Przejdź do zawartości

Posada Nowomiejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Posada Nowomiejska
Посада-Новоміська
ilustracja
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

samborski

Wysokość

284 m n.p.m.

Populacja

 

 liczba ludności

602

Nr kierunkowy

+ 380 3238

Kod pocztowy

82022

Położenie na mapie hromady Dobromil
Mapa konturowa hromady Dobromil, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Posada Nowomiejska”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Posada Nowomiejska”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Posada Nowomiejska”
Położenie na mapie rejonu samborskiego
Mapa konturowa rejonu samborskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Posada Nowomiejska”
Ziemia49°36′04″N 22°52′24″E/49,601111 22,873333

Posada Nowomiejska (ukr. Посада-Новоміська) – wieś w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie starosamborskim) obwodu lwowskiego Ukrainy. Wieś liczy około 602 mieszkańców. Leży nad rzeką Wyrwa. Podlega nowomiejskiej silskiej radzie.

Wieś szlachecka Possada Nowomiesczka, własność Krasickich, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[1]. W 1921 r. liczyła około 1463 mieszkańców. Przed II wojną światową należała do powiatu dobromilskiego w województwie lwowskim.

Ważniejsze obiekty

[edytuj | edytuj kod]
  • Kościół rzymskokatolicki
  • Cerkiew greckokatolicka

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 15.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Mapa WIG Sambor Pas 50 Słup 36 Warszawa 1937
  • Księga adresowa Polski (wraz z W.M. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa Towarzystwo Reklamy Międzynarodowej Warszawa 1928 s. 772

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • Posada Nowomiejska (6), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 840.