Potycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Potycz
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat piaseczyński
Gmina Góra Kalwaria
Liczba ludności (2011) 253[1][2]
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-530[3]
Tablice rejestracyjne WPI
SIMC 0001991[4]
Położenie na mapie gminy Góra Kalwaria
Mapa konturowa gminy Góra Kalwaria, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Potycz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Potycz”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Potycz”
Położenie na mapie powiatu piaseczyńskiego
Mapa konturowa powiatu piaseczyńskiego, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Potycz”
Ziemia51°54′10″N 21°12′38″E/51,902778 21,210556

Potyczwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Góra Kalwaria[4][5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Przez wieś przebiega droga krajowa nr 79, WarszawaKozieniceZwoleńSandomierz oraz droga wojewódzka nr 731, Potycz - WarkaFalęcice. Skrzyżowaniem obu dróg jest rondo w południowej części wsi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Potyczy pochodzą z 1410 r. W 1526 r. była to wieś szlachecka położona w ziemi czerskiej, powiecie czerskim i parafii Czersk. Początkowo należała do Potyckich. Ród Potyckich wygasł i wieś przeszła na własność króla.

W 1827 r. we wsi było 26 domów i 240 mieszkańców.

W 1828 r. wieś była siedzibą zarządu Ekonomii, tj. majątku państwowego położonego między Jeziorką a Pilicą. W 1838 r. zarząd dóbr państwowych przeniesiony został do Moczydłowa.

Dobra ziemskie Potycz od Skarbu Państwa Królestwa Polskiego kupiła w 1832 r. Amelia Wulfers i sprzedała całość Józefowi Minasowiczowi.

W 1868 r. w majątku przeprowadzono uwłaszczenie chłopów. Wydzielono 20 osad włościańskich.

W 1869 r. Minasowicz sprzedał dobra Potycz Kruszewskiemu. Po nim nowym dziedzicem był Klemens Paprocki. W 1895 r. Paprocki spisał testament przekazując nim majątek w Potyczy Towarzystwu Ogrodniczemu w Warszawie, a jego żona była dożywotnim użytkownikiem. Majątek wydzierżawiła Tadeuszowi Plebańskiemu, inżynierowi rolnikowi. Towarzystwo Ogrodnicze Warszawskie zamierzało po ustaniu dożywocia zorganizować w Potyczy szkołę pszczelarsko-ogrodniczą.

W 1921 w folwarku w Potyczy było 9 budynków zamieszkanych przez 160 osób, natomiast we wsi było 14 domów zamieszkanych przez 72 mieszkańców. Przed wybuchem II wojny we wsi było 17 gospodarstw.

W 1945 r. majątek o pow. ok. 640 ha przejęto na cele reformy rolnej. Część rozparcelowano w 1946 r. We wsi powołano rolniczą spółdzielnię produkcyjną.

W Potyczy do 1867 r. była gmina, później wieś należała do gminy Czersk. W 1952 r. do gminy Rososz. Obecnie gmina Góra Kalwaria. Do 1975 r. leżała w powiecie grójeckim. Teraz znajduje się w powiecie piaseczyńskim. Nieznana jest data przyłączenia wsi do parafii Konary.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Potycz w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-11-17] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-11-06].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 958 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]