Portal:Katolicyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Portal Katolicyzm logo.png

Kościół katolickichrześcijańska wspólnota wyznaniowa, kierowana przez biskupa Rzymu, uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Apostoła Piotra, oraz przez biskupów, pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Wiara katolicka oparta jest na zbawczym orędziu ewangelicznym Jezusa, Syna Bożego, którego wcielenie jest spełnieniem obietnicy Boga Ojca.

Zachowując wspólną wiarę w tę doktrynę, Kościół katolicki dopuszcza odrębność form liturgii i organizacji, jednocześnie czyniąc sobie równymi tradycję Kościoła łacińskiego i katolickich Kościołów wschodnich.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwienie rozwoju Wikipedii w omawianym zakresie.

Portal nie jest nadzorowany przez żadne władze kościelne. Użycie nazwy Katolicyzm nie jest oparte na kan. 300 KPK, dlatego uwagi proszę kierować na stronę dyskusji portalu lub do Wikiprojektu Chrześcijaństwo.

Tydzień w liturgii łacińskich diecezji polskich (2017)

Wiadomości

Chrzcielnica

WikiNews-Logo-en.svg

Zobacz więcej na Wikinews

Artykuł tygodnia

Rzeźba Petera Paula Metza z 1896 roku przedstawiająca wizerunek Julianny z Mont Cornillon.

Julianna z Cornillon, Julianna z Liège[8], Juliana z Brabancji (ur. 1193 w Retinnes, zm. 5 kwietnia 1258 w Fosses) – święta katolicka, augustianka. Po wizjach mistycznych zabiegała o ustanowienie Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej.

Julianna urodziła się w 1193 roku w Retinnes koło Liège, w tych czasach ośrodku szczególnego kultu sakramentu Eucharystii[8]. Po śmierci rodziców wraz z siostrą[8] została oddana pod opiekę do konwentu zakonnegoleprozorium[8] Zgromadzenia Sióstr Świętego Augustyna w Cornillon. Mając 15 lat wstąpiła do tej wspólnoty i poznała prace doktorów Kościoła św. św. Augustyna i Bernarda[9]. W 1222[9] została przeoryszą klasztoru w Mont Cornillon. Tamże od szesnastego roku życia doznawała wizji mistycznych w trakcie adoracji Najświętszego Sakramentu i rozważań nad tekstem Pisma Świętego „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”(Mt 28, 20)[8][10], których treść ujawniła w 1230 roku[9]. Ułożyła oficjum na uroczystości „Bożego Ciała”[11], któremu ostateczny kształt nadał Tomasz z Akwinu[12].

Zobacz więcej...

Teologia moralna / Liturgika

Przestępstwa i wykroczenia seksualne w Kościele katolickimprzestępstwa i wykroczenia popełnione przez duchownych i wiernych Kościoła katolickiego polegające na przemocy lub wykorzystaniu seksualnym osób małoletnich[13].

Molestowanie seksualne dzieci jest grzechem śmiertelnym.

Zasady traktowania przez Kościół ciężkich przestępstw popełnionych podczas świadczenia sakramentów zostały wyrażone przez papieża Jana Pawła II 30 kwietnia 2001 roku w liście apostolskim[14]. List podobnej treści wystosował 18 maja 2001 kardynał Joseph Ratzinger. 16 maja 2011 roku kardynał William Levada wydał okólnik dotyczący w szczególności ciężkich przestępstw natury seksualnej[15].

Komentując skandale seksualne w Irlandii arcybiskup Dublina Diarmuid Martin zauważył: „Prawda nas wyzwoli, ale nie w banalny sposób. Prawda boli. Prawda oczyszcza nie jak delikatne, eleganckie mydło, ale jak ogień, który pali, rani i przecina. Musimy się nauczyć, że prawda ma moc wyzwalającą, której nie mają półprawdy. Próby unikania skandalu doprowadziły Kościół do jednego z największych skandali w historii”[15].

Zobacz więcej...

