Portal:Katolicyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Portal Katolicyzm logo.png

Kościół katolickichrześcijańska wspólnota wyznaniowa, kierowana przez biskupa Rzymu, uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Apostoła Piotra, oraz przez biskupów, pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Wiara katolicka oparta jest na zbawczym orędziu ewangelicznym Jezusa, Syna Bożego, którego wcielenie jest spełnieniem obietnicy Boga Ojca.

Zachowując wspólną wiarę w tę doktrynę, Kościół katolicki dopuszcza odrębność form liturgii i organizacji, jednocześnie czyniąc sobie równymi tradycję Kościoła łacińskiego i katolickich Kościołów wschodnich.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwienie rozwoju Wikipedii w omawianym zakresie.

Portal nie jest nadzorowany przez żadne władze kościelne. Użycie nazwy Katolicyzm nie jest oparte na kan. 300 KPK, dlatego uwagi proszę kierować na stronę dyskusji portalu lub do jego opiekuna.

Tydzień w liturgii łacińskich diecezji polskich (2016)

Wiadomości

Stanisław Gądecki - przewodniczący KEP

WikiNews-Logo-en.svg

Zobacz więcej na Wikinews

Artykuł tygodnia

herb Carlo Furno

Carlo Furno (ur. 2 grudnia 1921 w Bairo Canavese, zm. 9 grudnia 2015 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, kardynał.

26 listopada 1994 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając diakonię Sacro Cuore di Cristo Re. Kardynał Furno pełnił kilka funkcji honorowych – Wielkiego Mistrza Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie (od grudnia 1995 do czerwca 2007), delegata papieskiego przy patriarchalnej bazylice św. Franciszka w Asyżu (1996-1998), archiprezbitera patriarchalnej bazyliki S. Maria Maggiore w Rzymie (1997-2004), z racji ten ostatniej funkcji był legatem papieskim na zamknięcie Świętych Drzwi w bazylice na koniec obchodów Roku Jubileuszowego 2000 (styczeń 2001). Ponadto reprezentował Jana Pawła II jako specjalny wysłannik m.in. na obchodach 100-lecia ewangelizacji Republiki Środkowoafrykańskiej w styczniu 1995 oraz na XIII Narodowym Kongresie Eucharystycznym Brazylii w Vitoria (luty 1996).

Zobacz więcej...

Teologia moralna / Liturgika

Herb cystesów

Zakon Cystersów (łac. Ordo Cisterciensis, skrót OCist lub OCSO (Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae) dla trapistów) – katolicki zakon monastyczny reformowany, posługujący się regułą benedyktyńską, założony w 1098 r. przez św. Roberta z Molesme, pierwszego opata z Cîteaux (z łac. Cistercium) (obecnie Saint-Nicolas-lès-Cîteaux) we Francji. Pierwsze klasztory powstały w La Ferté (1113), Pontigny (1114), Clairvaux (1115) i Morimond (1115). Do Polski cystersi przybyli w połowie XII w.

Cystersi powracali do ewangelicznej prostoty i praktyki ubóstwa, wszystko to miało prowadzić do naśladowania Chrystusa. Mnisi musieli wyrzec się wszelkiego bogactwa, duży nacisk był położony na surowość obyczajów. Cysters miał być pokutnikiem, który odsuwa się od świata doczesnego, żyje w samotności i ciszy. Mnisi osiedlali się przeważnie na pustkowiach, w lasach lub w bagnistych dolinach, w miejscach bardzo oddalonych od osad, dlatego też musieli być samowystarczalni. Prowadzili własne gospodarstwa, uprawiali ziemię.

Surowe postanowienia Carta Caritatis zostały dość szybko złagodzone. W 1152 r. Eugeniusz III, pierwszy papież wywodzący się z zakonu cystersów, zatwierdził nową Carta Caritatis wraz z Capitula – regulacjami dotyczącymi tzw. obserwancji. Mnisi otrzymali prawo przyjmowania oblatów oraz konwersów. Następne złagodzenie reguły nastąpiło w roku 1190.

