Potyczka w Jumonville Glen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Potyczka w Jumonville Glen
Wojna o kolonie amerykańskie
Ilustracja
Śmierć Jumonville'a
Czas

28 maja 1754

Miejsce

koło dzisiejszego miasta Uniontown

Terytorium

Hrabstwo Fayette (Pensylwania)

Wynik

zwycięstwo brytyjskie

Strony konfliktu
Wielka Brytania
Irokezi z Ohio
Królestwo Francji
Dowódcy
George Washington Joseph Coulon de Villiers de Jumonville
Siły
40 milicji kolonialnej
12 wojowników Mingo [1]
35 żołnierzy[2]
Straty
1 zabity[3]
2–3 rannych[4]
doniesienia różnią się; większość schwytana lub zabita
Położenie na mapie Pensylwanii
Mapa konturowa Pensylwanii, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, po prawej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
39°48′50,90″N 79°35′13,58″W/39,814139 -79,587106

Potyczka w Jumonville Glen – starcie zbrojne, które miało miejsce podczas wojny o kolonie amerykańskie, stanowiącej północnoamerykański front wojny siedmioletniej. Odbyło się ono 28 maja 1754 roku niedaleko współczesnego miasta Uniontown na zachodzie Pensylwanii. Potyczka ta poprzedziła bitwę nad Great Meadows.

Rankiem 28 maja 1754, młody podpułkownik milicji prowincji Wirginia George Washington wraz z 40 żołnierzami zaatakował francuski oddział zwiadowczy pod dowództwem Josepha Coulon de Villiers de Jumonville. Po całonocnym marszu wśród ulewy, ludzie Washingtona przybyli wczesnym rankiem w okolice francuskiego obozu położonego w wąskiej dolinie obecnie zwanej Jumonville Glen. Obóz został zaatakowany. Dziesięciu francuskich żołnierzy zginęło w walce, zaś francuski dowódca wraz z 21 innymi żołnierzami dostał się do niewoli. W momencie, gdy Washington przesłuchiwał de Villiersa, podszedł do niego Half King, wódz grupy Indian Mingo sprzymierzonych z Brytyjczykami i zabił Francuza rozbijając jego głowę tomahawkiem.

Washington stracił kontrolę nad żołnierzami, którzy urządzili masakrę jeńców, zabijając prawie wszystkich z wyjątkiem jednego rannego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lengel, s. 37.
  2. Lengel, s. 34.
  3. Lengel, s. 38.
  4. Fowler, s. 42.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]