Portal:Katolicyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Portal Katolicyzm logo.png

Kościół katolickichrześcijańska wspólnota wyznaniowa, kierowana przez biskupa Rzymu, uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Apostoła Piotra, oraz przez biskupów, pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Wiara katolicka oparta jest na zbawczym orędziu ewangelicznym Jezusa, Syna Bożego, którego wcielenie jest spełnieniem obietnicy Boga Ojca.

Zachowując wspólną wiarę w tę doktrynę, Kościół katolicki dopuszcza odrębność form liturgii i organizacji, jednocześnie czyniąc sobie równymi tradycję Kościoła łacińskiego i katolickich Kościołów wschodnich.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwienie rozwoju Wikipedii w omawianym zakresie.

Portal nie jest nadzorowany przez żadne władze kościelne. Użycie nazwy Katolicyzm nie jest oparte na kan. 300 KPK, dlatego uwagi proszę kierować na stronę dyskusji portalu lub do jego opiekuna.

Tydzień w liturgii łacińskich diecezji polskich (2017)

Wiadomości

Światło-Życie

WikiNews-Logo-en.svg

Zobacz więcej na Wikinews

Artykuł tygodnia

Pasterka w Aleksandrowie Łódzkim, 2009 r.

Pasterka, Msza Pasterska – uroczysta Msza odprawiana w nocy (najczęściej o północy lub w godzinach wieczornych) z 24 na 25 grudnia, jako pierwsza z liturgicznej uroczystości Bożego Narodzenia. Pasterka upamiętnia oczekiwanie i modlitwę pasterzy zmierzających do Betlejem. W Polsce jest jedną z najważniejszych świątecznych tradycji.

Zobacz więcej...

Teologia moralna / Liturgika

Przestępstwa i wykroczenia seksualne w Kościele katolickimprzestępstwa i wykroczenia popełnione przez duchownych i wiernych Kościoła katolickiego polegające na przemocy lub wykorzystaniu seksualnym osób małoletnich[8].

Molestowanie seksualne dzieci jest grzechem śmiertelnym.

Zasady traktowania przez Kościół ciężkich przestępstw popełnionych podczas świadczenia sakramentów zostały wyrażone przez papieża Jana Pawła II 30 kwietnia 2001 roku w liście apostolskim[9]. List podobnej treści wystosował 18 maja 2001 kardynał Joseph Ratzinger. 16 maja 2011 roku kardynał William Levada wydał okólnik dotyczący w szczególności ciężkich przestępstw natury seksualnej[10].

Komentując skandale seksualne w Irlandii arcybiskup Dublina Diarmuid Martin zauważył: „Prawda nas wyzwoli, ale nie w banalny sposób. Prawda boli. Prawda oczyszcza nie jak delikatne, eleganckie mydło, ale jak ogień, który pali, rani i przecina. Musimy się nauczyć, że prawda ma moc wyzwalającą, której nie mają półprawdy. Próby unikania skandalu doprowadziły Kościół do jednego z największych skandali w historii”[10].

Zobacz więcej...

Dogmatyka

Subordynacjonizm − pogląd teologiczny, głoszony w II i III wieku, twierdzący, że Chrystus jest podporządkowany Ojcu. Wyniknął on z zastosowania neoplatońskiego rozumowania do nauki o Trójcy Świętej. Według tej nauki Ojciec emanuje Syna, a Syn emanuje Ducha Świętego. Chrystus jest podporządkowany Ojcu i ma wobec niego niższą pozycję, podobnie jak Duch Święty, który stoi niżej od Ojca i Syna. Pogląd ten pojawiał się we wczesnym chrześcijaństwie wśród różnych sekt, powodując między innymi spory o naturę Trójcy Świętej. Ten typ rozumowania przyjęli m.in. Hipolit, który był zdania, że Chrystus był zrodzony w czasie, a nie w wieczności, i Orygenes, który choć przyjmował odwieczne istnienie Chrystusa, to jednak uznawał Go za mniej doskonałego od Ojca. Dionizy Aleksandryjski mówił o Synu jako o dziele Ojca, dla podkreślenia ich wzajemnej odrębności[11]. Jeszcze dalej poszedł Ariusz (III - IV w.), który stwierdził, iż skoro Syn pochodzi od Ojca to znaczy, że jest stworzony i że jest stworzeniem. Doprowadziło to do powstania w 320 roku arianizmu. Ostatnim przedstawicielem subordynacjonizmu był Euzebiusz z Cezarei, który uważał Syna Bożego za niższego od Ojca[12].

Potępiony przez sobór nicejski I (325 r.) jako błędnowierstwo.

Zobacz więcej...

Papież

Franciszek
Franciscus PP.
Jorge Mario Bergoglio
Franciszek
Herb papieski
dewiza: Miserando atque eligendo
Spojrzał z miłosierdziem i wybrał
data wyboru: 13 marca 2013
data urodzenia: 17 grudnia 1936 w Buenos Aires, Argentyna

Ilustracja tygodnia

Biskup tygodnia

Stanisław Szymecki

Stanisław Szymecki (ur. 26 stycznia 1924 w Katowicach) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii fundamentalnej, rektor Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach w latach 1968–1978, biskup diecezjalny kielecki w latach 1981–1993, arcybiskup metropolita białostocki w latach 1993–2000, od 2000 arcybiskup senior archidiecezji białostockiej.