Bardzo ważną i praktyczną, okazała się wynikająca z reguły zakonnej, zasada utrzymywania ścisłych więzi między klasztorem macierzystym a klasztorami filialnymi. Opat klasztoru filii musiał raz w roku odwiedzić klasztor macierzysty. Opat klasztoru matki naznaczał, a przynajmniej zatwierdzał opatów w podległych mu filiach.

Zobacz więcej...

Dogmatyka

Fresk przedstawiający Boże Narodzenie

Dogmat o Bożym Macierzyństwie Najświętszej Maryi Panny – pierwszy z dogmatów maryjnych, ogłoszony przez sobór w Efezie: Maryja jest prawdziwie Matką Bożą, ponieważ jest Matką wiecznego Syna Bożego, który stal się człowiekiem i który sam jest Bogiem (współistotny Bogu Ojcu)(KKK 509).

W 431 roku na zwołanym w Efezie III soborze powszechnym dyskutowano o dwoistości natury Chrystusa i wynikającego z tego dualizmu tytułu „Bogurodzica”. Cyryl Aleksandryjski uzasadnił należny, a kwestionowany przez Nestoriusza tytuł Theodokos - Bogurodzica (DS 250, DS 251)(KKK 466). Efektem prac soboru był ogłoszony dokument w którym za dogmat przyjęto iż Maryja jest Matką Boga (Theotokos), a Ten, którego poczęła jako człowieka z Ducha Świętego, i który prawdziwie stał się Jej Synem według ciała, nie jest nikim innym jak wiecznym Synem Ojca, drugą osobą Trójcy Świętej. Wobec prawdy o Jezusie Chrystusie, będącej pierwszym i głównym przedmiotem wiary chrześcijańskiej dogmaty wiary chronią i wyjaśniają tę prawdę, mając dla niej znaczenie służebne. Sobór w Efezie miał wpływ na ożywienie kultu maryjnego czego przykładami są między innymi utwory Romana Pieśniarza, Germana z Konstantynopola, czy Andrzeja z Krety, a przede wszystkim znalazł odbicie w liturgii chrześcijańskiej i kaznodziejstwie.

Zobacz więcej...

Papież

Franciszek
Franciscus PP.
Jorge Mario Bergoglio


Franciszek
Herb papieski
dewiza: Miserando atque eligendo
Umiłowawszy wybrał
data wyboru: 13 marca 2013
data urodzenia: 17 grudnia 1936 w Buenos Aires, Argentyna

Ilustracja tygodnia

Biskup tygodnia

Henryk Gulbinowicz

Henryk Roman Gulbinowicz (ur. 17 października 1923 w Wilnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, administrator apostolski w Białymstoku w latach 1970–1976, arcybiskup metropolita wrocławski w latach 1976–2004, kardynał prezbiter od 1985, od 2004 arcybiskup senior archidiecezji wrocławskiej. Kawaler Orderu Orła Białego.

12 stycznia 1970 papież Paweł VI mianował go administratorem apostolskim części archidiecezji wileńskiej w granicach Polski z siedzibą w Białymstoku i biskupem tytularnym Acci. Urząd objął kanonicznie 17 stycznia 1970, zaś 8 lutego 1970 otrzymał święcenia biskupie i odbył ingres do prokatedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku. Konsekracji dokonał kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski, któremu towarzyszyli Józef Drzazga, administrator apostolski diecezji warmińskiej, i Kazimierz Majdański, biskup pomocniczy włocławski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Patientia et caritas” (Cierpliwość i miłość). Sprawując urząd administratora apostolskiego w Białymstoku, utworzył Diecezjalny Ośrodek Kształcenia Soborowego Księży i Ośrodek Duszpastersko-Katechetyczny, a także dokonał reorganizacji podziału administracyjnego.

