Poręby Kupieńskie
Wygląd
Na mapach:
50°10′43″N 21°51′06″E/50,178611 21,851667
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
279[1] |
| Strefa numeracyjna |
17 |
| Kod pocztowy |
36-100[2] |
| Tablice rejestracyjne |
RKL |
| SIMC |
0652369[3] |
Położenie na mapie gminy Kolbuszowa | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego | |
Położenie na mapie powiatu kolbuszowskiego | |
Poręby Kupieńskie – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim, w gminie Kolbuszowa[3][5]. Ma status sołectwa[6].
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0652375 | Karczunki | część wsi |
| 0652381 | Koło Leśnictwa | część wsi |
| 0652398 | Mikoska | część wsi |
| 0652406 | Stare Poręby | część wsi |
| 0652412 | Zabłocie | część wsi |
| 0652429 | Zagórze | część wsi |
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
10 stycznia 2011 sanocki oddział PGNiG uruchomił w miejscowości kopalnię gazu ziemnego[7]. Jej oficjalna nazwa to Ośrodek Zbioru Gazu Kupno. Ma być eksploatowana przez 15 lat, a roczne wydobycie ma wynieść 15 mln m³.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Raport o stanie gminy Kolbuszowa w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 3
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 955 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 3 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 108816.
- 1 2 Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- ↑ Strona gminy, sołectwa
- ↑ Podkarpacie: Uruchomiono kopalnię gazu ziemnego. Bankier.pl, 2011-01-10. [dostęp 2011-01-10].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Poręby (6) ''P. Kupieńskie'', [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 822.