Potoroini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Potoroini
J.E. Gray, 1821[1]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kanguroszczur myszaty (P. tridactylus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Nadrząd

torbacze

Rząd

dwuprzodozębowce

Podrząd

kangurokształtne

Rodzina

kanguroszczurowate

Plemię

Potoroini

Typ nomenklatoryczny

Didelphis murina Cuvier, 1798 (= Didelphis tridactyla Kerr, 1792)

Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Potorous Desmarest, 1804[7]kanguroszczur[8]

Potoroinimonotypowe plemię ssaków z rodziny kanguroszczurowatych (Potoroidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Plemię obejmuje gatunki występujące w Australii[9][10][11].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 24,3–41,5 cm, długość ogona 18,3–32,5 cm; masa ciała 0,66–2,2 kg[10][12].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Potorous (Potoroiis, Potoroo, Patoroo): rodzima nazwa Potoroo oznaczająca w Nowej Południowej Walii „kanguroszczura”[13].
  • Hypsiprymnus: gr. ὑψιπρυμνος hupsiprumnos „o wysokiej rufie” (tj. wysoko w tyle; aluzja do nieproporcjonalnego rozwoju ud i tylnych nóg), od ὑψι hupsi „na wysokości, wysoki”; πρυμνος prumnos „tylna część”[14]. Gatunek typowy: Didelphis potoru F. Meyer, 1793 (= Didelphis tridactyla Kerr, 1792).
  • Potoroops: rodzaj Potoroo Berthold, 1827 (kanguroszczur); gr. ωψ ōps, ωπος ōpos „wygląd”[15]. Gatunek typowy: Hypsiprymnus platyops Gould, 1844.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do plemienia należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami[9][8]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Niepoprawna późniejsza pisownia Potorous Desmarest, 1804.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 302, 1821 (ang.). 
  2. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium: additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 79. (łac.)
  3. C.S. Rafinseque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815. (fr.)
  4. A.A. Berthold: Latreille’s natürliche Familien der Thierreichs aus dem Französischen mit Anmerkungen und Zusätzen. Weimar: Landes-Industrie Comptoir, 1827, s. 50. (niem.)
  5. Ch.F. Partington: The British Cyclopædia or Natural History: combining a scientific classification of animals, plants, and minerals; with a popular view of their habits, economy, and structure. Cz. 3. London: Orr & Smith, 1836, s. 12. (ang.)
  6. P. Matschie. Die Verbreitung der Beuteltiere auf NeuGuinea mit einigen Bemerkungen über ihre Einteilung in Untergattungen. „Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin”. 8, s. 264, 1915–1917 (niem.). 
  7. A.G. Desmarest: Tableau Méthodique des Mammifères. W: J.-F.-P. Deterville (wyd.): Nouveau dictionnaire d’histoire naturelle appliquée aux arts: principalement à l’agriculture et à l’économie rurale et domestique. T. 24. Paris: Déterville, 1804, s. 20. (fr.)
  8. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 15. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  9. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 92. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  10. a b M. Eldridge & G. Frankham: Family Potoroidae (Bettongs and Potoroos). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 627–628. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  11. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Potorous. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-26].
  12. K.M. Helgen & E.G. Veatch: Recently Extinct Australian Marsupials and Monotremes. W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 29. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  13. Palmer 1904 ↓, s. 560.
  14. Palmer 1904 ↓, s. 343.
  15. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 155. (ang.)
  16. A.A. Burbidge, J. Woinarski, Potorous platyops, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018 [online], wersja 2018-1 [dostęp 2018-10-10] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]