej większość państw Europy odniosła się do Konwencji wiedeńskiej o znakach drogowych i sygnałach świetlnych z 1968 roku – przyjętej w Europie przez Albanię, Austrię, Białoruś, Belgię, Bośnię i Hercegowinę, Bułgarię, Chorwację, Czarnogórę, Czechy, Danię, Estonię, Finlandię, Francję, Grecję, Litwę, Luksemburg, Łotwę, Macedonię, Niemcy, Norwegię, Polskę, Rosję, Rumunię, San Marino, Serbię, Słowację, Szwajcarię, Szwecję, Ukrainę, Węgry i Włochy.

Różnice pomiędzy europejskimi znakami drogowymi[edytuj]

Podstawowe różnice to:

  • różnice graficzne
  • różne znaczenia
  • użycie różnych kodów kolorów
  • teksty w lokalnych językach (niekiedy dwujęzyczne)

Różnice graficzne[edytuj]

  • Znaki ostrzegawcze w Irlandii mają kształt rombu z żółtym tłem zamiast standardowego kształtu trójkąta i odbiegają od standardu przyjętego w reszcie Europy.
  • Wiele piktogramów (tunel, pieszy, samochód itd.) nieco różni się w wielu krajach.
  • Typy strzałek mogą być różne.
  • Różne kroje pisma w tekstach. Wielka Brytania, Włochy, Hiszpania, Islandia, Irlandia, Grecja i Portugalia używają czcionki Transport. Niemcy stosują DIN 1451. Holandia używa czcionek FHWA, a Szwajcaria kroju pisma Frutiger.

Różne kody kolorów[edytuj]

  • Zazwyczaj znaki ostrzegawcze mają czerwoną obwódkę i białe tło. Jednak w Szwecji, Serbii, Bośni i Hercegowinie, Chorwacji (starsze znaki; nowe zazwyczaj mają już białe tło), Grecji, Finlandii, Islandii, Macedonii[1] i Polsce mają one żółtopomarańczowe tło (w innych krajach oznaczone są tak tymczasowe znaki drogowe). Również znak „ustąp pierwszeństwa” używany w Szwecji, Serbii, Chorwacji[1], Finlandii i Polsce ma żółte tło.
  • Wiele krajów normalnie przyjęło do znaków tymczasowych (prace drogowe) pomarańczowe lub żółtopomarańczowe tło. Inne kraje (Francja, Włochy, Szwecja, Finlandia, Islandia i Polska) używają żółtego tła.
  • Drogowskazy na autostradach są oznaczone przez biały tekst na niebieskim tle w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Belgii, Austrii, Luksemburgu, Polsce, Portugalii, Łotwie i Węgrzech, a przez biały tekst na zielonym tle we Włoszech, Szwajcarii, Danii, Szwecji, Finlandii, Słowenii, Chorwacji, Czechach, Grecji, Cyprze, Rumunii, Słowacji i Serbii.
  • Drogi główne (nie autostrady) oznaczone są przez biały na niebieskim we Włoszech, Szwajcarii, Szwecji, Czechach, Grecji, Cyprze, Słowacji, Rumunii, Łotwie, Finlandii i Holandii (w tym przypadku tak samo jak autostrady), biały na zielonym we Francji, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Polsce i Portugalii, czarny na żółtym w Niemczech, Luksemburgu, Norwegii, Słowenii, Serbii, Bośni i Chorwacji, czerwony na białym w Danii (jednak biały na niebieskim na wylotach z autostrad i wszystkich ogólnych węzłach) oraz czarny tekst na białym tle w Austrii i Hiszpanii.
  • Drogowskazy na drogach drugorzędnych różnią się od tych na drogach głównych we Francji, Wielkiej Brytanii, Finlandii, Irlandii, Szwajcarii i Portugalii, zawsze będąc oznaczonymi czarnym tekstem na białym tle. W Niemczech, Włoszech, Rumunii, Słowenii i Szwecji znaki z czarnym tekstem na białym tle wskazują tylko drogi i kierunki w mieście.

Różnice w znaczeniu[edytuj]

  • Czasami podobne znaki nieco różnią się znaczeniem, zgodnie z lokalnymi kodami używanymi w komunikacji.
  • Kraje europejskie używają systemu metrycznego (odległości w kilometrach lub metrach, wysokości i szerokości w metrach) z wyjątkiem Wielkiej Brytanii, gdzie odległości podane są w milach.

Tabela porównująca znaki drogowe w sześciu największych krajach Unii Europejskiej[edytuj]

Porównanie znaków drogowych w sześciu krajach Unii Europejskiej (Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Włochy, Hiszpania i Polska).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b W krajach byłej Jugosławii niektóre nowe znaki również mają białe tło.
  2. Decreto del Presidente della Repubblica n. 495. Regolamento di esecuzione e di attuazione del nuovo codice della strada. (wł.). 1992-12-16. [dostęp 2013-01-20].

Linki zewnętrzne[edytuj]