Posądza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°10'24"N 20°13'55"E
- błąd 39 m
WD 50°11'N, 20°15'E
- błąd 2325 m
Odległość 1796 m
Posądza
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat proszowicki
Gmina Koniusza
Strefa numeracyjna 12
Kod pocztowy 32-104
Tablice rejestracyjne KPR
SIMC 0323625
Położenie na mapie gminy Koniusza
Mapa lokalizacyjna gminy Koniusza
Posądza
Posądza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Posądza
Posądza
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Posądza
Posądza
Położenie na mapie powiatu proszowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu proszowickiego
Posądza
Posądza
Ziemia50°10′24″N 20°13′55″E/50,173333 20,231944

Posądzawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Koniusza.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Integralne części miejscowości: Kolonia, Rogozie, Sosnówka, Szpitalna[1].

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wsi jest nazwą dzierżawczą utworzoną przez dodanie sufiksu -ja do nazwy osobowej *Posąd, która związana jest etymologicznie z czasownikiem posądzić[2]. Pierwotną postać nazwy miejscowej rekonstruuje się zatem jako *Posądja.

Najstarszy zapis nazwy miejscowości w formie Posszandza pochodzi z 1445 roku, z kopii dokumentu datowanego na rok 1364[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od ok. XII–XIII wieku własność duchowna. Od chwili powstania należy do parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Koniuszy. Jan Długosz w Liber Beneficiorum (1470–1480) podaje, że wieś należy do biskupów krakowskich. We wsi były łany kmiece i folwark biskupi. W latach 1783–1792 wieś nadal należała do biskupów kapituły katedry krakowskiej, posesorem był biskup krakowski ks. Kajetan Sołtyk. W tym czasie w Posądzy był dwór z folwarkiem i karczma, ponadto 4 gospodarstwa kmiece, 11 zagród zagrodników i 1 zagroda chałupnika bez gruntu.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • XVIII-wieczna kapliczka przydrożna.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Rejestr TERYT
  2. a b Nazwy miejscowe Polski : historia, pochodzenie, zmiany. pod red. Kazimierza Rymuta i Barbary Czopek-Kopciuch. T. 9, Po-Q. Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN, 2013, s. 193. ISBN 978-83-64007-04-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]