27 marca 1981 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji kieleckiej. Święcenia biskupie otrzymał 12 kwietnia 1981 w Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie. Udzielił mu ich papież Jan Paweł II, z towarzyszeniem Jana Gurdy, biskupa pomocniczego kieleckiego, i Szczepana Wesołego, biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego, delegata prymasa Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji. 18 kwietnia 1981 objął kanonicznie diecezję, natomiast 26 kwietnia 1981 odbył ingres do bazyliki katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kielcach. Jako dewizę biskupią przyjął słowo „Diliges” (Będziesz miłował). W diecezji kieleckiej w latach 1984–1991 przeprowadził III Duszpasterski Synod Diecezjalny. W 1982 ustanowił Studium Teologiczne dla Świeckich w Kielcach, a w 1989 Diecezjalny Ośrodek Kształcenia Organistów oraz Caritas Diecezji Kieleckiej. Utworzył Dom Jana Pawła II w Kielcach, Dom Rekolekcyjny w Skorzeszycach, Dom dla Chorych i Niepełnosprawnych w Piekoszowie, Domy Samotnej Matki w Łukowej i Wiernej oraz Dom Biskupów Kieleckich. Rozbudował gmach Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach i Dom Księży Emerytów w Kielcach. W 1982 reaktywował kwartalnik homiletyczny „Współczesna Ambona”, a w 1990 wydawnictwo „Jedność”. Założył też Diecezjalną Radiostację Jedność. W 1991 przyjął w Kielcach Jana Pawła II w trakcie jego IV podróży apostolskiej do Polski.

15 maja 1993 został mianowany arcybiskupem metropolitą białostockim.

Zaproponuj artykuł

Biblia

Minuskuł 565 (Gregory-Aland)

Minuskuł 565 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 93 (von Soden)[13]purpurowy rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim, datowany na wiek IX. Jest jednym z nielicznych rękopisów pisanych złotem. Przechowywany jest w Petersburgu. Rękopis nie zachował się w całości, część jego kart zaginęła. Tekst rękopisu jest niejednorodny i w różnych partiach prezentuje różne tradycje tekstualne. Rękopis cieszy się zainteresowaniem ze strony krytyków tekstu, najwyżej oceniany jest jego tekst w Ewangelii Marka. Wykorzystywany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Rękopis był przechowywany w klasztorze Jana, koło Houmish-Khan, w Poncie, nad Morzem Czarnym. W 1829 roku archimandryta Pontu Sylvester podarował rękopis dla rosyjskiego cara. W tym też roku został sprowadzony do Petersburga. Powiedziano przy tym, że rękopis został sporządzony własnoręcznie przez cesarzową Teodorę[14][15], co było zapewne lokalną legendą[16]. Rękopis odtąd jest przechowywany w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Ms. 53)[17][18].

Zaproponuj artykuł

Zmiany

Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:

Chrześcijaństwo - Katolicyzm

Do zrobienia

Do sprawdzenia i rozwinięcia


Projekty tematyczne

Open bible 01 01.svg
Ichthus.svg
Herb sac.svg
ReligijneSymbole.png
Accessories-dictionary.svg
Projekt Biblia Projekt Chrześcijaństwo Projekt Pallotyni Projekt Religioznawstwo Biblioteka teologiczna

Portale tematyczne

Köln-Tora-und-Innenansicht-Synagoge-Glockengasse-040.JPG
SaintIcon.PNG
Flag of the Vatican City.svg
StAnthony.jpg
Herb sac.svg
Geburt Christi Pescoller senior 1923.jpg
Biblia Święci Watykan Zakony Pallotyni Boże Narodzenie
ChristianitySymbolWhite.PNG
OrthodoxCross.svg
Lutherrose.svg
Chrześcijaństwo Prawosławie Protestantyzm

Przypisy

  1. Sejm przyjął uchwałę w 30. rocznicę śmierci ks. Blachnickiego (pol.). Radio Watykańskie, 2017-02-24. [dostęp 2017-02-25].
  2. Abp Hoser specjalny wysłannik Stolicy Apostolskiej do Medjugorje (pol.). Radio Watykańskie, 2017-02-11. [dostęp 2017-02-12].
  3. Kraków: ingres abp. Jędraszewskiego do katedry wawelskiej (pol.). Radio Watykańskie, 2017-01-28. [dostęp 2017-01-31].
  4. Zmarł szwajcarski kardynał Gilberto Agustoni (pol.). Radio Watykańskie, 2017-01-14. [dostęp 2017-01-16].
  5. Kard. Ryłko archiprezbiterem Bazyliki Matki Bożej Większej (pol.). Radio Watykańskie, 2016-12-28. [dostęp 2016-12-31].
  6. Kard. Tauran: dialog z islamem tak, ale nie „uległość” (pol.). Radio Watykańskie, 2016-12-20. [dostęp 2016-12-23].
  7. Laos: beatyfikacja ofiar komunizmu. Radio Watykańskie, 2016-12-11. [dostęp 2016-12-12].
  8. http://www.onderzoekrk.nl/fileadmin/commissiedeetman/data/downloads/eindrapport/20121505/76660_CD_Voorwoord___Hoofdstukken__Engels_.pdf.
  9. LIST APOSTOLSKI MOTU PROPRIO SACRAMENTORUM SANCTITATIS TUTELA. 2001.
  10. a b Grzechy wołające o pomstę do nieba. Dziennik Polski, 2011.
  11. Henryk Pietras, Początki Teologii Kościoła, WAM 2000, s. 176, 178
  12. Henryk Pietras, Początki Teologii Kościoła, WAM 2000, s. 192
  13. Gregory 1908 ↓, s. 68.
  14. Gregory 1900 ↓, s. 203.
  15. Muralt 1864 ↓, s. 29-30.
  16. Waltz 2007 ↓.
  17. Aland i Aland 1995 ↓, s. 129.
  18. INTF Cod. 565 ↓.

Uwagi