Porenut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Porenut
bóg
Występowanie religia Słowian
Teren kultu Rugia

Porenut – bóstwo słowiańskiego plemienia Ranów, znane z relacji Saksa Gramatyka. Czczony w Gardźcu (niem. Garz) na Rugii, gdzie posiadał własną świątynię, zniszczoną w 1168 roku przez Duńczyków. W świątyni tej stał posąg przedstawiający boga o czterech głowach i z piątą głową na piersi, której czoło przytrzymywała lewa ręka, a podbródek prawa[1][2][3].

Imię bóstwa jest niejasne, mocno zniekształcone lub w ogóle niesłowiańskie[1][3]. Odczytywane niekiedy jako Porenuc, tj. „Pioruniec” lub „Piorunic”, co może być zdrobnieniem imienia Perun, ew. w znaczeniu syn Peruna[2][3]. Abraham Frentzel i Christian Knauthe wyprowadzali imię Porenuta w formie Poroniec od słowa „poronić” i sądzili, że jego kult związany był z zawarciem związku małżeńskiego i poczęciem dziecka[2].

Przypisy

  1. a b c Słownik starożytności słowiańskich. T. 4. Cz. 1. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1970, s. 231.
  2. a b c d Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 159.
  3. a b c d Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 132.