15 grudnia 1975 został mianowany, a 3 stycznia 1976 prekonizowany arcybiskupem metropolitą wrocławskim. Archidiecezję objął kanonicznie 12 stycznia 1976, natomiast ingres do archikatedry św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu odbył 2 lutego 1976.

Zaproponuj artykuł

Biblia

Zuzanna i starcy, obraz Artemisii Gentileschi

Zuzanna – w Biblii, w 13 rozdziale Księgi Daniela, według katolickiego i prawosławnego kanonu, nie uznawanego za natchnione przez judaizm, protestantyzm i inne religie – piękna i cnotliwa małżonka bogatego rządcy Joakima, córka Chilkiasza.

Dwaj starcy, będący sędziami, zapałali żądzą do pięknej żony Joakima i pewnego razu, gdy się kąpała, posłużyli się szantażem, by ją zdobyć. Kiedy Zuzanna odrzuciła ich zaloty, starcy oskarżyli ją przed tłumem o cudzołóstwo. Niewinna Zuzanna poniosłaby śmierć przez ukamienowanie, gdyby nie młody prorok Daniel. Oburzony nieprawością starych sędziów, wypytując ich z osobna wykazał ich kłamstwa, za co skazano ich na śmierć, a Zuzanna odzyskała wolność i cześć (Księga Daniela Dn 13,1-63)[8].

Na tym motywie biblijnym oparto wiele dzieł sztuki i dzieł literackich, m.in.: obrazy Jean-Baptiste Santerre'a, Jacopo Tintoretta, Artemisii Gentileschi, Petera Paula Rubensa, czy Rembrandta, a także poemat humanistyczny Jana Kochanowskiego pt. Zuzanna.

Zaproponuj artykuł

Zmiany

Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:

Chrześcijaństwo - Katolicyzm

Do zrobienia

Do sprawdzenia i rozwinięcia


Projekty tematyczne

Open bible 01 01.svg
Ichthus.svg
Herb sac.svg
ReligijneSymbole.png
Accessories-dictionary.svg
Projekt Biblia Projekt Chrześcijaństwo Projekt Pallotyni Projekt Religioznawstwo Biblioteka teologiczna

Portale tematyczne

Köln-Tora-und-Innenansicht-Synagoge-Glockengasse-040.JPG
SaintIcon.PNG
Flag of the Vatican City.svg
StAnthony.jpg
Herb sac.svg
Biblia Święci Watykan Zakony Pallotyni
ChristianitySymbolWhite.PNG
OrthodoxCross.svg
Lutherrose.svg
Chrześcijaństwo Prawosławie Protestantyzm

Przypisy

  1. Prezydium KEP: Kampania „Przekażmy sobie znak pokoju” rozmywa jednoznaczne wymagania Ewangelii. Konferencja Episkopatu Polski, 2016-09-14. [dostęp 2016-09-17].
  2. Beatyfikacja ks. Bukowińskiego Apostoła Kazachstanu. Radio Watykańskie, 2016-09-11. [dostęp 2016-08-12].
  3. Papież na kanonizacji św. Teresy z Kalkuty: dla nas nadal pozostanie Matką. Radio Watykańskie, 2016-09-04. [dostęp 2016-08-05].
  4. Kraków: zmarł kard. Franciszek Macharski. Radio Watykańskie, 2016-08-02. [dostęp 2016-08-03].
  5. Anioł Pański: Następne ŚDM w Panamie. Radio Watykańskie, 2016-07-31. [dostęp 2016-08-01].
  6. Inauguracja ŚDM: Chrystus jest pośród nas. Radio Watykańskie, 2016-07-26. [dostęp 2016-07-27].
  7. "Kazali księdzu uklęknąć i poderżnęli mu gardło. Wszystko filmowali". Dramatyczna relacja zakonnicy. Wprost, 2016-07-26. [dostęp 2016-07-27].
  8. Opowiadanie o Zuzannie

Uwagi