Dogmatyka

Subordynacjonizm − pogląd teologiczny, głoszony w II i III wieku, twierdzący, że Chrystus jest podporządkowany Ojcu. Wyniknął on z zastosowania neoplatońskiego rozumowania do nauki o Trójcy Świętej. Według tej nauki Ojciec emanuje Syna, a Syn emanuje Ducha Świętego. Chrystus jest podporządkowany Ojcu i ma wobec niego niższą pozycję, podobnie jak Duch Święty, który stoi niżej od Ojca i Syna. Pogląd ten pojawiał się we wczesnym chrześcijaństwie wśród różnych sekt, powodując między innymi spory o naturę Trójcy Świętej. Ten typ rozumowania przyjęli m.in. Hipolit, który był zdania, że Chrystus był zrodzony w czasie, a nie w wieczności, i Orygenes, który choć przyjmował odwieczne istnienie Chrystusa, to jednak uznawał Go za mniej doskonałego od Ojca. Dionizy Aleksandryjski mówił o Synu jako o dziele Ojca, dla podkreślenia ich wzajemnej odrębności[16]. Jeszcze dalej poszedł Ariusz (III - IV w.), który stwierdził, iż skoro Syn pochodzi od Ojca to znaczy, że jest stworzony i że jest stworzeniem. Doprowadziło to do powstania w 320 roku arianizmu. Ostatnim przedstawicielem subordynacjonizmu był Euzebiusz z Cezarei, który uważał Syna Bożego za niższego od Ojca[17].

Potępiony przez sobór nicejski I (325 r.) jako błędnowierstwo.

Zobacz więcej...

Papież

Franciszek
Franciscus PP.
Jorge Mario Bergoglio
Franciszek
Herb papieski
dewiza: Miserando atque eligendo
Spojrzał z miłosierdziem i wybrał
data wyboru: 13 marca 2013
data urodzenia: 17 grudnia 1936 w Buenos Aires, Argentyna

Ilustracja tygodnia

Résurrection Corneille cartouche central 2.jpg
Fresk z paryskiego
kościoła Saint-Nicolas-des-Champs
przedstawiający Chrystusa zmartwychwstałego

Zaproponuj ilustrację

Biskup tygodnia

Angelo Bagnasco

Angelo Bagnasco (ur. 14 stycznia 1943 w Pontevico), włoski duchowny katolicki, arcybiskup Genui od 2006, kardynał, od 2016 przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy

W 2001 został prezesem zarządu dziennika "Avvenire". Od 2002 do 2005 był sekretarzem Komisji ds. Edukacji, Szkoły i Uniwersytetu przy Konferencji Episkopatu Włoch.

20 czerwca 2003 został mianowany arcybiskupem ordynariuszem polowym Włoch. Od 2005 był sekretarzem Komisji ds. Kultury i Środków Społecznego Przekazu Konferencji Episkopatu Włoch.

29 sierpnia 2006 został mianowany przez papieża Benedykta XVI metropolitą Genui; rządy w archidiecezji objął 24 września. Zastąpił na tym stanowisku kardynała Tarcisio Bertone, powołanego na stanowisko watykańskiego sekretarza stanu. Dwa dni później został wybrany przewodniczącym Konferencji Episkopatu Ligurii. 7 marca 2007 Benedykt XVI mianował go przewodniczącym Konferencji Episkopatu Włoch.

Na konsystorzu, z nominacji Benedykta XVI, w dniu 24 listopada 2007 został włączony do grona kardynałów. We wrześniu 2011 podczas sesji w Tiranie został wybrany wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE) na pięcioletnią kadencję. 8 października 2016 na zgromadzeniu plenarnym w Monte Carlo został wybrany na stanowisko przewodniczącego CCEE.

Zaproponuj artykuł

Biblia

Chrystus uzdrawia niewidomego, Gioacchino Assereto

Uzdrowienie niewidomego w Betsaidziecud Jezusa dokonany podczas jego publicznej działalności w Galilei w okolicach Betsaidy, opisany w Ewangelii Marka[18].

