Potasze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Potasze
Centrum wsi (ul. Lipowa) i świetlica wiejska
Centrum wsi (ul. Lipowa) i świetlica wiejska
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Czerwonak
Sołectwo Bolechówko
Liczba ludności (2014-09) 486[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-005
Tablice rejestracyjne PZ
SIMC 0581965
Położenie na mapie gminy Czerwonak
Mapa lokalizacyjna gminy Czerwonak
Potasze
Potasze
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Potasze
Potasze
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Potasze
Potasze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Potasze
Potasze
Ziemia 52°31′20,39″N 17°00′54,73″E/52,522331 17,015203

Potaszewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Czerwonak.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Jak wiele miejscowości w Wielkim Księstwie Poznańskim, powstała ona w wyniku wprowadzenia w życie ustawy regulacyjnej, inaczej uwłaszczeniowej z 1823 roku, która nakazywała dużym posiadaczom ziemskim nadać chłopom ziemię na własność za odszkodowaniem.

Wschodnia część wsi

Najczęściej postępowano w ten sposób, że na miejscu starej wsi pozostawiano folwark jako własność dziedzica, zaś gospodarstwa podlegające uwłaszczeniu przenoszono na nowe miejsce. Z takiej przebudowy powstawała osada chłopska w postaci nowoczesnej, regularnej kolonii liniowej. Taką właśnie wsią są Potasze, które powstały w roku 1835 na wschód od istniejącej już miejscowości Owińska.

Potasze zamieszkiwane były i są po części nadal przez rodziny Mikołajczaków, Baczyńskich, Mądrych, Żurowskich, Ślusarczyków, Cieślaków, Kijanowskich, Sulejów, Olkiewiczów. Obecnie funkcję sołtysa wsi pełni Jan Mikołajczyk.

W ostatnich latach Wielkopolanie mogli usłyszeć o Potaszach z racji prowadzonych intensywnych badań nad populacją nietoperzy. W ciągu zimowych kontroli naukowcy z poznańskiego Uniwersytetu w piwnicy leśnictwa Potasze znaleźli dwa nietoperze mopki zachodnie oraz jednego nocka i jednego gacka.

W szkole w Koziegłowach gościła wystawa poświęcona historii Potasz, którą przygotowali pracownicy Gminnego Ośrodka Kultury „Sokół” z Olgą Matelską-Krauze na czele. W poprzednich miesiącach wystawa prezentowana była w Potaszach i Czerwonaku. Udało się ją zorganizować dzięki pomocy mieszkańców wsi, którzy wypożyczyli wiele rodzinnych dokumentów i pamiątkowych zdjęć. Część materiałów pochodziła z Archiwum Państwowego w Poznaniu. Oprócz różnorodnych historycznych dokumentów na wystawie można było oglądać przedmioty codziennego użytku, takie jak żelazka na duszę czy moździerze.

Po długich poszukiwaniach udało się dotrzeć do wydanego w 1995 roku krótkiego opracowania pt. Świat legend, baśni i podań ludowych, a także strachów i przesądów w Gminie Czerwonak. Jego autorem jest nieżyjący już historyk-amator, zajmujący się dziejami gminy, Tadeusz Piszczek. Pisze on, że potasz to składnik niezbędny do wypieku pierników. Dzisiaj otrzymuje się go drogą chemiczną. W dawnych czasach siostry cysterki rezydujące na Dziewiczej Górze uzyskiwały go z popiołu po spalonych twardych drzewach, takich jak dąb, buk, akacja, grab. W swoich lasach siostry zatrudniały do pracy aż sześciu tzw. potaszników. Jak wspomina pocysterska kronika z 1730 roku gotowy potasz odwożono do Torunia i Gdańska. Od jego nazwy wzięła się nazwa wsi Potasze.

Przypisy

  1. Charakterystyka gminy Czerwonak. [dostęp 2014-10-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]