Postolice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Postolice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jaworski
Gmina Wądroże Wielkie
Liczba ludności (III 2011) 205[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Tablice rejestracyjne DJA
SIMC 0368289
Położenie na mapie gminy Wądroże Wielkie
Mapa lokalizacyjna gminy Wądroże Wielkie
Postolice
Postolice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Postolice
Postolice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Postolice
Postolice
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jaworskiego
Postolice
Postolice
Ziemia51°06′26″N 16°25′32″E/51,107222 16,425556

Postolice (niem. Poselwitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według niemieckiego geografa oraz językoznawcy Heinricha Adamy nazwa pochodzi od staropolskiej nazwy funkcji stolnika lub podstolego[2]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości w staropolskiej formie Postelicz podając jej znaczenie "Dorf des Podstoł (Truchses)" czyli po polsku "Wieś podstolego"[2].

W dokumencie z 1217 roku wydanym przez biskupa wrocławskiego Lorenza miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej, staropolskiej formie Postolici[3]. Niemcy zgermanizowali nazwę na Poselwitz w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[4]:

  • kościół filialny pw. św. Marcina, z XIV-XVI w., przebudowany w XIX/XX w.
  • cmentarz przykościelny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 23.
  3. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 98.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 36. [dostęp 25 sierpnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.