Porozumienie dla Przyszłości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica
Skrót PdP – CentroLewica
Lider Dariusz Rosati
Data założenia 1 lutego 2009
Data rozwiązania 7 czerwca 2009
Adres siedziby ul. Mokotowska 29a,
00-560 Warszawa
Ideologia polityczna socjalliberalizm, socjaldemokracja, zielona polityka
Europejska Grupa
Parlamentarna
Partia Europejskich Socjalistów (SDPL), Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (PD, SD)
Barwy      niebieski      czerwony      zieleń

Porozumienie dla Przyszłości – inicjatywa środowisk centrolewicowych tworzona przez Socjaldemokrację Polską, Partię Demokratyczną i Zielonych 2004. Liderami ruchu byli: eurodeputowany SDPL Dariusz Rosati, szef SDPL Wojciech Filemonowicz, szefowa PD Brygida Kuźniak, poseł SDPL Marek Borowski, eurodeputowany PD Janusz Onyszkiewicz oraz przewodniczący Zielonych: Agnieszka Grzybek i Dariusz Szwed.

Historia[edytuj]

Celem nowego ruchu miało być stworzenie alternatywy wobec PO i PiS oraz start w wyborach do Parlamentu Europejskiego[1]. Centrowo-zielono-lewicowe porozumienie poparli m.in. Daniel Cohn-Bendit – współprzewodniczący grupy Zielonych w PE[2], a także Jerzy Urban[3]. W wyborach z listy koalicji startowali także kandydaci Stronnictwa Demokratycznego (którzy formalnie nie znaleźli się w jej składzie, ze względu na kłopoty ze sprawozdaniami finansowymi składanymi do Państwowej Komisji Wyborczej) oraz Unii Lewicy III RP.

Zabiegi o utworzenie alternatywnej względem SLD listy lewicowej w wyborach europarlamentarnych rozpoczęły się kilka miesięcy przed oficjalną inauguracją 1 lutego 2009. W październiku 2008 zorganizowana została konferencja Otwarta Polska, w czasie której Dariusz Rosati zapowiedział budowę formacji koalicyjnej na bazie SDPL i PD[4]. Kolejne oficjalne zapowiedzi polityków centrolewicowych pojawiły się pod koniec stycznia 2009, przy okazji kongresu SDPL[5].

Wkrótce po oficjalnym zapoczątkowaniu nowego ruchu spotkał się on z oskarżeniami o plagiat nazwy. Kwestia ta została podniesiona przez działaczy łódzkiego stowarzyszenia „Porozumienie dla Przyszłości”, zarejestrowanego w 2003[6].

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009[edytuj]

13 marca 2009 koalicja zarejestrowała „Koalicyjny Komitet Wyborczy Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica (PD+SDPL+Zieloni)” przed wyborami do Parlamentu Europejskiego, a w kwietniu zarejestrowała listy we wszystkich okręgach wyborczych.

W wyborach 7 czerwca 2009 Porozumienie dla Przyszłości uzyskało 179 602 głosów, tj. 2,44% i nie uzyskało mandatów w Parlamencie Europejskim, zajmując 5. miejsce (najwyższe spośród komitetów, które nie przekroczyły progu wyborczego). Kandydaci bezpartyjni uzyskali 95 992 głosy (53,45% głosów na listę), członkowie SDPL 41 156 (22,92%), członkowie PD 25 937 (14,44%), członkowie Zielonych 2004 13 748 (7,65%), członkowie Stronnictwa Demokratycznego 1958 (1,09%), a członkowie Unii Lewicy 811 (0,45%).

Po wyborach koalicja przestała funkcjonować. PD i SDPL współpracowały ze sobą jeszcze przez rok.

Przypisy

  1. Centrolewica się jednoczy. rp.pl, 2009-02-01. [dostęp 1 lutego 2016].
  2. Zmieniajmy razem Unię. gazeta.pl, 2009-02-01. [dostęp 2 lutego 2009].
  3. Urban – „Głosuję na Centrolewicę”. lewica.pl, 2009-04-22. [dostęp 3 stycznia 2017].
  4. Rosati tworzy nową centrolewicę. rp.pl, 2008-10-18. [dostęp 1 lutego 2009].
  5. Nowa partia wokół Rosatiego. gazeta.pl, 2009-01-25. [dostęp 1 lutego 2009].
  6. Lewicowa koalicja może być plagiatem. tvn24.pl, 2009-02-02. [dostęp 5 sierpnia 2015].