W Ewangelii Marka zachowały się najstarsze ślady tradycji dwóch charakterystycznych gestów Jezusa: użycie śliny i nałożenie rąk. W obu przypadkach Chrystus wykorzystał elementy materialne, jak ślina i błoto. Dwuetapowość uzdrowienia miała sens katechetyczny w toku redakcji Marka. Podobnie jak uczniowie nie od razu zrozumieli i pojęli kim jest Mistrz z Nazaretu, podobnie niewidomy najpierw zobaczył jakby w zarysie, a dopiero po powtórnym nałożeniu rąk z całą wyrazistością. Sens redakcyjny umieszczenia opisu w tym konkretnym miejscu w ewangelii, tuż przed wyznaniem wiary Szymona Piotra[19], nie przeczy historyczności wydarzenia[20].

Betsaida została zlokalizowana przez archeologów izraelskich w 1989 na północ od Jeziora Tyberiadzkiego. Nie odnaleziono pozostałości chrześcijańskiego sanktuarium, które miałoby upamiętniać cud uzdrowienia niewidomego. Do poznania historii osady w czasach herodiańskich przyczyniły się również prace polskich archeologów w latach 1998-2000 pod kierunkiem Ilony Skupińskiej-Løvset. Na terenie wykopalisk istnieje udostępniany zwiedzającym izraelski park archeologiczny[21].

Zaproponuj artykuł

Zmiany

Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:

Chrześcijaństwo - Katolicyzm

Do zrobienia

Do sprawdzenia i rozwinięcia


Projekty tematyczne

Portale tematyczne

Przypisy

  1. Sejm Francja: 4,5 tys. dorosłych przyjmie chrzest w Wielką Sobotę (pol.). Radio Watykańskie, 2017-04-13. [dostęp 2017-04-13].
  2. Papież do przywódców UE: Unia to nie zbiór zasad i protokołów, ale życie (pol.). Interia.pl, 2017-03-24. [dostęp 2017-03-26].
  3. Przewodniczący Episkopatu: Kościół bardziej niż ktokolwiek inny winien brzydzić się nikczemną przemocą, zwłaszcza wobec dziecka (pol.). Konferencja Episkopatu Polski, 2017-02-18. [dostęp 2017-03-04].
  4. Sejm przyjął uchwałę w 30. rocznicę śmierci ks. Blachnickiego (pol.). Radio Watykańskie, 2017-02-24. [dostęp 2017-02-25].
  5. Abp Hoser specjalny wysłannik Stolicy Apostolskiej do Medjugorje (pol.). Radio Watykańskie, 2017-02-11. [dostęp 2017-02-12].
  6. Kraków: ingres abp. Jędraszewskiego do katedry wawelskiej (pol.). Radio Watykańskie, 2017-01-28. [dostęp 2017-01-31].
  7. Zmarł szwajcarski kardynał Gilberto Agustoni (pol.). Radio Watykańskie, 2017-01-14. [dostęp 2017-01-16].
  8. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie ZROBRE
    BŁĄD PRZYPISÓW
  9. a b c Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie FRO379
    BŁĄD PRZYPISÓW
  10. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie BTUJ
    BŁĄD PRZYPISÓW
  11. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie JPII
    BŁĄD PRZYPISÓW
  12. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie FRO2242
    BŁĄD PRZYPISÓW
  13. http://www.onderzoekrk.nl/fileadmin/commissiedeetman/data/downloads/eindrapport/20121505/76660_CD_Voorwoord___Hoofdstukken__Engels_.pdf.
  14. LIST APOSTOLSKI MOTU PROPRIO SACRAMENTORUM SANCTITATIS TUTELA. 2001.
  15. a b Grzechy wołające o pomstę do nieba. Dziennik Polski, 2011.
  16. Henryk Pietras, Początki Teologii Kościoła, WAM 2000, s. 176, 178
  17. Henryk Pietras, Początki Teologii Kościoła, WAM 2000, s. 192
  18. Por. Mk 8,22-26.
  19. Por. Mk 8,27-30.
  20. Richard S. Ascough: Uzdrawiał, przemieniał, wskrzeszał: największe cuda Jezusa w interpretacji znanego biblisty. Kraków: Wydawnictwo eSPe, 2007, s. 81–85. ISBN 978-83-7482-111-7.
  21. A. Sobkowski OFM. Betsaida. „Ziemia Święta”. 2(54), s. 32-35, 2008. Kraków: Komisariat Ziemi Świętej. ISSN 1233-5738. 

Uwagi